Κάπου μεταξύ 4 και 5 δισ. ευρώ είναι τα «ορφανά» χρήματα που κρύβονται πίσω από τον γνωστό τίτλο «Σχολάζουσα Κληρονομιά», δηλαδή την περιουσία που κανείς δεν διεκδικεί. Πρόκειται για περιουσίες που οι κληρονόμοι τις αποποιήθηκαν, κυρίως κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, τότε που είτε οι εκλιπόντες άφηναν πολλά χρέη και κόκκινα δάνεια που ξεπερνούσαν σε αξία τα κληροδοτήματα είτε οι κληρονομούντες δεν είχαν καν τα χρήματα για να πληρώσουν δικηγόρους και συμβολαιογράφους.
Το πρόβλημα είναι σοβαρότερο απ’ ό,τι φαίνεται καθώς οι σχολάζουσες κληρονομιές υπολογίζονται στις 7.000, με τους βασικότερους ενδιαφερόμενους για την εύρεση των κληρονόμων να αφορά τις περισσότερες περιπτώσεις πολυκατοικίες που έχουν διαμερίσματα που ρημάζουν και αδυνατούν να εισπράξουν κοινόχρηστα πολλών ετών.
Εκτός από τους ιδιώτες και το Δημόσιο ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα επιταχύνοντας τις διαδικασίες που μπορεί να φτάσουν τη δεκαετία και ακόμη να μην έχουν υπάρξει λύσεις, δίνοντας και στους ιδιώτες τη δυνατότητα να έχουν ένα κέρδος όταν προσφέρουν σημαντικές πληροφορίες με ένα ποσό που ισούται με το10%, ισοδυναμεί δηλαδή με τα νόμιμα εύρετρα. Εννοείται βέβαια πως όπου υπάρχουν πολλά χρήματα, κάπου εκεί κρύβονται και οι γνωστοί αετονύχηδες, οι οποίοι είτε προσπαθούν να οικειοποιηθούν μια κληρονομιά για την οποία έχουν γνώση ότι δεν τη διεκδικεί κανείς είτε εμφανίζουν από το πουθενά χειρόγραφες διαθήκες για τις οποίες η απόδειξη γνησιότητας μπορεί να πάρει χρόνια στα δικαστήρια για να αποδειχτεί.
Η νομοθεσία
Σύμφωνα με τα ισχύοντα στο νομικό μας δίκαιο, «κάθε πρόσωπο που γνωρίζει στοιχεία ή πληροφορίες σχετικά με περιουσίες του Κώδικα Κοινωφελών Περιουσιών και Σχολαζουσών Κληρονομιών οφείλει να το δηλώσει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση στη Διεύθυνση Κοινωφελών Περιουσιών του υπουργείου Οικονομικών». Αυτή η δήλωση βάζει στο παιχνίδι το κράτος, το οποίο γίνεται ο λεγόμενος «εξ αδιαθέτου» κληρονόμος σε περίπτωση που δεν βρεθεί κανένας κληρονόμος.
Η διαδικασία βέβαια δεν είναι απλή. Απαιτούνται έρευνες που μπορεί να διαρκέσουν ακόμη και δέκα χρόνια μέχρι το Δημόσιο να γίνει ο νόμιμος κληρονόμος, για αυτό και το υπουργείο Οικονομικών θέλει να βάλει στο παιχνίδι περισσότερους ιδιώτες. Στόχος είναι να καταδείξουν περιουσίες που γνωρίζουν ότι δεν έχουν κληρονόμους και μόλις αυτές περάσουν στο Δημόσιο θα δικαιούνται το 10% της αξίας τους.
Θα πείτε «μέχρι τώρα φαίνεται απλό». Κι όμως δεν είναι, καθώς για να εισπράξει κάποιος αυτή την αμοιβή τα βήματα είναι πολλά και σε καθένα από αυτά υπάρχει πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων.
Τα εμπόδια
Καταρχάς μετά την αρχική δήλωση γίνεται η πρώτη έρευνα αν υπάρχουν κληρονόμοι, που δεν περιορίζεται στους συγγενείς α’ ή β’ βαθμού και προχωρά και σε επόμενες τάξεις, φτάνοντας ακόμη και στα μικρανίψια. Για καθέναν από αυτούς πρέπει να γίνει έρευνα αν έχουν κάνει αποδοχή ή όχι, κάτι για το οποίο δεν υπάρχει κανένα κεντρικό αρχείο, με τα πρωτοδικεία και τα ειρηνοδικεία όλης της χώρας να διατηρούν το δικό τους. Επίσης, η έρευνα προχωρά με Κτηματολόγιο και Υποθηκοφυλακεία, καθώς ακόμη και σήμερα αυτές οι πληροφορίες είναι διάσπαρτες.
Στη συνέχεια πρέπει να καταγραφούν και να αποτιμηθούν τα περιουσιακά στοιχεία του εκλιπόντος, που εκτός από τα ακίνητα μπορεί να συμπεριλαμβάνει αμάξια, σκάφη, τραπεζικούς λογαριασμούς, πίνακες ζωγραφικής, κοσμήματα κ.λπ.
Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, για να υπολογιστεί το 10% της περιουσίας, αυτή θα πρέπει να βρεθεί στο σύνολό της και άρα όσο καλύτερες και ακριβέστερες είναι οι πληροφορίες που δίνει ο ιδιώτης τόσο το καλύτερο. Απαραίτητο βήμα όμως είναι η πλήρης ρευστοποίηση της περιουσίας. Μόλις γίνει αυτό, το Δημόσιο ελέγχει αν ο εκλιπών ή η εκλιπούσα είχαν οφειλές προς το Δημόσιο και εφόσον αποπληρωθούν όλες, τότε και μόνο τότε υπολογίζεται το 10% επί του ποσού που υπολείπεται. Εννοείται ότι αν έπειτα από όλα αυτά τα βήματα υπάρχει παθητικό, τότε ο ιδιώτης που κατέδειξε τη σχολάζουσα κληρονομιά τελικά δεν λαμβάνει τίποτα.
Πάντως, η διαδικασία δεν είναι χωρίς κανένα όφελος, καθώς σε πολλές περιπτώσεις αποκαλύπτονται κληρονόμοι που έχουν μπει σε ακίνητα χωρίς να έχουν αποδεχτεί την κληρονομιά ή τρίτα πρόσωπα καταπατούν την περιουσία και να επικαλούνται χρησικτησία, ανοίγοντας νέες διαδικασίες μέχρι να αποβληθούν.
Πηγή political.gr
Κάντε το πρώτο σχόλιο