Την Παρασκευή σας έγραφα ότι η Ελλάδα σκέφτεται να χρησιμοποιήσει το βέτο, είτε πρακτικά είτε ως απειλή, εάν στο πλαίσιο του SAFE η Τουρκία συμμετάσχει σε επενδυτικά σχήματα με άλλη χώρα της Ε.Ε. για τη ανάπτυξη εξοπλιστικών και αμυντικών συστημάτων. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε πως η Αθήνα σκέπτεται πώς θα χρησιμοποιήσει προς όφελός της την αναγκαία ομοφωνία, αλλά την λέξη «βέτο» δεν την είπε. Το ζήτημα φαίνεται σοβαρό και γι αυτό τηλεφώνησα σε φίλους στις Βρυξέλλες που εργάζονται στα ευρωπαϊκά όργανα να μου πουν πώς βλέπουν οι ευρωγραφειοκράτες την ελληνική απειλή για βέτο. Και με προσγείωσαν ανώμαλα: «Όπως πάνε τα πράγματα, το να βάλεις βέτο θα είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο» μου είπαν και μου έκοψαν τη φόρα.
Το παρασκήνιο των διαβουλεύσεων στις Βρυξέλλες
Ζήτησα διευκρινήσεις και με προέτρεψαν να κάτσω αναπαυτικά γιατί η ιστορία είναι λίγο σύνθετη. Το χρηματοδοτικό εργαλείο SAFE, που θα φτάσει συνολικά τα 150 δισ. ευρώ, συμφωνήθηκε με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες για την βιομηχανία (άρθρο 122) και όχι την εξωτερική πολιτική και άμυνα. Γι αυτό και πέρασε με ειδική πλειοψηφία παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων κρατών. Οι πρέσβεις των χωρών της Ε.Ε. (Coreper) συζήτησαν την περασμένη εβδομάδα τις λεπτομέρειες για το SAFE και η ελληνική πλευρά ζήτησε από την Κομισιόν να δεσμευτεί πως οι μελλοντικές συμφωνίες μιας χώρας της Ε.Ε. με τρίτη υπό ένταξη χώρα (πχ Τουρκία) για κοινά πρότζεκτ κατασκευής οπλικών συστημάτων, θα ακολουθεί το άρθρο 212 της ευρωπαϊκής συνθήκης, που προβλέπει ομοφωνία των κρατών-μελών (άρα και δυνατότητα βέτο από κάποια άλλη χώρα).
Γιατί είναι τώρα «άσφαιρη» η απειλή για βέτο
Μια τέτοια δήλωση κατατέθηκε πράγματι από την ηγεσία της Κομισιόν, αλλά την «έκοψαν» οι νομικές υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απειλή, λοιπόν, για ελληνικό «βέτο» είναι πρακτικά «τζούφια» αυτή τη στιγμή, μου εξηγούσαν οι φίλοι των Βρυξελλών. Το τι θα γίνει στο μέλλον θα το καθορίσουν, φυσικά, οι ισχυρές οικονομίες της ένωσης, καθώς βλέπουν την τουρκική βιομηχανία ως πολύτιμο εταίρο και θέλουν να αποφύγουν κάθε είδους εμπλοκές.
Πηγή ethnos.gr
Κάντε το πρώτο σχόλιο