Συγκλονιστική η πρεμιέρα για την παράσταση ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ βασισμένη στο βιβλίο “Λύκοι στην πόλη”… της Άννας Μικροπούλου.
Διαβάζοντας το είναι αλήθεια ότι ρουφάς σε κάθε λέξη την Ιστορία της πόλης. Ευαίσθητη, συγκινητική, αληθινή, ατόφια η συγγραφέας περιέγραψε την μαρτυρική 14η Σεπτέμβρη του 1944 όπου 114 πολίτες εκτελέστηκαν με απίστευτη αγριότητα από τους Γερμανούς και τους ντόπιους συνεργάτες τους που δεν ήταν και λίγοι.
Το Θεατρικό Εργαστήρι Γιαννιτσών μέσα από το βιβλίο της Άννας (η παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη της) απέδωσε με απόλυτη σοβαρότητα τα πιο ακραία επίπεδα ανθρώπινης βίας, τον αντίκτυπο και τα σημάδια της στις ζωές μας.
Μοναδική σκηνοθεσία Βασίλη Δεμιρτζόγλου
Σε δύο κρεμάστρες με ρούχα οι δύο πλευρές της Ιστορίας. Λυτρωτικά τα δάκρυα…
Λίγα λόγια για την παράσταση
Το βιβλίο της Άννας Μικροπούλου περιέχει 15 ιστορίες, στις οποίες μέσα από αναδρομές στο παρελθόν, οι πρωταγωνιστές θύματα και θύτες, ζωντανοί και πεθαμένοι αφηγούνται τα γεγονότα του ομαδικού εγκλήματος που συντελέστηκε στην πόλη των Γιαννιτσών. Η δραματοποίηση έξι ιστοριών από αυτές, ακολούθησε τον τρόπο αφήγησης του βιβλίου, ώστε διαρκώς να ζωντανεύουν και να εναλλάσσονται επί σκηνής, οι δυο χρόνοι της κάθε ιστορίας.
Η πρώτη ιστορία διαδραματίζεται το 1968, ενώ η ενεργοποίηση της μνήμης του κεντρικού ήρωα, μας μεταφέρει στον Σεπτέμβρη του 1944. Οι φρικιαστικές εκτελέσεις αμάχων από τα Τάγματα Ασφαλείας του Σούμπερτ και του Πούλου, το ομαδικό έγκλημα στο 1ο Δημοτικό Σχολείο καθώς και οι άλλες εκτελέσεις σε διάφορα σημεία της πόλης των Γιαννιτσών, με τη συνδρομή του γερμανικού στρατού κατοχής και το τραύμα που δημιούργησαν σε αυτούς που έζησαν τη σφαγή και διασώθηκαν ζωντανεύει κατά κάποιο τρόπο, στο παρόν, συντελεστών και θεατών.
Τι λέει ο σκηνοθέτης Βασίλης Δεμιρτζόγλου
Έξι ιστορίες από το βιβλίο της Άννας Μικροπούλου, που την ευχαριστούμε γι’ αυτό και της αφιερώνουμε τις παραστάσεις, γιατί δυστυχώς μας λείπει…, σε πράξη θεατρική. Αλήθεια πώς να μιλήσεις για μια εκτέλεση ομαδική.
Μια Γκουέρνικα τοπική, 80 χρόνια πριν, εδώ, στην πόλη μας, στα Γιαννιτσά.
Τι να πεις και τι να αφήσεις;
Για τους αμάχους που για πάντα χαθήκαν, βορά στων ναζί και των δωσίλογων τη θανατοπολιτική. Γι’ αυτούς που έζησαν τη σφαγή και διασώθηκαν;
Αναδρομή στο παρελθόν, τραύμα, ατομικό, συλλογικό, διαχρονικό. Πληγή που ακόμα αιμορραγεί. Θύματα και θύτες, ζωντανοί και πεθαμένοι, «στήσαν χορό σ’ αλώνι μνημονικό…».
Γιατί το σημάδι…
Μας θυμίζει κάτι, ίσως συνεχώς κι αδιαλείπτως. Ενδέχεται να το συνηθίσουμε τόσο ώστε να το κοιτάζουμε χωρίς να το βλέπουμε. Μια παράσταση σταθμός για την ιστορία της πόλης. Για την αντίσταση απέναντι στα σκοτάδια του φασισμού, στον αγώνα για ελευθερία, στο κυνηγητό για την ίδια τη ζωή.
Πολλοί από τους θεατές ίσως θυμηθούν, θα βρουν γνώριμα ονόματα, θα κλάψουν από τις ερμηνείες, θα αναζητήσουν τη λύτρωση. Μια παράσταση που πρέπει να δούμε όλοι.
Ο Χατζιδάκις έλεγα ότι «αν συνηθίσουμε το τέρας θα του μοιάσουμε».
Μέσα από την παράσταση ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ, οι συντελεστές θέλουν να φανερώσουν όψεις της αληθινής διάστασης του τέρατος, του πραγματικού του προσώπου, τον διαχρονικό του αντίκτυπο, που δεν είναι μόνο η ζοφερή στιγμή το βρυχηθμού του, αλλά και το Σημάδι που αφήνει στους επόμενους ανθρώπους και γενιές. Για να μπορέσουμε να το δούμε, να το αναγνωρίσουμε, να μην το συνηθίσουμε και φυσικά να μη του μοιάσουμε.
Στο σκηνικό δυο κρεμάστρες με τα ρούχα των εκτελεσμένων στη μια, των δωσίλογων στην άλλη. Οι δύο πλευρές της Ιστορίας. Λυτρωτικά τα δάκρυα… στην πρεμιέρα
Για την Άννα που έφυγε…
Για τους νεκρούς του Ομαδικού Τάφου
Για τις ψυχές που κάηκαν…
Για τις γενιές που πρέπει να μάθουν…
Για την πόλη που δεν πρέπει να ξεχάσει…
Το θεατράκι της Μαδύτου μικρό, οπότε απαραίτητη η κράτηση στο τηλέφωνο 6948522670
Ημερομηνίες παραστάσεων:
Σάββατο και Κυριακή 16-17,23-24,30-31 Μαρτίου
Ώρα έναρξης 20:00
Κάντε το πρώτο σχόλιο