Ιρανικοί πύραυλοι έπεσαν κοντά στους ιερότερους χώρους της Ιερουσαλήμ, αυξάνοντας τον κίνδυνο να πυροδοτηθεί μια ευρύτερη θρησκευτική σύγκρουση σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Είτε από ατύχημα είτε από πρόθεση, το Ιράν έχει επανειλημμένα εκτοξεύσει πυραύλους προς το τζαμί Αλ Ακσά του, Δυτικού Τείχους και της εκκλησίας του Παναγίου Τάφου, τα οποία είναι ιερά για τους μουσουλμάνους, τους εβραίους και τους χριστιανούς, αντίστοιχα.
Το τέμενος του Αλ-Άκσα αποτελεί ήδη σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ των Ισραηλινών από τη και των Παλαιστινίων, αλλά και του μουσουλμανικού κόσμου γενικότερα. Οποιαδήποτε μεγάλη ζημιά στους εκεί χώρους θα προκαλούσε πιθανότατα την οργή των τελευταίων – με στόχο όχι απαραίτητα το Ιράν, αλλά κατά πάσα πιθανότητα το Ισραήλ που ξεκίνησε τον πόλεμο.
Θα μπορούσε επίσης να ενεργοποιήσει τους ισραηλινούς εξτρεμιστές που επιθυμούν να διεκδικήσουν το οροπέδιο για να χτίσουν έναν εβραϊκό ναό, κάτι που σίγουρα θα προκαλούσε αναστάτωση στους Άραβες μουσουλμάνους.
Τα πλήγματα κατά των ιερών χώρων
Από την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, έχουν ενεργοποιηθεί πάνω από 55 προειδοποιήσεις για επιδρομές στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ.
Στις 20 Μαρτίου, ένα θραύσμα ιρανικού πυραύλου έπεσε μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από τους τρεις ιερότερους τόπους, τραυματίζοντας ένα άτομο.
Λίγες ημέρες νωρίτερα, η αστυνομία δήλωσε ότι θραύσματα πυραύλου έπεσαν στο συγκρότημα που στεγάζει το τέμενος Αλ Άκσα και σε ιδιοκτησία γύρω από την εκκλησία του Παναγίου Τάφου. Η στέγη της ορθόδοξης εκκλησίας υπέστη ζημιές.
Ποια είναι η σημασία των ιερών τόπων της Ιερουσαλήμ;
Οι μουσουλμάνοι πιστοί τιμούν το υψίπεδο που στεγάζει το τέμενος ως το μέρος όπου ο Προφήτης Μωάμεθ ανέβηκε στον ουρανό, ονομάζοντάς το Χαράμ αλ Σαρίφ ή Ευγενές Ιερό. Η κορυφή του λόφου σήμερα στεγάζει τόσο το Αλ Ακσά – τον τρίτο ιερότερο τόπο στο Ισλάμ, μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα – όσο και το ιερό του Θόλου του Βράχου.
Στο ίδιο ύψωμα βρίσκεται και ο ιερότερος τόπος του Ιουδαϊσμού. Γνωστό στους Εβραίους ως Όρος του Ναού, ήταν η τοποθεσία των δύο αρχαίων ναών τους, ένα ιστορικό γεγονός που αμφισβητούν ορισμένοι μουσουλμάνοι. Κάτω από το οροπέδιο βρίσκεται το Δυτικό Τείχος, ο τελευταίος εναπομείνας τοίχος στήριξης του Δεύτερου Ναού. Οι Εβραίοι έρχονται από όλο τον κόσμο για να προσευχηθούν εκεί.
Όχι πολύ μακριά βρίσκεται η Εκκλησία του Παναγίου Τάφου, την οποία οι Χριστιανοί σέβονται ως τον τόπο του τάφου του Ιησού.
Το όραμα του Τρίτου Ναού
Όταν το Ισραήλ κατέλαβε την περιοχή στον πόλεμο του 1967, έθεσε την εποπτεία των θρησκευτικών δραστηριοτήτων στα χέρια ενός φορέα που ελέγχεται από την Ιορδανία και είναι γνωστός ως Waqf.
Οι Παλαιστίνιοι και τα αραβικά έθνη θεωρούν εδώ και καιρό οποιαδήποτε εβραϊκή παρουσία στο οροπέδιο ως πρόκληση, ιδίως δεδομένης της επιθυμίας των Εβραίων εξτρεμιστών να καταστρέψουν τις μουσουλμανικές εγκαταστάσεις για να δημιουργήσουν τον Τρίτο Ναό.
Η επίσκεψη Σαρόν που πυροδότησε την Δεύτερη Ιντιφάντα
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν επισκέφθηκε το Όρος του Ναού το 2000 , ένα γεγονός που κατηγορήθηκε από τους Παλαιστίνιους ότι πυροδότησε την ιδιαίτερα αιματηρή εξέγερση που είναι γνωστή ως Δεύτερη Ιντιφάντα.
Όταν η Χαμάς εξαπέλυσε τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, αποκάλεσε την εισβολή «πλημμύρα της Αλ-Άκσα», κατηγορώντας το Ισραήλ ότι προσπαθεί να αποσπάσει τον έλεγχο της περιοχής. Τα αραβικά έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Ιορδανίας και της Σαουδικής Αραβίας, κατηγορούν συχνά το Ισραήλ ότι επιδιώκει να αλλάξει τους κανόνες λατρείας.
Η επίσημη πολιτική της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου είναι η διατήρηση του status quo στο Όρος του Ναού. Ωστόσο, ακροδεξιοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβίρ, έχουν ζητήσει να επιτραπεί η εβραϊκή προσευχή σε αυτό.
Η στάση των αραβικών κρατών
Τα αραβικά κράτη δεν έχουν καταδικάσει δημοσίως το Ιράν για τα πυραυλικά πλήγματα, παρά την εγγύτητά τους στην Αλ Ακσά. Αντ’ αυτού, οι ηγέτες έχουν επικεντρώσει την κριτική τους στο Ισραήλ για το κλείσιμο του χώρου για τους μουσουλμάνους πιστούς κατά τη διάρκεια του ιερού μήνα του Ραμαζανιού ως μέτρο ασφαλείας σε καιρό πολέμου.
Ποιος θα κατηγορηθεί για οποιαδήποτε μεγάλη ζημιά στο Όρος του Ναού; Το Ισραήλ
Σε περίπτωση μεγάλης ζημιάς σε ένα από τα μουσουλμανικά μνημεία στο Όρος του Ναού, ορισμένοι αναλυτές στο Ισραήλ λένε ότι υπάρχει πιθανότητα τα αραβικά κράτη, τα οποία δέχονται και τα ίδια επιθέσεις από το Ιράν, να επιρρίψουν την ευθύνη στην Ισλαμική Δημοκρατία. Αλλά η πιο κοινή άποψη είναι ότι θα θεωρούσαν υπεύθυνο το Ισραήλ. «Δεν έχει σημασία αν θα ήταν ένα χτύπημα πυραύλου, ή θραύσματα ενός πυραύλου, ή κομμάτια πυραύλων από το Iron Dome ή του Arrow, η πλειοψηφία του μουσουλμανικού κόσμου θα κατηγορήσει το Ισραήλ», δήλωσε ο Σούκι Φρίντμαν, γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου για την Πολιτική του Εβραϊκού Λαού στο Bloomberg, αναφερόμενος στους ισραηλινούς πυραύλους αναχαίτισης.
Υπάρχει μια τάση μεταξύ των αραβικών κρατών να θεωρούν το Ισραήλ, ως την κυρίαρχη δύναμη, και υπεύθυνο για ό,τι συμβαίνει στο Όρος του Ναού. Επιπλέον, η ζημιά σε έναν μουσουλμανικό ιερό χώρο «θα κάνει όλο τον αραβικό κόσμο να οργιστεί υπερβολικά με το Ισραήλ για την έναρξη αυτού του πολέμου», δήλωσε η Σλόμιτ Ραβίτσκι Τουρ-Παζ, διευθύντρια του προγράμματος «Θρησκεία και κράτος» του Ινστιτούτου Δημοκρατίας του Ισραήλ.
Το θεϊκό σημάδι και η πιθανή απόπειρα να μπουν τα θεμέλια ενός νέου ναού
Σε περίπτωση που ένας ιρανικός πύραυλος προκαλέσει σοβαρή ζημιά η πλειοψηφία των Ισραηλινών θα το έβλεπε ως ατυχές γεγονός, σύμφωνα με τον Φρίντμαν. Μια μικρή, εξτρεμιστική μειοψηφία, που δεν ξεπερνά το 3% του πληθυσμού, θα το έβλεπε ως ευκαιρία για την ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού.
Ένα ευρύτερο τμήμα της δεξιάς θα μπορούσε απλώς να νοίωσει ικανοποίηση ή να το δει ως θεϊκό σημάδι, αλλά δεν θα αναλάμβανε κάποια δράση, πρόσθεσε.
Οι ισραηλινές υπηρεσίες ασφαλείας θα «έπρεπε να δουλέψουν υπερωρίες» για να αποτρέψουν μια ακροδεξιά απόπειρα να βάλουν τον θεμέλιο λίθο ενός νέου ναού ή να προβούν σε παρόμοιες ενέργειες, σύμφωνα με τον Τόμερ Πέρσικο, ανώτερο συνεργάτη στο Ινστιτούτο Shalom Hartman, ερευνητικό κέντρο που ασχολείται με το Ισραήλ και τον εβραϊκό λαό.
Πηγή naftemporiki.gr
Κάντε το πρώτο σχόλιο