Για χρόνια, ο ΟΠΕΚΕΠΕ παρουσιαζόταν ως ο θεσμός της διαφάνειας και της δικαιοσύνης στη διανομή των αγροτικών ενισχύσεων. Πίσω όμως από τη βιτρίνα, είχε στηθεί ένα σύστημα εξάρτησης από έναν ισχυρό τραπεζικό όμιλο, που σταδιακά έγινε ο αόρατος διαχειριστής των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Μέσα από σειρά συμβάσεων “τεχνικής υποστήριξης” και συνεργασιών με εταιρείες συνδεδεμένες με την τράπεζα, ο δημόσιος οργανισμός απώλεσε τον έλεγχο των δεδομένων, των συστημάτων και τελικά των πληρωμών των παραγωγών. Η τράπεζα, που κινούσε τα νήματα των ροών χρημάτων, είχε χτίσει έναν τέλειο μηχανισμό διπλού κέρδους:
διαχειριζόταν τις επιδοτήσεις, χορηγούσε δάνεια με εγγύηση τις ίδιες τις ενισχύσεις και, ειρωνικά, δάνειζε το ίδιο το Δημόσιο για να πληρώσει τα δικά του χρήματα. Ένα κλειστό κύκλωμα τραπεζικού οφέλους, με τους αγρότες σε ρόλο οχήματος κερδοφορίας.
Το 2022 έγινε μια προσπάθεια απεξάρτησης: ο έλεγχος πέρασε στο gov.gr, με στόχο τη διαφάνεια και τη δημόσια λογοδοσία. Όμως, μέσα σε δύο χρόνια, το σχέδιο ναυάγησε. Με απευθείας ανάθεση, ο ΟΠΕΚΕΠΕ επανέφερε την παλιά τεχνική εταιρεία — την ίδια που είχε πραγματοποιήσει λανθασμένες πληρωμές 50,7 εκατ. ευρώ σε 193.000 παραγωγούς. Το λεγόμενο «τεχνικό σφάλμα» δεν έπεισε κανέναν.
Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία φέρεται να ξεσκονίζει εκ νέου τον φάκελο, διερευνώντας και τον ρόλο της συγκεκριμένης τράπεζας.
Και τώρα, ένα ερώτημα που πλανάται στους διαδρόμους της αγοράς
Πώς συνδέονται με την υπόθεση αυτή βαρύ όνομα του ναυτιλιακού χώρου και των επιχειρήσεων, όπως επίσης κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, του οποίου το όνομα δεν έχει μέχρι στιγμής ακουστεί στις έρευνες γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ;
Σύμφωνα με πληροφορίες, η είσοδος επενδυτικού σχήματος που συνδέεται με το βαρύ όνομα στο χώρο της ναυτιλίας και των επιχειρήσεων σε εταιρεία – που συνδέεται και με την εν λόγω τράπεζα – με ρόλο-κλειδί στην τεχνική υποστήριξη του οργανισμού δεν ήταν τυχαία. Η αγορά ψιθυρίζει ότι η επένδυση πραγματοποιήθηκε ύστερα από ισχυρή παρότρυνση κυβερνητικού παράγοντα υψηλής θέσης, ο οποίος διατηρεί στρατηγικές σχέσεις τόσο με τον τραπεζικό όμιλο που είχε τον έλεγχο των πληρωμών, όσο και με συγκεκριμένα κέντρα επιχειρηματικών αποφάσεων.
Αν επιβεβαιωθεί αυτό το παρασκήνιο, τότε το ζήτημα παύει να είναι απλώς τεχνοκρατικό. Αγγίζει πλέον τον πυρήνα της πολιτικής ευθύνης και της θεσμικής διαφάνειας, καθώς αναδεικνύει μια αλυσίδα επιρροών που ξεπερνά τον στενό κύκλο των υπηρεσιακών στελεχών και φτάνει ως τα ανώτατα επίπεδα της εξουσίας.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει πλέον στραμμένο το βλέμμα της και σε αυτές τις διασυνδέσεις. Το ερώτημα είναι αν η ελληνική πλευρά θα της επιτρέψει να φτάσει ως το τέλος.
Δείτε τη συνέχεια στο xray
Κάντε το πρώτο σχόλιο