Η Βουλευτής Πέλλας κ. Θεοδώρα Τζάκρη,στην τοποθέτησή της στην Ολομέλεια της Βουλής επί του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας«Νέο πλαίσιο μέτρων στεγαστικής αρωγής και λοιπών ενισχύσεων μετά από φυσικές καταστροφές, βελτίωση πλαισίου κρατικής αρωγής και ιδιωτικής ασφάλισης επιχειρήσεων έναντι φυσικών καταστροφών – Τροποποιήσεις ν. 4797/2021 και ν. 5116/2024», αναφέρθηκε αρχικά στη νυχτερινή τροπολογία – μνημείο της κυβερνητικής ανικανότητας, με την οποίααντί να ενισχύσει τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες της Λέσβου με προσωπικό, επιστημονική τεχνογνωσία και μέσα, επιλέγει να επιστρατεύσει τον Στρατό για τον επιχειρησιακό συντονισμό για την αντιμετώπιση της κρίσης του αφθώδους πυρετού στο νησί. Επισημαίνοντας τους κακούς χειρισμούς της κυβέρνησης ανέφερε ότι η Κύπρος που είχε αντίστοιχο πρόβλημα έχει ήδη περάσει στην επόμενη ημέρα, με εμβολιασμό και ανασύσταση του ζωικού της κεφαλαίου, ενώ στην Ελλάδα η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να ιχνηλατεί και να θανατώνει ζώα με τεράστιες απώλειες για τους κτηνοτρόφους.
Αναφορικά με το νομοσχέδιο η κριτική της κ. Τζάκρη αφορούσε στη συνολική πολιτική της κυβέρνησης για τη διαχείριση των φυσικών καταστροφών, επισημαίνοντας ότι από το 2019 και μετά οι μεγάλες πυρκαγιές, οι απώλειες ανθρώπινων ζωών και οι τεράστιες καταστροφές εκτάσεων καταδεικνύουν ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο εκ των υστέρων, με αποζημιώσεις και «νέα» νομοθετήματα που δεν εγγυώνται ότι οι πληγέντες θα λαμβάνουν τελικά ταχύτερα και δικαιότερα τη βοήθεια που δικαιούνται.Όπως είπε «η κυβέρνηση δεν μπορεί κάθε φορά μετά την καταστροφή να παρουσιάζει ένα ακόμη «νέο» νομοθετικό πλαίσιο. Το κράτος πρέπει να είναι έτοιμο πριν από την καταστροφή και αποτελεσματικό μετά από αυτήν».
Επισήμανε, ότι ιδιαίτερα σημαντικό είναι το ζήτημα της πρόληψης. Η Πολιτική Προστασία είναι ένας κύκλος:πρόληψη → προετοιμασία → επιχειρησιακή ετοιμότητα → έγκαιρη επέμβαση → προστασία ζωής και περιουσίας → αποκατάσταση → ανασυγκρότηση.Η Πολιτική Προστασία είναι να κάνεις ό,τι είναι δυνατόν ώστε να μη χαθούν εξαρχής ζωές, περιουσίες, επιχειρήσεις και ολόκληρες τοπικές κοινωνίες.Η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να αρχίζει με το 112 και να τελειώνει με την αποζημίωση.
Ακολουθεί η ομιλία της κ. Τζάκρη:
«Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Θα ξεκινήσω από τη νυχτερινή (άσχετη με το νομοσχέδιο) τροπολογία μνημείο ανικανότητας.
Από πότε ο έκτακτος μηχανισμός του Στρατούαντικαθιστά κρίσιμεςγια τον πολίτη υπηρεσίες;
Οι κτηνίατροι του δημοσίου είχαν προτείνει λύση. Εσείς όμως δεν τους ακούσατε.
Πρότειναν: τη δημιουργία εξειδικευμένης Αποκεντρωμένης Διεύθυνσης Διασυνοριακής Κτηνιατρικής Επιτήρησης, δηλαδή μια TASK FORCE 40 κτηνιάτρων, με έμφαση στην επιδημιολογική επιτήρηση, και προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ελλάδας και της ΕΕ.
Και εσείς Στέλνετε το Στρατό να επιβάλλει την τάξη.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Η Κύπρος έχει προχωρήσει στην ανασύσταση των κοπαδιών και η κυβέρνηση Μητσοτάκη ακόμη ιχνηλατεί και θανατώνει.
Και περνώ στο νομοσχέδιο με τον ιδιαίτερα βαρύγδουπο τίτλο: «Νέο πλαίσιο μέτρων στεγαστικής αρωγής και λοιπών ενισχύσεων μετά από φυσικές καταστροφές, βελτίωση πλαισίου κρατικής αρωγής και ιδιωτικής ασφάλισης επιχειρήσεων έναντι φυσικών καταστροφών».
Αλήθεια! Πόσο νέο είναι τελικά αυτό το νέο πλαίσιο;
Γιατί, αν αφήσουμε στην άκρη τους τίτλους και δούμε την ουσία, αυτό που έχουμε μπροστά μας δεν είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση της Πολιτικής Προστασίας. Είναι, σε μεγάλο βαθμό, μία ακόμη τροποποίηση ενός πλαισίου που μόλις πριν από λίγο καιρό τροποποιήθηκε.
Τροποποιείται ο ν. 4797/2021.
Τροποποιείται ο ν. 5116/2024.
Ναι, οι άνθρωποι που καταστράφηκε η περιουσία τους πρέπει να αποζημιωθούν. Και πρέπει να αποζημιωθούν γρήγορα και δίκαια.
Και αναρωτιέται εύλογα κανείς:
Πόσες φορές θα αλλάξουμε ακόμη το ίδιο σύστημα, μέχρι να αποκτήσει επιτέλους σταθερούς κανόνες, σαφείς αρμοδιότητες και πραγματική αποτελεσματικότητα;
Γιατί η συνεχής αλλαγή του θεσμικού πλαισίου δεν είναι από μόνη της μεταρρύθμιση.Μπορεί μάλιστα να προκύψει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα:νομική αστάθεια, αβεβαιότητα για τους δικαιούχους, καθυστερήσεις στην εφαρμογή και ένα ακόμη πιο σύνθετο διοικητικό περιβάλλον.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα βασικά προβλήματα του νομοσχεδίου.
Περισσότερες διαδικασίες αντί για λιγότερη γραφειοκρατία.
Το νομοσχέδιο προβλέπει διαδικασίες οι οποίες, για να ενεργοποιηθούν στην πράξη, προϋποθέτουν την έκδοση πρόσθετων υπουργικών αποφάσεων.Άρα, μετά την καταστροφή δεν αρκεί η ψήφιση του νόμου.
- Πρέπει να εκδοθούν οι αποφάσεις.
- Να καθοριστούν οι διαδικασίες.
- Να ενεργοποιηθούν οι υπηρεσίες.
Κάντε το πρώτο σχόλιο