Τοποθέτησή μου στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών «Διοικητική συνεργασία στον Τομέα της φορολογίας Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2226 του Συμβουλίου της Ι7ης Οκτωβρίου 2023 και της Οδηγίας (ΕΕ) 2025/872 του Συμβουλίου της Ι4ης Απριλίου 2025 για την τροποποίηση της Οδηγίας 2011/16/ΕΕ σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον Τομέα της φορολογίας, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και λοιπές διατάξεις»
Πρόκειται για ένα ακόμη «υβριδικό» πολυνομοσχέδιο τύπου «Φρανκενστάιν», στο οποίο περιλαμβάνονται άσχετες μεταξύ τους διατάξεις χωρίς ουσιαστική κοινοβουλευτική διαβούλευση, για τις fast track διαδικασίες που υποβαθμίζουν την κοινοβουλευτική διαδικασία.
Η κυβέρνηση χρησιμοποιώντας την ενσωμάτωση ευρωπαϊκών οδηγιών ως πρόσχημα εισαγει φορολογικές και διοικητικέςρυθμίσεις που επιβαρύνουν επαγγελματίες και μικρομεσαίους.
Το νομοσχέδιο, όπως γενικότερα η φορολογική και οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, είναι υπερσυγκεντρωτικό, φοροεισπρακτικό, γραφειοκρατικό, κοινωνικά άδικο και θεσμικά προβληματικό και πρόκειται να επιβαρύνει τη μεσαία τάξη, τους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Επιπλέον, το νέο πλαίσιο για τα κρυπτονομίσματα είναι προβληματικό, αφού είναι πιθανή η επιλεκτική εφαρμογή των κανόνων για την εξυπηρέτηση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, όπως και το κυβερνητικό αφήγημα περί «83 μειώσεων φόρων» με δεδομένο ότι, η συνολική φορολογική επιβάρυνση παραμένει υψηλή λόγω έμμεσων φόρων, ακρίβειας και προστίμων.
Απαράδεκτα ειναι τα μέτρα για τη διεύρυνση της τεκμαρτής φορολόγησης και η γενικότερη φορολογική επιβάρυνση επαγγελματιών, επιτηδευματιών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τη «βιομηχανία προστίμων» μέσω διασταυρώσεων, ηλεκτρονικών συστημάτων και νέων διοικητικών υποχρεώσεων και η επιβολή παραβόλων για φορολογικά ερωτήματα και δεσμευτικές απαντήσεις, μετατρέποντας μια βασική υποχρέωση της διοίκησης σε υπηρεσία επί πληρωμή.
Τέλος, επισήμανα τις πελατειακές λογικές και φωτογραφικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου και τις παρεμβάσεις σε εργασιακά ζητήματα, ειδικά στην ΕΥΔΑΠ, με αιχμές για κομματικές πρακτικές και αποδυνάμωση των εργασιακών δικαιωμάτων.
Πλατφόρμες όπως το ΜΙΔΑ και η νέα πλατφόρμα ιδιωτικού χρέους, αυξάνουν τη γραφειοκρατία, επιβαρύνουν τους πολίτες και δημιουργούν νέες έμμεσες φορολογικές επιβαρύνσεις.
Επίσης, η χρήση αλγοριθμικών συστημάτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ενδέχεται να οδηγήσουν σε αποκλεισμό πολιτών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τραπεζικές ή στεγαστικές δυνατότητες.
Κλείνοντας, ανέφερα ότι αυτή η οικονομική συμπεριφορά της κυβέρνησης οδηγεί σε κοινωνική φτωχοποίηση, ακρίβεια, πληθωρισμό και αδυναμία ρύθμισης ιδιωτικών χρεών.
Κάντε το πρώτο σχόλιο