Δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που «αγγίζει» 11 εν ενεργεία βουλευτές της ΝΔ, πρώην υπουργό και υφυπουργό. Νέες καταγγελίες-«βόμβα» για τις υποκλοπές. Ακρίβεια. Αν τα βάλει κανείς όλα μαζί, η εικόνα μοιάζει εκρηκτική.
Γράφει η Νατάσα Στασινού στην naftemporiki.gr
Από αυτές που, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θα είχαν ήδη προκαλέσει ηχηρότατες παραιτήσεις, πολιτική καταιγίδα ή ακόμη και πτώση κυβέρνησης. Όχι κατ’ ανάγκη επειδή αποδείχθηκε κάτι, αλλά γιατί σε πολλά πολιτικά συστήματα λειτουργεί ακόμη το στοιχειώδες αντανακλαστικό της ευθιξίας. Η σκιά αρκεί για να υπάρξει κόστος. Η υπόνοια κινητοποιεί μηχανισμούς λογοδοσίας.
Στην Ελλάδα, όχι. Εδώ το πολύ πολύ να φτάσουμε σε ανασχηματισμό ή να έρθουν λίγο πιο γρήγορα κάλπες. Η κυβέρνηση παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, αλώβητη. Οι δημοσκοπήσεις όχι μόνο δεν καταγράφουν φθορά αντίστοιχη των αποκαλύψεων – αλλά δείχνουν το τελευταίο διάστημα και ενίσχυση. Η διαφορά από το δεύτερο κόμμα παραμένει τεράστια και παγιωμένη.
Γιατί; Ίσως γιατί ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας έχει εσωτερικεύσει μια μορφή πολιτικού κυνισμού. Το «όλοι τα κάνουν» λειτουργεί σαν καθολικό άλλοθι. Το «όλοι μας παρακολουθούν» σχετικοποιεί ένα σκάνδαλο που αλλού θα ήταν θεσμικός σεισμός. Το «όλοι τα τρώνε» ακυρώνει εκ των προτέρων κάθε έννοια ευθύνης. Όταν όλα είναι ίδια, τίποτα δεν είναι αρκετά σοβαρό για να προκαλέσει ρήξη.
Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο – και πιο πολιτικά κρίσιμο. Η απουσία πειστικής εναλλακτικής. Γιατί όσο βαριά κι αν είναι τα σκάνδαλα, οι κυβερνήσεις δεν πέφτουν στο κενό. Πέφτουν όταν υπάρχει κάποιος που πείθει ότι μπορεί να σταθεί στη θέση τους. Όταν υπάρχουν πρόγραμμα, πρόσωπα, αξιοπιστία. Όταν η οργή δίνει τη θέση της σε επιλογή. Σήμερα, αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει.
Η αντιπολίτευση επενδύει στην ανάδειξη των σκανδάλων. Αλλά μοιάζει να υποτιμά το αυτονόητο: ότι η καταγγελία δεν αρκεί για να οικοδομήσει εμπιστοσύνη. Ότι το «να φύγουν αυτοί» δεν σημαίνει αυτομάτως «να έρθουμε εμείς». Και έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο: σκάνδαλα μεγάλης έντασης, μικρής πολιτικής επίδρασης. Η κυβέρνηση πείθει πολύ μεγαλύτερο τμήμα της κοινής γνώμης από το όποιο κόμμα της αντιπολίτευσης. Προς το παρόν.
Μέχρι πότε; Η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες ισορροπίες δεν είναι αιώνιες. Αλλά επίσης δείχνει ότι δεν ανατρέπονται μόνο από τα λάθη της εξουσίας. Χρειάζονται και την ετοιμότητα της εναλλακτικής.
Κάντε το πρώτο σχόλιο