Τραγουδοποιός και πτυχιούχος Γεωπονίας του ΑΠΘ, ο Στάθης Αραμπατζής αγάπησε την κιθάρα του και τη μουσική, όσο η γη αγαπά τη φύση και τα δώρα της. Από τα πρώτα χρόνια των σπουδών του στην Θεσσαλονίκη, τον κέρδισε η δημιουργία των τραγουδιών, οι μουσικές μπάντες και η ερμηνεία. Πειραματίστηκε με διάφορα μουσικά σχήματα.
Κομβικό σημείο της πορείας του σήμερα, η γνωριμία και η συνεργασία του με τον Γιάννη Αγγελάκα. Συμμετέχει στον δίσκο του «Γελαστή Ανηφόρα» και σε πολλές συναυλίες μαζί του σε Ελλάδα και Ευρώπη.
Χαράζει εδώ και χρόνια την δική του πορεία ως τραγουδοποιός. Μας συστήθηκε ως δημιουργός με την «Άγρια Μέρα» το 2018. Στο άλμπουμ αυτό συμμετείχε και ο Σωκράτης Μάλαμας. Το 2023 κυκλοφόρησε την δεύτερη του δουλειά «Το τέλος του χειμώνα» στην οποία συμμετείχαν δυο επίσης σημαντικοί ερμηνευτές ο Ψαρογιώργης (Γιώργης Ξυλούρης) και η Μάρθα Φριντζήλα. Και τα δυο άλμπουμ ακροβατούν ανάμεσα στην ροκ και στην ελληνική μουσική παράδοση. Στην μουσική παρέα και ο Ντίνος Σαδίκης, ενώ και τα δυο άλμπουμ ηχογραφήθηκαν στο Royal Alzheimer Hall στην Θεσσαλονίκη από τους Τίτο Καργιωτάκη και Χρήστο Χαρμπίλα.
Ο Στάθης Αραμπατζής είναι ένα νέο παιδί που αγαπά ξεχωριστά τον γιο του και την οικογένειά του, αλλά ως μουσικός λατρεύει την ελευθερία και την φύση γύρω του. Φοβάται την απώλεια των δικών του ανθρώπων, την απουσία τους από τη ζωή του, αλλά δεν τον τρομάζει ο θάνατος. Η υγεία και τα γλέντια σε τραπέζια με αληθινούς φίλους είναι αυτά που επιθυμεί και τον κάνουν ευτυχισμένο.
Ο κοινωνικά προβληματισμένος ελληνικός στίχος παντρεύεται με τον ηλεκτρισμό του ροκ μαζί με γκάιντα, μπαγλαμά, λάφτα και κρητική λύρα, δίνοντας μοναδική ατμόσφαιρα στη δουλειά του. Πιστεύει στη νέα γενιά και κάπου ανάμεσα σε νότες και μουσική έμπνευση καταφέραμε να τα πούμε…
ΕΡΩΤ.: Ζούμε σε μια σκληρή εποχή…Ποιο είναι το ζητούμενο λοιπόν στην μουσική σου, στα τραγούδια σου;
ΑΠΑΝΤ.: Πιστεύω πως η τέχνη πρέπει να περιγράφει και να αναδεικνύει τα προβλήματα της εποχής. Στόχος µου είναι να φωτίζω από την δική µου πλευρά ότι θεωρώ σημαντικό.
ΕΡΩΤ.: Πιστεύεις ότι παρά τη γενικότερη στροφή της νέας γενιάς σε άλλα ακούσματα, ίσως πιο αδιάφορα, υπάρχει μια στέρεη βάση που έχει το κοινό με την καλή μουσική;
ΑΠΑΝΤ.: Η νέα γενιά ψάχνεται. Δεν είναι τόσο αδιάφορη όσο νομίζουν κάποιοι.Προσπαθεί να εκφραστεί όμως µε αυτά που έχει και βρίσκει. Υπάρχει σίγουρα μέσα στην νέα γενιά ένα κομμάτι της που είτε μέσα από την οικογένεια, είτε από τα μουσικά σχολεία, είτε από προσωπικό ψάξιμο, ακούει καλή μουσική.
ΕΡΩΤ.: Είσαι ένας νέος άνθρωπος. Η καθημερινότητα μας ειδικά τον τελευταίο χρόνο χωρίζεται “σε πριν Τέμπη και μετά Τέμπη” εποχή. Σε προσωπικό επίπεδο πώς διαχειρίζεσαι αυτή την τραγωδία, τι σου έχει αφήσει;
ΑΠΑΝΤ.: Όλη αυτή η κατάσταση δεν µε εκπλήσσει. Ανήκω σε μια γενιά που έχει δει πολλά. Η μεγάλη διαφορά µε παλιότερα είναι πως πλέον η διαφθορά δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Σε προσωπικό επίπεδο δεν έχει αλλάξει τίποτα μετά το έγκλημα των Τεμπών. Από μικρό παιδί φέρνω τον εαυτό µου στην θέση του άλλου. Έτσι έγινε και στην περίπτωση αυτή. Άμεσα σκεφτικά τον εαυτό µου στην θέση των γονιών. Είναι τρέλα. Δεν ξέρω που θα είχα φτάσει αν έχανα το παιδί µου µε ένα τέτοιο τρόπο και µε τόσο εμπαιγμό από το πολιτικό προσωπικό της χώρας.
ΕΡΩΤ.: Δεν ξέρω αν έχεις μεγαλώσει με μουσική στο οικογενειακό περιβάλλον.Διαχρονικά όμως στην πορεία σου μέχρι σήμερα, τι έχει αλλάξει; Πώς είναι ο τρόπος σύνδεσής σου με το κοινό;
ΑΠΑΝΤ.: Μεγάλωσα κυριολεκτικά μέσα σε παρέες, τραπεζώματα και τραγούδια. Εκεί ανδρώθηκα μουσικά πολύ πριν πάω στο ωδείο. Παίζω κιθάρα στις παρέες των φίλων των γονιών µου από παιδί, πολύ πριν πάω να πάρω τα πρώτα μαθήματα στο ωδείο. Τα τραγούδια ήταν πάντα η φυσική συνέχεια ενός τραπεζιού που στηνόταν µε την παραμικρή αφορμή. Κάπως έτσι ζω και σήμερα. Ο χρόνος όλων έχει μειωθεί βέβαια, αλλά µε κάθε αφορμή προσπαθούμε να περνάμε καλά και η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της συνεύρεσης µας. Μια διεύρυνση αυτής της κατάστασης είναι και οι συναυλίες. Σε αυτές προσκαλούμε κόσμο σαν να είναι στο σπίτι µας να τους δείξουμε όσα έχουμε σκαρώσει και προβάρει µε πολύ κόπο και χρόνο.
ΕΡΩΤ.: Αρκετά συχνά παρουσιάζεις τη δουλειά σου στο κοινό με ζωντανές παρουσιάσεις. Προτιμάς τις συνθήκες της live εμφάνισης ή αγαπάς την στιγμή που ηχογραφείς κάτι καινούργιο;
ΑΠΑΝΤ.: Είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Η ηχογράφηση είναι δημιουργία. Είναι μια έντονη περίοδος µε ένταση τρέξιμο και άγχος να γίνουν όλα όπως τα έχουμε σκεφτεί. Από την άλλη η παρουσίαση είναι η ώρα της επικοινωνίας. Η ώρα που οι φίλοι γίνονται κοινωνοί της προσπάθειας µας. Και τα δυο είναι σημαντικά και σου αφήνουν μια πληρότητα.
ΕΡΩΤ.: Έχει κάποια χρόνια που η παραδοσιακή μουσική παίζει γενικά. Ακόμη και στα τραγούδια που γράφτηκαν για τα Τέμπη υπάρχει αυτή η μουσική. “Κουμπώνουν” όλα στις φόρμες της παράδοσης. Πιστεύεις ότι υπάρχει επιστροφή στις ρίζες με μοντέρνο τρόπο ή απλά είναι μόδα και θα περάσει;
ΑΠΑΝΤ.: Νομίζω πως αυτή η επιστροφή της παράδοσης στο προσκήνιο είναι αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό την μουσικών σχολείων. Πάρα πολλά παιδιά, πολύ καλοί μουσικοί έχουν βγει μέσα από αυτά και έχουν τροφοδοτήσει µε ενέργεια και φόρα αυτό τον μουσικό χώρο. Από την άλλη η αναζητήσει της ουσία μουσικά πιστεύω πως θα οδηγεί πάντα τους ανθρώπους σε βουτιές στην πλούσια παράδοση µας. Όποτε τα πράγματα ζορίζουν οι παλιές μουσικές που άντεξαν στον χρόνο ξαναέρχονταν στο προσκήνιο για να αναβαθμίσουνε τις μουσικές µας αναζητήσεις.
ΕΡΩΤ.: Λένε πως ο καλλιτεχνικός χώρος έχει το κύκλωμά του. Πόσο ήταν για σένα αυτό ανασταλτικός παράγοντας κάποιες στιγμές στον δρόμο σου για την μουσική;
ΑΠΑΝΤ.: Ένα κύκλωμα είναι τα πάντα. Στην Ελλάδα ζούμε. Νομίζω πως αν θα έπρεπε να πω κάτι πάνω σε αυτό είναι ότι δεν πρέπει να µας απασχολεί. Προσωπικά κάνω αυτό που έχω να κάνω κρατώντας τις αξίες και τις αλήθειες µου και προχωρώ. Και όπου φτάσω. Στο τέλος νομίζω πως αν κάτι πρέπει να αναδειχτεί αναδεικνύεται.
ΕΡΩΤ.: Ποια είναι τα σχέδια σου για το μέλλον; Τι δημιουργείς αυτό το διάστημα; Πού μπορούμε να σε ακούσουμε;
ΑΠΑΝΤ.: Αυτόν τον καιρό είμαι σε πρόβες µε τα παιδιά για έχουμε παρουσίες στην Θεσσαλονίκη. Παρουσιάζουμε υλικό και από τις δυο µου δουλειές. Την Άγρια Μέρα και Το Τέλος του Χειμώνα. Μαζί µου επί σκηνής είναι ο Βασίλης Μπαχαρίδης στα ντραµς, ο Χρήστος Τσαπράζης στο κοντραμπάσο και ο Βασίλης Κυριακού στο σαξόφωνο. Πριν λίγες ημέρες ήμασταν στην «Μικρή Σκηνή», έναν μοναδικό χώρο γιατί είναι το πρώην «Αγροτικόν» το θρυλικό στούντιο του Νίκου Παπάζογλου. Παράλληλα μιλάμε για κάποιες ακόμα εμφανίσεις και ετοιμάζομαι για μια νέα δισκογραφική δουλειά από την επόμενη χρονιά. Όποιος ενδιαφέρετε για την δουλειά µας μπορεί να µας βρει στο διαδίκτυο (youtube, spotify …) μιας και η δισκογραφία πια διακινείτε διαδικτυακά.
Δισκογραφία Stathis Arabatzis online
youtube :https://www.youtube.com/@StathisArabatzisOfficial
Spotify: https://spoti.fi/3TkLkMg
iTunes/Apple Music: https://apple.co/3lk26hQ
Deezer: https://bit.ly/3YVkFH3
Κάντε το πρώτο σχόλιο