Είναι μερικές στιγμές που δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις. Αν πρέπει να ανάψεις κερί ή να σηκώσεις τα χέρια ψηλά. Αν πρέπει να κάνεις το σημείο του Σταυρού και να πεις Κύριε ελέησον ή να ρίξεις ένα φάσκελο. Μία από αυτές τις στιγμές είναι όταν ακούς Μητροπολίτες να επιδίδονται σε κηρύγματα που θυμίζουν περισσότερο… επιθεώρηση στο Δελφινάριο, παρά λόγο πνευματικής καθοδήγησης.
Γράφει ο Σωτήρης Τζούμας, επικοινωνιολόγος – εκκλησιαστικός αναλυτής
Ο λόγος για τον Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο, στην μαρτυρική Κύπρο. Πρόκειται για έναν σοβαρό και συντηρητικό Ιεράρχη- έτσι θέλαμε να πιστεύουμε- ο οποίος φαίνεται να έχει αναλάβει εργολαβικά τη “θεολογική” ερμηνεία της σεξουαλικής ζωής των πιστών.Με μια γλώσσα που ακροβατεί ανάμεσα στη χυδαιότητα και τη φτηνή πρόκληση, επιμένει να μας θυμίζει ότι “το γαμ@σ@ μέσα στο γάμο είναι ευλογημένο, ενώ εκτός γάμου όχι”. Ξανά. Και ξανά. Και ξανά.
Αναρωτιέται κανείς: πού σταματά η πνευματική καθοδήγηση και πού ξεκινά η ψυχαναγκαστική εμμονή; Πότε ο ιεράρχης μετατρέπεται από πνευματικός πατέρας και καθοδηγητής σε σχολιαστή της κρεβατοκάμαρας; Πόσο πια πρέπει να ασχοληθεί ένας επίσκοπος με το τί γίνεται ανάμεσα σε δύο ανθρώπους πίσω από κλειστές πόρτες;Και γιατί να ασχοληθεί;
Κανείς δεν αρνείται ότι η Ορθόδοξη Θεολογία έχει θέσεις για τον γάμο, για την σεξουαλικότητα, για την ηθική.Αλλά παραδοσιακά, αυτές οι θέσεις εκφράζονται με διάκριση, σοβαρότητα και σεβασμό. Όχι με «γ…….», όχι με «αναλύσεις εκσπερματώσεων», όχι με ύφος καφενείου. Ούτε ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ούτε ο Άγιος Πορφύριος, ούτε ο Άγιος Παΐσιος — αυτοί που πράγματι φωτίστηκαν — δεν είχαν τέτοιο ύφος. Γιατί ήξεραν ότι η πνευματικότητα δεν επιβάλλεται, δεν εκβιάζεται και δεν προσβάλλει.Και η προσωπική ζωή του καθενός δεν καταγγέλλεται. Αλλά καθοδηγείται πνευματικά.
Αντιθέτως, σήμερα βλέπουμε έναν Ιεράρχη να λειτουργεί περισσότερο ως cult φιγούρα της εποχής των socialmedia, με λόγο που προκαλεί σάλο, κλικς και αντιδράσεις.
Και αναρωτιέται κανείς εύλογα: είναι αυτό το ήθος της Εκκλησίας; Είναι αυτή η “εικόνα του Θεού” που θέλουμε να προβάλουμε στους νέους ανθρώπους που ήδη απομακρύνονται από την πίστη;
Αν είναι έτσι, ας κλείσουμε τα κατηχητικά και ας ανοίξουμε τηλε-ριάλιτι με τίτλο: «Ο Επίσκοπος και το Κρεβάτι Σου».
Η Εκκλησία, στην ιστορία της, ανέδειξε αγίους που μιλούσαν στις καρδιές των ανθρώπων. Σήμερα, κάποιοι απλώς φωνάζουν στα μικρόφωνα. Και όταν η φωνή γίνεται κραυγή, και ο λόγος γίνεται προσβολή, τότε δεν έχουμε να κάνουμε με πνευματικότητα — αλλά με θεατρινισμό. Κι αυτό δεν είναι απλώς θλιβερό. Είναι επικίνδυνο.
🔺Το βίντεο με την επίμαχη -προκλητική φράση του ΜητροπολίτουΜόρφουκ.Νεοφύτου.
*Ο Σωτήρης Τζούμας είναι επικοινωνιολόγος – εκκλησιαστικός αναλυτής
Πρώτη δημοσίευση: Εξάψαλμος
Κάντε το πρώτο σχόλιο