Σε μια αίθουσα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών μαθαίνουμε πολλά δυσάρεστα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα συμβαίνει κάτι πολύ ευχάριστο. Δημιουργείται η αίσθηση ότι «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας», για να χρησιμοποιήσω την φράση του μυλωνά του Πότσδαμ, όπως την προσάρμοσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος μιλώντας το 1929 στους δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ασφαλώς θα θυμάστε ότι μια ωραία, αλλά καθόλου τυχαία, ημέρα τον Οκτώβριο του 2023, η τότε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη αφαίρεσε αιφνιδιαστικά τη δικογραφία από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και τους εισαγγελείς Ελευθεριάνο, Τριανταφύλλου και Σπυρόπουλο, ζητώντας τους μάλιστα να παραδώσουν «αυθημερόν» τα πάντα στον τότε Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση. Η μέρα δεν ήταν τυχαία γιατί γνωρίζαμε ότι η Εισαγγελία είχε προχωρήσει ουσιαστικά την έρευνα και είχε ζητήσει από την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών να διασταυρωθεί η διαφαινόμενη ύπαρξη ενιαίου κέντρου ΕΥΠ – Predator.
Η κυβερνητική πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων, αφού ο τότε Πρόεδρος της Βουλής και νυν της Δημοκρατίας μας, διόρισε νύχτα ακόμη ένα μέλος της και προέβη σε τροποποίηση της απλής μεθόδου των τριών ώστε το 16 να είναι μεγαλύτερο από το 16,2 και αφού ο πρωθυπουργός έκανε την καρδιά του πέτρα και συνεργάστηκε με τον Κυριάκο Βελόπουλο, με τον οποίο κατά τα άλλα είναι αντίπαλοι, άλλαξε τη σύνθεση της Αρχής, η οποία δεν συνέδραμε τελικά τους εισαγγελείς και δεν επέβαλε κυρώσεις στην αρνούμενη συστηματικά να συμμορφωθεί ΕΥΠ, η δε Αδειλίνη τους πήρε την υπόθεση και την έδωσε στον Ζήση για να την διεκπεραιώσει «πιο γρήγορα». Και «πιο ανώδυνα», προσθέτω εγώ.
Πράγματι, ο Ζήσης αφού επί εννέα μήνες δεν καλούσε μάρτυρες, δεν ρωτούσε και πολλά πράγματα αυτούς που καλούσε και γενικά δεν έδινε πολλή σημασία σε ό,τι του καταγγελλόταν, κατέληξε σε ένα πόρισμα που δεν βρήκε τίποτα το μεμπτό και άξιο λόγου και συμπέρανε ότι τέσσερις ιδιώτες, ερευνώμενοι ήδη για πολλά και διάφορα και με γνωστές σχέσεις με το εξωτερικό, παρακολουθούσαν τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας, τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, αξιωματικούς υπεύθυνους για προμήθειες οπλικών συστημάτων, τον Εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος και πολλούς και σημαντικούς άλλους, απλώς για «πλάκα» και η μόνη δίωξη που έκρινε ότι πρέπει να ασκηθεί είναι για παραβίαση της ιδιωτικής ζωής των κορυφαίων αυτών στελεχών του κράτους, για κουτσομπολιό δηλαδή. Η δε Αδειλίνη εξύμνησε το πόρισμα αυτό.
Έτσι η υπόθεση κατέληξε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, προς μεγάλη – αλλά πρόωρη, όπως αποδεικνύεται – χαρά πολλών, του οποίου όμως ο Πρόεδρος και ο Εισαγγελέας φάνηκαν πολύ περισσότερο φιλοπερίεργοι από τις κορυφές της ισταμένης δικαιοσύνης και σε κάθε δικάσιμο μαθαίνουμε όλο και περισσότερα πράγματα. Κυρίως, προέκυψε ότι «αναντίλεκτα» η έρευνα του Ζήση ήταν τουλάχιστον πλημμελής κι ότι αρκούν ένας δικαστής κι ένας εισαγγελέας, έστω και χαμηλόβαθμοι, αλλά με επάρκεια και αίσθηση καθήκοντος για να αρχίσουν να κάθονται οι κατεργάρηδες στον πάγκο τους.
Γιατί αναμφίβολα μετά το πέρας αυτής της δίκης, κάποιοι θα καθίσουν και σε άλλους πάγκους. Ο φίλος μου ο νομικός μου είπε ότι ασφαλώς αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπερβεί την αρμοδιότητά του και να δικάσει τους κατηγορούμενους για κάτι άλλο ή κάτι βαρύτερο από αυτά για τα οποία παραπέμφθηκαν, αλλά ότι είναι φανερό ότι θα διαβιβάσει τη δικογραφία για την άσκηση νέων ποινικών διώξεων σε βαθμό κακουργήματος αυτήν την φορά, καθώς και την άσκηση ποινικών διώξεων σε νέα πρόσωπα είτε για την εμπλοκή τους στην υπόθεση είτε για ψευδείς καταθέσεις.
Εκείνο που έκανε εντύπωση την χθεσινή ημέρα είναι ότι η γραμματέας του γνωστού και μη εξαιρετέου Γιάννη Λαβράνου στην εταιρεία Κρικέλ, κουμπάρου του γενικού γραμματέα και ανιψιού του Πρωθυπουργού, κατέθεσε ότι αφεντικό της εταιρίας ήταν ο Λαβράνος. Και ότι τόσο το αφεντικό της, όσο και ο επίσης κατηγορούμενος Φέλιξ Μπίτζιος της έλεγαν, «όσο είναι η ΝΔ στα πράγματα, μην φοβάσαι τίποτα». Φράση που είχε πει στην κατάθεσή του και ο Σταμάτης Τρίμπαλης, ο οποίος είχε παραδεχθεί ότι όταν κλήθηκε ως μάρτυρας στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής του είχαν δοθεί έτοιμες οι περισσότερες απαντήσεις από τον Λαβράνο. Και όταν βγήκε, τον πήραν τηλέφωνο και του είπαν «εντάξει μάθαμε ότι τα είπες καλά». Κατέθεσε επίσης ότι είχε φοβηθεί κι αυτός, αλλά του έλεγαν να μην τα ακούει αυτά και ότι «όσο είναι η Ν.Δ. στα πράγματα δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε».
Φαίνεται πως η βεβαιότητα ότι η Νέα Δημοκρατία «θα είναι στα πράγματα» για πάντα έχει μειωθεί αισθητά κι αυτό κάνει τους ανθρώπους πιο ειλικρινείς και διευκολύνει το έργο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Και φαίνεται ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών ναι μεν δεν θα πάρει ποτέ την έκταση που πήραν στα μάτια της κοινής γνώμης το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η τραγωδία των Τεμπών, αλλά, χάρη σε ευσυνείδητους δικαστές, δεν θα ξεχαστεί. Και δεν θα αφήσει αλώβητη την κυβερνητική παράταξη. Είναι χαίνουσα πληγή και κακοφορμίζει, όπως σας είπα και πριν αρκετές εβδομάδες. Και πολύ συχνά κάποιος δεν πεθαίνει ευθέως από τα τραύματά του, αλλά από γάγγραινα.
Πηγή tovima.gr
Κάντε το πρώτο σχόλιο