Δεν έχω οξυγόνο, φώναξαν χιλιάδες κάτοικοι στα Γιαννιτσά ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των συγγενών των νεκρών στα Τέμπη
«κ. Υπουργέ λεφτά έχουμε, παιδιά δεν έχουμε» ήταν η απάντηση του πατέρα της 23χρονης Ιφιγένειας προς την κατηγορία ότι όλα γίνονται για τις αποζημιώσεις.
Πλήθος κόσμου, νέοι και νέες, μικρά παιδιά, γυναίκες και άντρες συγκεντρώθηκαν την Κυριακή το μεσημέρι στον πεζόδρομο των Γιαννιτσών, ανταποκρινόμενοι στο πανελλήνιο κάλεσμα που έγινε στην κυριολεξία μέσα σε ελάχιστες ώρες, αμέσως μετά το τρομακτικό ηχητικό ντοκουμέντο που βγήκε στην δημοσιότητα. Ανάμεσά στο πλήθος η ανεξάρτητη βουλευτής Θεοδώρα Τζάκρη και ο δήμαρχος της πόλης Στάθης Φουντουκίδης.
Μπροστά σε ένα μεγάλο πανό που έγραφε «ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ» ακούστηκε το μήνυμα των συγγενών των 57 νεκρών της αμαξοστοιχίας, που ζητούν δικαίωση. Η συγκέντρωση πραγματικά εντυπωσιακή, έστειλε το μήνυμα ότι τίποτα δεν θα ξεχαστεί κι ότι αυτό το έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί.
Μουσικές, συνθήματα, φορτισμένη ατμόσφαιρα και δάκρυα όταν οι διοργανωτές διάβασαν ακόμη μια φορά τα ονόματα των 57 νεκρών. Ανάμεσά τους και η 23χρονη Ιφιγένεια Μήτσκα, επιβάτης στο 3ο βαγόνι. Οι γονείς της Σωτήρης και Λίλιαν ευχαρίστησαν τον κόσμο για την συμπαράσταση και την τόσο ελπιδοφόρα συμμετοχή που βεβαιώνει πως δεν είναι μόνοι τους, δηλώνοντας πως το ηχητικό που έχει κατατεθεί εδώ και μήνες στον εισαγγελέα είναι σοκαριστικό και δεν αντέχονται οι φωνές που ακούγονται. Όλα πια δείχνουν πως τα παιδιά κάηκαν ζωντανά. Σε ερώτηση του συναδέλφου Νίκου Ασλανίδη για το τι απαντούν στις δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη περί εκμετάλλευσης του δυστυχήματος για να πάρουν αποζημιώσεις, ο πατέρας της Ιφιγένειας είπε πως «τις τελευταίες μέρες από θύματα κοντεύουμε να γίνουμε θύτες. Βγαίνει ο υπουργός και μας κατηγορεί ότι πίσω από όλες τις ενέργειές μας κρύβονται οικονομικά οφέλη. Σε πληροφορώ κ. Γεωργιάδη ότι λεφτά έχουμε, παιδιά δεν έχουμε. Όταν το καταλάβει αυτό, θα καταλάβεις και τι ζούμε εμείς αυτά τα δυο χρόνια».
Ο πεζόδρομος από τη μια άκρη μέχρι την άλλη γέμισε ανάσα, φωνές και συνθήματα προσπαθώντας να ακουστούν όλα αυτά εκεί που πρέπει και βρουν οι οικογένειες τη δικαίωση που αναζητούν. «Δεν έχουμε θρηνήσει ακόμη τα παιδιά μας» λέει η μητέρα της Ιφιγένειας, «γιατί κάθε μέρα και κάτι καινούργιο προκύπτει και γιατί βλέπουμε τον αγώνα που γίνεται να συγκαλύψουν το έγκλημα». Παντού πόνος στη ζωή αυτών που χάθηκαν και στη ζωή εκείνων που έμειναν.
Στην ομιλία των διοργανωτών δηλώθηκε ξεκάθαρα ότι αυτό το έγκλημα δεν θα σβήσει χωρίς τιμωρία των ενόχων. Αυτή την απώλεια την κλάψαμε όλοι, την νιώσαμε, την μοιραστήκαμε, ως γονείς, ως παιδιά, ως αδέρφια, ως φίλοι, ως απλοί άνθρωποι… Και τώρα εδώ στις πλατείες όλες της χώρας και στο εξωτερικό, προσπαθούμε να δώσουμε ανάσα στην αλήθεια. Την φωνάζουμε όλοι μαζί.
Στα Γιαννιτσά οι χιλιάδες πολίτες που συγκεντρώθηκαν για τα Τέμπη, δήλωσαν με τον δικό μας τρόπο παρόντες. Παρόντες και πλάι στον πόνο των ψυχών που φύγαν και αυτών που μείναν. Χέρι, χέρι σε μια οδυνηρή διαδρομή που δείχνει δύσκολη.
Μέσα σε μια βραδιά μια πόλη μετά την άλλη οργάνωσαν συγκεντρώσεις για τα Τέμπη…
Έτσι η μια φωνή ενώθηκε με την άλλη, 57 κραυγές μας ζήτησαν να φωνάξουμε μαζί τους, να ακουστούν στον ουρανό. Γιατί έχουμε την ανάσα να το κάνουμε, ενώ τα παιδιά τους, οι άνθρωποι τους απλά ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΟΞΥΓΟΝΟ…
Κυριακή 23 Φεβρουαρίου – Εκδήλωση μνήμης
Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών – 11πμ.
Φτάνοντας σιγά-σιγά στην δεύτερη επέτειο μνήμης για το τρομακτικό δυστύχημα στα Τέμπη, η οικογένεια της Ιφιγένειας Μήτσκα διοργανώνει μια εκδήλωση για την 23χρονη κόρη τους, την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου στο Πνευματικό Κέντρο Γιαννιτσών στις 11 το πρωί. Με την αμέριστη στήριξη του δήμου Πέλλας και την συμμετοχή ομιλητών από τους υπόλοιπους συγγενείς των 57, με τους συμμαθητές της Ιφιγένειας να μιλούν γι’ αυτήν, με ένα μοναδικό βίντεο με τις εικόνες όλων των θυμάτων και με τηνπαρουσία όλων των συγγενών, η αίθουσα θα γεμίσει φωνή ελπίδας ότι όλα αυτά τα παιδιά, όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι θα βρουν δικαίωση…
Στον χώρο θα υπάρχει και η έκθεση φωτογραφίας της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας.
Τίτλος της εκδήλωσης από το σκίτσο του Γιώργου Γαλίτη «Μαμά έφτασα»…
Κάντε το πρώτο σχόλιο