Μιλάς μαζί του και νομίζεις πως τον γνωρίζεις χρόνια. Τον βλέπεις να συγκινείται δίπλα σε μεγάλους συνθέτες και ερμηνευτές και καταλαβαίνεις πως πρόκειται για έναν άνθρωπο που έχει γνησιότητα και ευαισθησίες. Δεν είναι λοιπόν καθόλου περίεργο που η αγαπημένη του ταινία είναι «The Sawshank Redemption» (Τελευταία Έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ) και βιβλίο του «Ο Ξένος» του Αλμπέρτ Καμύ.
Ο Γιάννης Δίσκος είναι ένας άνθρωπος δικός μας. Που αγαπά τον τόπο του κι έχει φιλοξενηθεί σε μουσικές εκπομπές και αφιερώματα στην μικρή μας οθόνη προβάλλοντάς τον.
Γεννήθηκε στην Έδεσσα το 1986 και πήρε το δίπλωμα κλαρινέτου από το Δημοτικό Ωδείο της πόλης. Δίδαξε για αρκετά χρόνια στα Ωδεία Έδεσσας και Αριδαίας και το 1999 απέσπασε το πρώτο βραβείο στους πανελλήνιους μαθητικούς αγώνες με την παραδοσιακή του ορχήστρα “Καρατζοβίτες”. Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε ως μέλος των μοναδικών Imam Baildi όπου έμεινε από το 2007 ως το 2018.
Σήμερα τον συναντάμε σε πολλές μουσικές σκηνές και μεγάλους καλλιτέχνες. Ήταν ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας στην εκπομπή «Μουσικό Κουτί» με τον Νίκο Πορτοκάλογλου και την Ρένα Μόρφη. Ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας στην τηλεοπτική σειρά του Φοίβου Δεληβοριά «Τα Νούμερα». Ενορχήστρωσε και Διασκεύασε τα τραγούδια όπως το «Τυχερό Αστέρι» με τον Ορέστη Χαλκιά και το «Προσευχή» με την Χάρις Αλεξίου στην τηλεοπτική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη “MAESTRO”. Υπήρξε Μαέστρος της Μαρινέλλας από το 2023 μέχρι το τέλος, ενώ είναι στην ορχήστρα του Σταύρου Ξαρχάκου από το 2021. Είναι Μαέστρος του Αντώνη Ρέμου και υπήρξε μουσικός για 5 χρόνια του Γιώργου Μαζωνάκη.
Η αλήθεια είναι πως ο Γιάννης Δίσκος είναι περιζήτητος. Αγαπά τόσο αυτό που κάνει γι’ αυτό και θεωρεί πως «τα πάντα μοιάζουν αδύνατα μέχρι να γίνουν». Υπήρξε ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας σε θεατρικές παράστασης των Τάκη Ζαχαράτο, Θοδωρή Αθερίδη, Ρέππα/Παπαθανασίου. Ενορχηστρωτής και διευθυντής ορχήστρας στο μουσικό TalkShow του Αντ1 «Moments» με την Ζέτα Μακρυπούλια. Συνθέτης μαζί με τον Στέλιο Παπακοσμίδη στην τηλεοπτική σειρά του Μάνου Ατζαράκη «Κακές Ιδέες». Έχει συνθέσει μουσικές (Σήματα) σε πολλά ντοκιμαντέρ, εκπομπές, τηλεπαιχνίδια και το όνομά του φιγουράρει σε δισκογραφικές δουλειές με πολλούς Έλληνες τραγουδιστές και συνθέτες.
Μέσα σε αυτόν το κόσμο της μουσικής, των προβολέων και της σκηνής, ο Γιάννης Δίσκος φοβάται περισσότερο να μην κάνει λάθος σαν πατέρας, δείχνοντας πόσο ουσιαστική είναι η αγάπη σε σχέση με τα παιδιά μας και πως ο στόχος είναι να μεγαλώσουμε υγιείς ανθρώπους (στο πνεύμα και στην σκέψη). Η συζήτηση μαζί του ξεχωριστά ενδιαφέρουσα και τόσο οικεία, με επίκεντρο φυσικά αυτό που αγαπά τόσο πολύ: την μουσική!!!
ΕΡΩΤ.: Αναπόφευκτα το θέμα των ημερών είναι ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη. Συνεργάστηκες μαζί του. Τι έχεις να θυμηθείς από αυτή την περίοδο; Για τον άνθρωπο Γιώργο; Χωράει η showbiz τα καλά παιδιά;
ΑΠΑΝΤ.: Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν ένας άνθρωπος πάρα πολύ έξυπνος με πολύ χιούμορ. Η σχέση μας περιοριζόταν στην σκηνή περισσότερο και όχι σε προσωπική επαφή. Αυτό που θυμάμαι είναι κάποιες ΜαζΩξεις στο σπίτι του που βγάζαμε τα όργανα και παίζαμε ό,τι του ερχόταν. Την Showbiz την ορίζει ο κόσμος. Είναι άβουλο ον.
ΕΡΩΤ.: Ένα νέο παιδί πώς ξεκίνησες από την επαρχία κι έφυγες για Αθήνα; Υπήρχε κάποιος να σε περιμένει ή ήσουν ξένος ανάμεσα σε ξένους;
ΑΠΑΝΤ.: Ήμουν πολύ τυχερός που οι πρώτοι μου συνεργάτες ήταν ο Ορέστης και ο Λύσανδρος Φαληρέας (Imam Baildi), με δέχτηκαν σαν μέλος της οικογένειάς τους. Η Αθήνα δεν είναι τόσο τρομακτική όσο φαίνεται. Συγκριτικά είναι η μεγαλύτερη αγορά και για το δικό μας επάγγελμα, αλλά γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας.
ΕΡΩΤ.: Έγραψες στο social σου για το τηλεφώνημα της μεγάλης Μαρινέλας που ήθελε να συνεργαστεί μαζί σου. Τι σήμαινε για σένα η καλλιτεχνική διεύθυνση, επαγγελματικά και συναισθηματικά;
ΑΠΑΝΤ.: Η Μαρινέλλα ήταν ότι καλύτερο μου έχει συμβεί επαγγελματικά (πρώτη φορά την λέω “Μαρινέλλα”, μέχρι σήμερα την αποκαλώ “Κυρία Μαρινέλλα” και ας γνωρίζω ότι είναι αδόκιμο και λάθος). Αν ήσουν σε έναν χώρο με 1000 άτομα και άνοιγε την πόρτα να μπει, χωρίς να την έβλεπες ήξερες ότι μπήκε στον χώρο η Μαρινέλλα, τέτοια ήταν η αύρα της. Μου λείπει πολύ. Καλλιτεχνική διεύθυνση πρώτα από όλα είναι εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό σου. Μετά ερχόταν η τεράστια ευθύνη και μετά όλα τα μουσικά. Οι ενορχηστρώσεις είναι καθαρά μουσικό θέμα, η καλλιτεχνική διεύθυνση όχι.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
ΕΡΩΤ.: «Μουσικό κουτί» στην ΕΡΤ. Μοναδική μουσική εκπομπή που αγαπήσαμε πολύ. Και ο τρόπος παρουσίας της και οι καλεσμένοι της μοναδικοί. Πως ήταν η συνεργασία με Ρένα Μόρφη και Νίκο Πορτοκάλογλου; Τι σου άφησε αυτή η δουλειά και τι καινούργιο έφερε;
ΑΠΑΝΤ.: Το “Μουσικό Κουτί” ήταν η ευκαιρία της ζωής μου, ήταν ένας λευκός πίνακας που με την εμπιστοσύνη του κυρίου Πορτοκάλογλου και την ομαδικότητα/συνεργασία των 6 μουσικών, μπορούσαμε να τον ζωγραφίσουμε όπως θέλουμε και μας αρέσει. Είναι από τα πιο δύσκολα και παράλληλα τα πιο όμορφα πράγματα που έχω κάνει.
Η συνεργασία μας με τον κύριο Πορτοκάλογλου και την κυρία Μόρφη ήταν έτσι ακριβώς όπως φαινόταν στην οθόνη, σαν να κάθεσαι στο σαλόνι του σπιτιού σου και να κάνεις παρέα με τον καλεσμένο.
Οι ενορχηστρώσεις για μένα είναι από τα πιο δημιουργικά πράγματα που μπορώ να κάνω, βάζεις την φαντασία σου να οργιάσει και ελπίζεις ότι ο κόσμος και οι καλλιτέχνες θα καταλάβουν αυτό που έχεις σκεφτεί και το έχεις μεταφέρει στην ενορχήστρωσή σου.
Πιστεύω πως μία από τις καινοτομίες της εκπομπής και ένα από αυτά που άφησε, ήταν το να δει ο κόσμος το τι γίνεται πίσω από τον τραγουδιστή, την δουλειά και την αγάπη που δίνουν οι μουσικοί σε αυτό που κάνουν (όπως στις περισσότερες εκπομπές, απλά στην δική μας το έδειχναν).
Στέλιο, Λάμπη, Βύρωνα, Θανάση και Δημήτρη, σας αγαπώ πολύ.
ΕΡΩΤ.: Στο επεισόδιο με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, στο τέλος έφυγες παραπάνω από δακρυσμένος. Τι ήταν αυτό που σου δημιούργησε τόσο συναίσθημα;
ΑΠΑΝΤ.: Αν με έδειχνε ο σκηνοθέτης μας κάθε φορά που έκλαιγα και ήμουν δακρυσμένος, μόνο έτσι θα με βλέπατε. Υπήρχαν πολλές στιγμές που απλά δεν πίστευες αυτό που συνέβαινε. Καλλιτέχνες που μικρός θαύμαζες (και θαυμάζεις), που άκουγες, που πήγαινες στις συναυλίες τους, που αγόραζες τους δίσκους τους, τώρα να παίζεις μαζί τους και να σε δέχονται σαν συνάδελφο τους. Στο συγκεκριμένο κομμάτι απλά δεν άντεξα όλες αυτές τις αναμνήσεις. Στο επεισόδιο με τον κύριο Κώστα Χατζή πρέπει να σταμάτησα 3-4 φορές την εκπομπή για να φύγω από το πλατό, ήταν πολύ μεγάλο για να κρατηθώ.
ΕΡΩΤ.: Υπάρχει κάτι που ετοιμάζεις; Κάτι που έρχεται στην καλλιτεχνική σου ζωή; Κάτι που πρέπει να περιμένουμε από τον Γιάννη Δίσκο;
ΑΠΑΝΤ.: Πιστεύω πως έχω βρει αυτό ακριβώς που μου αρέσει και με γεμίζει, τις ενορχηστρώσεις και την καλλιτεχνική διεύθυνση πίσω από τραγουδιστές, συνθέτες, θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικές εκπομπές. Το επάγγελμά μας έχει πολλά παρακλάδια (Διδασκαλία, ηχογραφήσεις σε Studio, ενορχηστρώσεις, συνθέσεις, Liveμουσικός κ.α) και ο κάθε μουσικός πρέπει να βρει αυτό ακριβώς που του ταιριάζει και του αρέσει, τότε σίγουρα θα είναι καλός σε αυτό και θα αφήσει το δικό του αποτύπωμα.
*Κάπου εκεί λοιπόν στην σκηνή, πίσω από μικρόφωνα και ηχεία, ο δικός μας Γιάννης Δίσκος θα συνεχίζει να δημιουργεί και να ενορχηστρώνει, να φτιάχνει μουσικές μέσα στο στούντιο κι εμείς να απολαμβάνουμε έναν άνθρωπο που μπορεί εύκολα να βουρκώνει σε κάθε του επιτυχία δίπλα σε μεγάλους καλλιτέχνες…
Κάντε το πρώτο σχόλιο