«Ίσως νομίζουμε ότι όταν βλέπουμε αγόρια και κορίτσια τεσσάρων ετών να σκοτώνονται στη Γάζα από βόμβες ή να πεθαίνουν στα νοσοκομεία επειδή δεν λειτουργούν πλέον ως νοσοκομεία, δεν μας αφορά», δήλωσε ο Γκουαρντιόλα, όταν έλαβε τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. «Αλλά προσοχή. Τα επόμενα θα είναι δικά μας.
Τα επόμενα παιδιά τεσσάρων ή πέντε ετών θα είναι τα δικά μας. Συγγνώμη, αλλά βλέπω τα δικά μου παιδιά κάθε πρωί από τότε που άρχισε αυτός ο εφιάλτης με τα βρέφη της Γάζας.
Και φοβάμαι πάρα πολύ». Αυτή η δήλωση έκανε τον Ζαν-Πιερ Φιλιού να επισκεφτεί την Παλαιστίνη και να δει τι συμβαίνει εκεί και γιατί αυτός ο πόλεμος δεν τελειώνει.
Ο Γάλλος ιστορικός που κατάφερε να εισέλθει στη Γάζα μιλά στα ισραηλινά μέσα για τα εγκλήματα του Ισραήλ
Source: https://skwawkbox.org/…/french-historian-who-made-it…/
Η ισραηλινή εφημερίδα *Haaretz* δημοσίευσε τη μαρτυρία του ιστορικού ειδικευμένου στη Γάζα, ο οποίος κατάφερε να περάσει το μπλόκο του Ισραήλ και να εισέλθει στον παλαιστινιακό θύλακα – και δήλωσε πως, βάσει όσων είδε εκεί, κατανοεί πλέον γιατί το Ισραήλ δεν επιτρέπει την είσοδο διεθνών δημοσιογράφων στη Γάζα για να καταγράψουν τη «φρικτή» της πραγματικότητα.
Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, έπειτα από πάνω από έναν χρόνο γενοκτονίας κατά του παλαιστινιακού λαού της Γάζας, ο καθηγητής Ζαν-Πιερ Φιλιού (Jean-PierreFiliu) έφτασε στο Αμμάν και κατευθύνθηκε στα σύνορα με το Ισραήλ, όπου επιβιβάστηκε σε λεωφορείο μαζί με ομάδα Γάλλων εθελοντών γιατρών με προορισμό τη Λωρίδα της Γάζας.
Όπως αναφέρει η *Haaretz*,εισήλθαν μέσω του περάσματος ΚερέμΣαλόμ, όπου τους υποδέχθηκαν στελέχη των Ηνωμένων Εθνών.Επιτράπηκε στον Φιλιού να μεταφέρει μόνο προσωπικά φάρμακα και έως τρία κιλά τροφής. Παρέμεινε στη βομβαρδισμένη Γάζα επί έναν μήνα.
Το βιβλίο που έγραψε για την εμπειρία αυτή, με τίτλο *Unhistorien à Gaza* («Ένας ιστορικός στη Γάζα»), εκδόθηκε στη Γαλλία στα τέλη Μαΐου (η αγγλική μετάφραση αναμένεται τον Ιανουάριο του 2026 υπό τον τίτλο *A Historian in Gaza*).Το πρώτο πράγμα που τον συγκλόνισε μόλις μπήκε στη Γάζα ήταν ότι δεν αναγνώριζε τίποτα. Όλα τα σημεία αναφοράς από τις προηγούμενες επισκέψεις του είχαν εξαφανιστεί.Ένιωσε πλήρως αποπροσανατολισμένος. Δρόμοι, πεζοδρόμια, κτίρια, ολόκληρες πόλεις – είχαν μετατραπεί σε έναν απέραντο σωρό ερειπίων.
Ο Φιλιού στη συνέχεια μιλά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των Παλαιστινίων και πώς αυτή διαβρώνεται από τον εγκληματικά παράνομο αποκλεισμό λιμοκτονίας που επιβάλλει το Ισραήλ:«Το πένθος είναι παγωμένο, ποτέ πλήρες», λέει, περιγράφοντας το φαινόμενο στη Γάζα, όπου οι κάτοικοι γράφουν τα ονόματα των νεκρών πάνω στα ερείπια των σπιτιών, ως είδος μνημείου.Αν ο νεκρός είναι παιδί, προστίθεται δίπλα και ένα μικρό σκίτσο.
Παρά την οξεία πείνα, ο Φιλιού περιγράφει παιδιά να μοιράζονται ψίχουλα τροφής με πεινασμένες αδέσποτες γάτες. Όταν τα ρώτησε γιατί το κάνουν, του απάντησαν πως ξέρουν πώς είναι να πεινάς και δεν θέλουν να πεινούν και οι γάτες.Ένας από τους λόγους της κατάρρευσης του κοινωνικού ιστού, σύμφωνα με τον Φιλιού, είναι η αφόρητη πείνα.
«Ακόμα και όσοι θέλουν να μοιραστούν φαγητό δεν μπορούν πέρα από τον στενό, εξίσου πεινασμένο οικογενειακό κύκλο», λέει. «Παλιά υπήρχε έντονη αλληλεγγύη στη Γάζα – θείοι, θείες, ξαδέρφια. Τώρα όλοι είναι απομονωμένοι μέσα στον ετοιμοθάνατο μικρό οικογενειακό πυρήνα.»Ο ίδιος καταθέτει πως στη Γάζα είδε έναν τόπο όπου «το διεθνές δίκαιο, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, οι Συμβάσεις της Γενεύης – όλα έχουν πεταχτεί στην άκρη και έχουν αντικατασταθεί από τυφλή, βίαιη ισχύ.»
Ο Φιλιού περιγράφει επίσης τις προσπάθειες του παλαιστινιακού λαού να κρατηθεί στη ζωή, στον πολιτισμό, στην ανθρωπιά – καθώς και τους τυχαίους, απρόβλεπτους τρόπους με τους οποίους χάνεται η ζωή: Ένα από τα πιο συγκινητικά θεάματα που είδε ήταν εκείνο των «ιατρικών κλόουν», που συνέχιζαν να επισκέπτονται νοσοκομεία και αυτοσχέδιες κλινικές, προσπαθώντας να φέρουν χαμόγελα στα πρόσωπα τραυματιών και αρρώστων.«Προτιμώ να προσκολλώμαι στα θραύσματα ζωής που αναδύονται από αυτό το παρανοϊκό ναυάγιο», γράφει.«Κοριτσάκια με σχολικές τσάντες βγαίνουν από στενά σοκάκια, κατευθυνόμενα προς ιδρύματα που υποστηρίζονται από το Σουλτανάτο του Ομάν. Ένας επιζών διατηρεί καθαρό το πρόχειρο κατάλυμά του αδειάζοντας κουβάδες απορριμμάτων στην είσοδο της “πόρτας” του.
Μια οικογένεια βρίσκει καταφύγιο στον τελευταίο όροφο ενός ερειπωμένου κτιρίου.
Πολύχρωμες σκηνές ρίχνουν σκιές πράσινες, μπλε και κόκκινες πάνω στο γκρίζο τοπίο.»Εκτός από τους αμέτρητους θανάτους (<https://archive.is/…/00000197-ad6b-d6b3-abf7-edfbb1e20000>) που προκαλούνται από πυρομαχικά, ο Φιλιού παρατήρησε μαζικούς θανάτους από λοιμώξεις και ασθένειες, λόγω της πλήρους κατάρρευσης των υγειονομικών συνθηκών: σχεδόν κάθε άτομο που συνάντησε υπέφερε από διάρροια ή αρρώστιες. Οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο από δερματικές και γαστρεντερικές λοιμώξεις και αποτελούν τα δύο τρίτα των κρουσμάτων ηπατίτιδας.«Κάθε ανθρώπινη ανάγκη εδώ είναι αγώνας για επιβίωση», γράφει.«Ανοιχτές χωματερές όπου παίζουν ξυπόλυτα παιδιά.
Τρύπες σκαμμένες στην άμμο ως τουαλέτες, καλυμμένες πρόχειρα με καραβόπανα.
Αυτοσχέδια πηγάδια σε γωνιές των σκηνών.»Ακόμη και ο καιρός σκοτώνει.
Ο Φιλιού αναφέρεται σε ένα νεογέννητο κοριτσάκι, τη Σίλα, που πέθανε από το κρύο την παραμονή των Χριστουγέννων, τριών εβδομάδων. Κατά την παραμονή του στη Γάζα έμαθε για πέντε ακόμα παιδιά που πέθαναν από την παγωνιά.
Σε «κανονικές» συνθήκες, ο Φιλιού είναι καθηγητής και ερευνητής στο Τμήμα Ιστορίας του πανεπιστημίου SciencesPo στο Παρίσι. Εκτός από το ακαδημαϊκό του έργο, αρθρογραφεί εβδομαδιαίως στη *LeMonde* με αναλύσεις για τη Μέση Ανατολή και τον αραβικό κόσμο.
Έχει εκδώσει πολλά βιβλία, με πιο γνωστό και πολυμεταφρασμένο το *Gaza: A History*, το οποίο πρωτοεκδόθηκε το 2012 (δεύτερη αγγλική έκδοση: OxfordUniversityPress, 2024).
Το 2019 δημοσίευσε επίσης μία πολιτική βιογραφία του ΜπενιαμίνΝετανιάχου υπό τον τίτλο *MainbassesurIsraël: Netanyahouetlafindurêvesioniste* («Κατάληψη του Ισραήλ: Νετανιάχου και το τέλος του σιωνιστικού ονείρου»).Κανένα από τα βιβλία του δεν έχει μεταφραστεί στα εβραϊκά – ούτε καν η βιογραφία του Νετανιάχου. Ο ίδιος ελπίζει ότι το *Unhistorien à Gaza*, το οποίο έγραψε με απίστευτη ταχύτητα, θα μεταφραστεί και θα εκδοθεί στα εβραϊκά. Θεωρεί σημαντικό οι Ισραηλινοί να διαβάσουν για τα εγκλήματα που διαπράττονται στο όνομά τους. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, τόσο στη γαλλική όσο και στην αγγλική έκδοση – καθώς και στις μεταφράσεις του στα ιταλικά, πορτογαλικά, σουηδικά και άλλες γλώσσες – θα διατεθούν στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, την ΜΚΟ μέσω της οποίας κατάφερε να εισέλθει στη Γάζα.
Μία από τις πιο οξείες εκφάνσεις αυτής της «επικίνδυνης τύφλωσης», όπως την αποκαλεί ο Φιλιού, είναι η υποστήριξη του Ισραήλ προς τη συμμορία Αμπού Σαμπάμπ
(<https://archive.is/…/00000197-cac3-d0a5-a3ff-eeff0d2e0000>) στη Γάζα. Η συμμορία αυτή ελέγχει με βίαιο τρόπο το ελάχιστο ανθρωπιστικό υλικό που εισέρχεται στον θύλακα, λεηλατεί φορτηγά και συγκρούεται με τη Χαμάς. Το ισραηλινό κοινό έμαθε μόλις πρόσφατα για την ύπαρξη της εγκληματικής αυτής οργάνωσης, ύστερα από αναφορές ότι το Ισραήλ την εξοπλίζει. Η κατάσταση, όπως είναι αναμενόμενο, έχει προσθέσει ακόμα περισσότερη αταξία και βία στη Γάζα. Ο Φιλιού έγινε μάρτυρας αυτής της διαδικασίας.Ο καθηγητής περιγράφει πως είδε με τα μάτια του την συνδεδεμένη με τον ISIS συμμορία που εξοπλίζει και χρηματοδοτεί το Ισραήλ για την εξολόθρευση του λαού. «Ήταν 2:30 το πρωί όταν ξύπνησα από πυκνούς πυροβολισμούς», γράφει για τη νύχτα της 4ης Δεκεμβρίου, όταν έγινε μάρτυρας ανταλλαγής πυρών ανάμεσα σε άγνωστους φρουρούς συνοδείας ανθρωπιστικής βοήθειας και ομάδα λεηλατών που υποστηριζόταν από ισραηλινά drone. Το επεισόδιο είχε έντεκα νεκρούς – πέντε από τον ισραηλινό στρατό και έξι στη συμπλοκή ανάμεσα σε Χαμάς και Αμπού Σαμπάμπ – ενώ 50 από τα 70 φορτηγά της φάλαγγας λεηλατήθηκαν. Τα κλεμμένα αγαθά, όπως αναφέρει, εμφανίστηκαν την επόμενη μέρα στην αγορά Μουγουάσι σε εξωφρενικές τιμές.
«Αυτός ο φαύλος κύκλος οργανωμένου εγκλήματος προκαλεί άνοδο των τιμών των βασικών αγαθών στις αγορές της Γάζας, γεγονός που με τη σειρά του ενθαρρύνει την εμπλοκή απλών πολιτών στις λεηλασίες», γράφει ο Φιλιού. «Καθημερινά, προς τα τέλη της περασμένης χρονιάς, συμμορίες επιτίθενται σε ανθρωπιστικά κονβόι, ληστές στήνουν αυτοσχέδια οδοφράγματα, παιδιά πηδούν στα φορτηγά για να αρπάξουν μια ή δύο σακούλες αλεύρι.»Ο Φιλιού εξηγεί πως αυτή η υποστήριξη από το Ισραήλ προς τους εγκληματίες, στην πράξη ενισχύει τη Χαμάς: «Μέσα στο κλίμα απόλυτης πείνας, η τιμωρία των συμμοριών από τη Χαμάς γίνεται δεκτή με κατανόηση από τους πολίτες. Ο κόσμος μισεί αυτές τις συμμορίες.Οι περισσότεροι είναι αποδιοπομπαίοι και απορρίπτονται από τις ίδιες τους τις οικογένειες. Η ιδέα το Ισραήλ να βασίζεται σε πλήρως περιθωριοποιημένα στοιχεία για να ελέγξει εδάφη είναι βαθιά ανησυχητική.Και δεν το λέω μόνο από ηθικής άποψης, αλλά και από επιχειρησιακής.»Ο ίδιος περιγράφει ότι, όταν βρέθηκε κατά λάθος κοντά σε μέλη της συμμορίας Αμπού Σαμπάμπ – τους οποίους περιγράφει ως «αληθινούς κακοποιούς που ενεργούν με απειλητικό και εντελώς απρόβλεπτο τρόπο» – ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε πραγματικό φόβο. Ο Φιλιού καταγγέλλει επίσης τη γλωσσική διαστρέβλωση που χρησιμοποιείται από το Ισραήλ ως μέσο αποανθρωποποίησης των Παλαιστινίων – οι οποίοι αντιμετωπίζονται, όπως λέει, ως «πειραματόζωα» πάνω στα οποία δοκιμάζονται όπλα και τακτικές καταστολής ή εξόντωσης.
Μέρος της περιοχής έχει χαρακτηριστεί ως «κόκκινη ζώνη», που σημαίνει ότι οι κάτοικοι οφείλουν να την εγκαταλείψουν επειδή «ο ανθρωπιστικός χώρος περιορίζεται». Είναι ένας ωραιοποιημένος τρόπος να πεις ότι οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα.
Η σκέψη ότι πρέπει να μετακινηθούν ξανά είναι τρομακτική. Οι άνθρωποι έχουν μετακινηθεί και χάσει τα πάντα κατά μέσο όρο πέντε φορές από την αρχή του πολέμου», λέει. «Και αυτό είναι μόνο ο μέσος όρος.Γνώρισα ανθρώπους που μετακινήθηκαν δέκα φορές.»Ίσως η πιο ανατριχιαστική διαπίστωση του Φιλιού είναι η ιδέα ότι η Γάζα αποτελεί «το εργαστήριο του μέλλοντος»: «Δεν πρόκειται για περιφερειακή σύγκρουση.
Είναι μια ματιά στο αύριο», λέει.Η δήλωση αυτή συντονίζεται με τα λόγια του προπονητή της Μάντσεστερ Σίτι, ΠεπΓκουαρντιόλα, ο οποίος είχε δηλώσει τον προηγούμενο μήνα πως όταν βλέπει τα παιδιά της Γάζας, φοβάται ότι τα δικά του παιδιά είναι τα επόμενα. «Ίσως νομίζουμε ότι όταν βλέπουμε αγόρια και κορίτσια τεσσάρων ετών να σκοτώνονταιστη Γάζα από βόμβες ή να πεθαίνουν στα νοσοκομεία επειδή δεν λειτουργούν πλέον ως νοσοκομεία, δεν μας αφορά», δήλωσε ο Γκουαρντιόλα, όταν έλαβε τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. «Αλλά προσοχή. Τα επόμενα θα είναι δικά μας. Τα επόμενα παιδιά τεσσάρων ή πέντε ετών θα είναι τα δικά μας.Συγγνώμη, αλλά βλέπω τα δικά μου παιδιά κάθε πρωί από τότε που άρχισε αυτός ο εφιάλτης με τα βρέφη της ΓάζαςΚαι φοβάμαι πάρα πολύ.»
Όπως συχνά συμβαίνει, η ισραηλινή δημοσιογραφία αποδεικνύεται πιο ειλικρινής όσον αφορά τα εγκλήματα της κατοχής από ό,τι τα κυρίαρχα ΜΜΕ του Ηνωμένου Βασιλείου ή η κυβέρνηση Στάρμερ. Από τις δολοφονίες δημοσιογράφων και γιατρών μέχρι τις μαζικές σφαγές αμάχων – ακόμη και την ευθύνη για τον θάνατο εκατοντάδων ισραηλινών πολιτών στις 7 Οκτωβρίου – τα γεγονότα καταδεικνύουν ένα καθεστώς που λειτουργεί με λογική εξόντωσης.Όπως και πλήθος γιατρών και ανθρωπιστικών εργαζομένων που κατέθεσαν όσα είδαν με τα μάτια τους στη Γάζα, ο καθηγητής Φιλιού σηκώνει το πέπλο από την ισραηλινή κρατική τρομοκρατία και την αρπαγή γης. Η βρετανική πολιτικο-μιντιακή ελίτ κάνει ό,τι μπορεί για να ξαναρίξει το πέπλο αυτό.”
Κάντε το πρώτο σχόλιο