Όλα ξεκίνησαν όταν μαθητές Γυμνασίων και περισσότερο Λυκείων σε όλη την Γαλλία απαίτησαν στις 18 Σεπτεμβρίου θέρμανση και να επισκευαστούν οι καυστήρες στα σχολεία. Για το κρύο που επικρατεί στην Γαλλία, οι επισκευές των καυστήρων θα ήταν το λιγότερο και πιο οικονομικό που θα μπορούσαν να ζητήσουν. Ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν θιασώτης μια σκληρής οικονομικά πολιτικής προς τις ασθενέστερες τάξεις επέλεξε να το αγνοήσει.
Αυτό θα ήταν το καλό σενάριο. Όμως με την αστυνομία να αντιμετωπίζει μικρά παιδιά με βία, γονείς, εκπαιδευτικοί και δήμαρχοι όπως ο Μπαλί Μπακαγιόκο του εργατικού δήμου του Σεν Ντενί, βγήκαν μπροστά να προστατέψουν τα παιδιά και να διασφαλίσουν τις ειρηνικές διαμαρτυρίες και την ειρηνική δράση των αρχών. Η αστυνομία, ξανά, με τις φερόμενες ευχές του πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνί, αντιμετώπισε τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς με την ίδια βία (ο γάλλος πρωθυπουργός αρνείται πως έδωσε εντολή μηδενικής ανοχής).
Ανήλικα παιδιά ακρωτηριάστηκαν, μια έφηβη μπορεί να χάσει την όρασή της από το ένα μάτι, δεκάδες παιδιά κατέληξαν στα νοσοκομεία, στην καλύτερη των περιπτώσεων από τα δακρυγόνα.
Αυτό που κατάφεραν είναι να μπουν τα συνδικάτα από τις 6 Οκτωβρίου με τα δικά τους αιτήματα και πανεθνική δράση και λίγες μέρες αργότερα να επαναδραστηριοποιηθούν τα Κίτρινα Γιλέκα, με ακόμα περισσότερα αιτήματα. Τις μαζικές διαδηλώσεις ακολούθησαν επεισόδια σε όλη την Γαλλία, κυρίως το Σάββατο 17 Οκτωβρίου.
Σχεδόν δύο εβδομάδες μετά και πριν φτάσουμε στο Σάββατο και πριν τα μαζικά συλλαλητήρια, ο Εμανουέλ Μακρόν είχε την ευκαιρία να ικανοποιήσει έστω τα αιτήματα των μαθητών. Δεν το έκανε. Στηρίχθηκε στην λογική πως οι πολιτικοί της δεξιάς δεν υποχωρούν στα λαϊκά αιτήματα, είτε είναι εφικτά, είτε ανέφικτα. Δεν συμβιβάζονται. Έτσι δεν συμβιβάστηκε.
Τα υπόλοιπα γράφτηκαν στην ιστορία, καθώς ο γαλλικός λαός, όταν ξεσηκώνεται αντιδρά όπως έχει αντιδράσει δεκάδες φορές στο παρελθόν. Με φωτιές και πέτρες απέναντι σε αυτούς που αναγνωρίζει ως καταπιεστές του. Οι ζημιές στην Γαλλία μπορεί να ξεπερνούν πολλές αντίστοιχες μικρές ή μεγάλες εξεγέρσεις. Όλες έχουν έναν κοινό παρονομαστή, την ανισότητα.
Η Γαλλική Δημοκρατία κινδυνεύει να καταρρεύσει από… τους καυστήρες
Αν αγνοείς ένα πρόβλημα δεν φεύγει. Γιγαντώνεται. Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος του Μακρόν και όλων των πολιτικών της δεξιάς και της άκρας δεξιάς σε όλο τον κόσμο. Αγνοούν το πρόβλημα και αυτό θεριεύει, ξεφεύγοντας από κάθε έλεγχο. Η ρητορική των «μπαχαλάκηδων», των βαρβάρων, των βανδάλων που καίνε και λεηλατούν, με την δαιμονοποίηση όσων κατεβαίνουν στον δρόμο είναι η τελευταία ελπίδα της κυβέρνησης Λεκορνί και της προεδρίας Μακρόν να χαθεί η δυναμική των διεκδικήσεων.
Στηρίζονται στην πιθανότητα τα αριστερά κόμματα και τα συνδικάτα, θα κάνουν πίσω υπό το βάρος της ρητορικής στα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα, για να μην θεωρηθεί πως στηρίζουν τις λεηλασίες καταστημάτων. Πως στηρίζουν τα οδοφράγματα, τις πυρκαγιές δημοσίων κτιρίων και τις καταστροφές.
Όμως, το ζήτημα είναι πως οι αρχές αντέδρασαν βίαια από την αρχή, μεταχειριζόμενα την στρατηγική της έντασης για να κλιμακωθεί η βία και να «φιμώσουν» τα δίκαια αιτήματα, δια της κατακραυγής.
Της κατακραυγής από τα ΜΜΕ, την δεξιά και του ακροδεξιού μέρους της κοινωνίας που βιάζεται να κατηγορήσει τους μετανάστες και τους γάλλους τρίτης και τέταρτης γενιάς, δημιουργώντας εσωτερικό εχθρό και συντηρώντας τον συστημικό ρατσισμό και σοβινισμό που κατατρύχει την Γαλλία, τότε τα πράγματα μόνο καλύτερα δεν μπορούν να γίνουν.
Οι μαθητές χρειάζονται διάλογο, όχι γονατιές από την αστυνομία
Αυτό λοιπόν που χρειάζεται η Γαλλία είναι απαντήσεις. Όταν έχεις νόμιμα αιτήματα μαθητών και θέλεις να τους εκπαιδεύσεις στον διάλογο, οφείλεις να τους αντιμετωπίσεις ως κοινωνικό εταίρο. Δυστυχώς οι κοινωνικοί εταίροι των ευρωπαϊκών δεξιών κυβερνήσεων είναι μονάχα τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια. Το να αγνοείς το μέλλον μιας χώρας που διεκδικεί να μην παγώνει στο μάθημα (με πολλά παιδιά να παγώνουν στο σπίτι) είναι εντελώς λάθος.
Δεν εκπαιδεύουν τα παιδιά στην δημοκρατία όπως οφείλουν, αλλά τα εκπαιδεύουν στη βία. Το να εκπαιδεύεις εφήβους στην βία είναι η πιο λάθος επιλογή από μια σειρά λαθών που μπορεί να κάνει κανείς.
Στην μόνη προσπάθειας διαλόγου ο Μακρόν έδωσε ένα πακέτο πρόσληψης αναπληρωτών καθηγητών. Λείπουν καθηγητές από τα σχολεία, λείπει η θέρμανση, υπάρχουν τα σχολεία στις καλές γειτονιές και «τα άλλα» και η κυβέρνηση προθυμοποιήθηκε να πράξει, αυτό που οφείλει να κάνει έτσι και αλλιώς: να καλύψει τα κενά σε (αναπληρωτές) καθηγητές.
Με το να μην αγκαλιάζει μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς η γαλλική δημοκρατία, πλέον πρέπει να αντιμετωπίσει κόμματα, συνδικάτα, τα Κίτρινα Γιλέκα που εκπροσωπούν εργάτες, εργαζόμενους και δημιουργήθηκαν πριν 10 χρόνια από την αύξηση των τιμών των καυσίμων που δεν τους άφηνε περιθώριο κέρδους (αγρότες, επαγγελματίες οδηγοί πολιτικά όντα και μη).
Στην Γουαδελούπη, γαλλικό έδαφος στην Καραϊβική στις 6 Οκτωβρίου η αστυνομία καταγράφηκε να «ανοίγει διάλογο» με ανήλικο μαθητή με κλωτσιές και γονατιές.
Οι καταδίκες και η εργαλειοποίηση των επεισοδίων, αλλά και της κοινωνικής ειρήνης
Μετά τα επεισόδια του Σαββάτου που η Πόλη του Φωτός μετατράπηκε σε Πόλη της Φωτιάς και με τη Μασσαλία να μετατρέπεται σε εμπόλεμη ζώνη, τα περισσότερα κόμματα της Γαλλίας καταδίκασαν τα συμβάντα, κάνοντας τον διαχωρισμό των ειρηνικών διαδηλωτών από τους μη ειρηνικούς διαδηλωτές. Στα πάνελ οι συνομιλητές απαιτούσαν από τους πιο προοδευτικούς πολιτικούς να καταδικάσουν τα επεισόδια, χωρίς να καταδικάζει κανείς την αστυνομική βία, την επιβολή της φτώχειας και την ανεργία.
Ο Εμανουέλ Μακρόν, που αγνόησε όλα τα αιτήματα των διαδηλωτών, όπως και ο πρωθυπουργός Λεκορνί, δήλωσε πως «θα σταθούμε όλοι ενωμένοι ενάντια σε όσους σπέρνουν το χάος, οι οποίοι επιδιώκουν μόνο να καταρρίψουν τους θεσμούς μας και να εμποδίσουν όσους εκφράζουν ειρηνικά τα αιτήματά τους να το πράξουν». Η ρητορική είναι παλιά: δεν διχάζουν οι κυβερνητικές πολιτικές, αλλά οι αντιδράσεις των πολιτών είναι αυτές που σπάνε στον συνεκτικό ιστό μιας κοινωνίας.
Όταν ο πρωθυπουργός Λεκορνί κατηγορεί την Ανυπόταχτη Γαλλία για τα επεισόδια, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται μέσα στα συνδικάτα που δεν συμμετείχαν στα επεισόδια, τότε είναι σαφές πως σκοπός είναι να αποπολιτικοποιηθούν τα αιτήματα. «Σήμερα, ακροαριστερές ομάδες οργάνωσαν βίαιες ενέργειες σε διάφορες γαλλικές πόλεις· παραβάτες προσχώρησαν σε αυτές για να λεηλατήσουν και να καταστρέψουν», είπε χαρακτηριστικά. Χωρίς να παρουσιάσει το παραμικρό στοιχείο για αυτό που είπε.
Η λογική είναι απλή: Αν γίνουν επεισόδια, τους πιέζουμε όλους να καταδικάσουν, αν δεν γίνουν αγνοούμε τα αιτήματα των διαδηλωτών γιατί δεν έγινε και κάτι.
Ο Μακρόν και ο Λεκορνί πέταξαν την μπάλα στο γήπεδο της ακροδεξιάς
Την ίδια στιγμή ο Εθνικός Συναγερμός καταδίκασε τα επεισόδια, κατηγόρησε επίσημα και ανεπίσημα τους «μετανάστες» για αυτά (Γάλλους γεννημένους στην Γαλλία που ζουν σε γκέτο με έως και τετραπλάσια ανεργία του μέσου εθνικού όρου, όπως το Σεν Ντενί), κατηγόρησε τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο ότι ήταν πολύ επιεικής με τους διαδηλωτές, καταδίκασε τους διαδηλωτές και τα αιτήματά τους και απένειμε τα εύσημα στις δυνάμεις ασφαλείας η οποία κλιμάκωσε την βία ξυλοκοπώντας μαθητές και στέλνοντάς τους σε νοσοκομεία.
Η Μαρίν Λεπεν, η οποία θα είναι η υποψήφια του «Εθνικού Συναγερμού» στις προεδρικές εκλογές στις 18 Απριλίου του 2027, κινείται σε δόγμα Νόμος και Τάξη. Ζήτησε την ενίσχυση της νομοθεσίας κατά των ταραχών και αγνόησε σε μεγάλο βαθμό τα ζητήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο των διαμαρτυριών των μαθητών και των εργαζομένων.
Η ανάγκη της Λεπέν είναι η τάξη, δεν είναι η αξιοπρέπεια, η θέρμανση, η διατροφή και η πραγματική ασφάλεια. Η ασφάλεια ενός ανθρώπου πως μπορεί να ζήσει ως εργαζόμενος σε μια δουλειά, να πληρώνεται αξιοπρεπώς και να μπορεί να χαρεί την ζωή του, αντί να ζει στην βιοπάλη και την εξαθλίωση.
Πριν το διήμερο που η Γαλλία εξεγέρθηκε, 8.000 μαθητές Λυκείου είχαν συλληφθεί και χιλιάδες είχαν καταλήξει στα νοσοκομεία ή είχαν τραυματιστεί.
Δεν είναι ο προϋπολογισμός, είναι η τέλεια καταιγίδα
Όσοι παρακολουθούν την οικονομία, γνωρίζουν πως η Γαλλία έχει υψηλό ποσοστό κοινωνικών δαπανών. Το 2023 με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν το 2025 το ποσοστό του ΑΕΠ στο κοινωνικό κράτος άγγιζε το 57% του ΑΕΠ, όπου τα υψηλότερα κόστη έχει η δωρεάν υγεία και το συνταξιοδοτικό σύστημα. Το τελευταίο πλήττεται από την ανεργία και την γήρανση του πληθυσμού.
Το χρέος της Γαλλίας ως προς το ΑΕΠ, είναι ελλειμματικό κατά 5,4% (5,1% για το 2025), εμφανίζει μειωμένα έσοδα λόγω της επιβράδυνσης της οικονομίας και το συνολικό χρέος της Γαλλίας έχει εκτιναχθεί στο ιστορικό υψηλό του 119% του ΑΕΠ (προσεγγίζοντας τα €3,6 τρισεκατομμύρια).
Η δε πιστοληπτική ικανότητα της χώρας κινδυνεύει με υποβάθμιση, εξαιτίας της αποτυχίας του Μακρόν να επαναφέρει την Γαλλία σε τροχιά ανάπτυξης.
Παρά τα χρόνια της υποχρηματοδότησης των δημόσιων υπηρεσιών, ιδίως της εκπαίδευσης, η Γαλλία παρουσιάζει έναν από τους υψηλότερους δείκτες ελλείμματος προς το ΑΕΠ στην Ευρώπη εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, υπό την προεδρία του Εμανουέλ Μακρόν, όπως σημειώνει το CNBC.
Αν σε όλα αυτά προστεθεί ο συστημικός ρατσισμός που υπογραμμίζεται από την υψηλή ανεργία σε περιοχές που ήταν ή έχουν καταστεί γκέτο και η κρατική βία εναντίον μικρών και μεγάλων, τότε χρειάζεται προσπάθεια για να μην έχεις εξεγέρσεις.
Το διάγγελμα Μακρόν
Ο Εμανουέλ Μακρόν ξεκίνησε την ομιλία του, λέγοντας πως «χθες, Σάββατο 17 Οκτωβρίου, ταραχοποιοί από μια ακροαριστερή περιθωριακή ομάδα —στους οποίους προσχώρησαν πολυάριθμοι εγκληματίες— λεηλάτησαν επιχειρήσεις, ενώ καταστράφηκαν δημόσια κτίρια. Γιατί να πυρπολήσουν το δημαρχείο της Λιμόζ; (…) Πώς μπόρεσαν να φτάσουν σε αυτό το σημείο; Τίποτα δεν το εξηγεί, τίποτα δεν το δικαιολογεί. Όλοι νιώθουμε οργή και ντροπή».
«Χθες, παρά τον επαγγελματισμό τους, οι δυνάμεις της τάξης ήρθαν αντιμέτωπες με ακραία βία. Ζήτησα από την κυβέρνηση να εξαγάγει όλα τα απαραίτητα διδάγματα όσον αφορά τις πληροφορίες, ενώ θα διασφαλιστεί πλήρης διαφάνεια» συνέχισε κλείνοντας το μάτι στην άκρα δεξιά και χωρίς να παρουσιάσει στοιχεία για τις κατηγορίες που εξαπέλυσε υπονοώντας την Ανυπόταχτη Γαλλία του Μελανσόν.
«Οι νέοι μας βιώνουν ένα βαθύ αίσθημα αγωνίας (…) σχετικά με το μέλλον τους και τη δυνατότητά τους να βρουν τη θέση τους στην κοινωνία. Κατανοώ τους μαθητές και τους φοιτητές μας, και εκείνοι βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας δέσμευσής μου. Οι φωνές τους πρέπει να ακουστούν. Έχουμε διπλή ευθύνη: να αφουγκραστούμε την οργή τους και, ταυτόχρονα, να διαφυλάξουμε με αποφασιστικότητα τη δημοκρατική έννομη τάξη», σημείωσε. Τους ακούει. Απλά δεν θα δώσει εντολή να επισκευαστούν οι καυστήρες γιατί μετά θα θέλουν πετρέλαιο.
Λέγοντας για πετρέλαιο, ο Εμανουέλ Μακρόν από την Δευτέρα θα βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο να προσπαθήσει να βρει «μαύρο χρυσό» σε προσιτές τιμές. Θα φύγει από την Γαλλία και θα ταξιδέψει κατά σειρά σε Κουβέιτ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν και Κατάρ. Οι πολίτες είναι ήδη απογοητευμένοι με την οικονομική κατάσταση και την βία, τώρα νιώθουν και εγκατάλειψη σε μια κρίσιμη στιγμή.
Το διάγγελμα εξυπηρετούσε κυρίως το γεγονός πως ο πρόεδρος Μακρόν θα φύγει για τρεις ημέρες και ήταν η τελευταία του ευκαιρία να απευθυνθεί στον γαλλικό λαό.
Πηγή in.gr
Κάντε το πρώτο σχόλιο