Σε μια χώρα που μειώνει συστηματικά την χρηματοδότηση στα δημόσια πανεπιστήμια, με τα ενοίκια στο θεό ώστε να μην μπορούν οι μελλοντικοί φοιτητές να παρακολουθούν συστηματικά τα μαθήματά τους και με φοιτητικές λέσχες και εστίες παραχωρημένες σε ιδιώτες και σε άθλια κατάσταση, μπαίνει σε εφαρμογή η διάταξη που ψήφισε η κυβέρνηση πριν δυο χρόνια, ώστε να ξεκινήσουν οι πρώτες διαγραφές φοιτητών, όπως όλα δείχνουν από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Φυσικά η πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι το μέτρο δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Χαρακτηρίζουν την διάταξη εκδικητική και απλά κίνηση εντυπωσιασμού, από το να προσπαθήσουν να καταλάβουν τις παθογένειες και να τις διορθώσουν! Ένθερμοι υποστηρικτές του μέτρου, υπουργοί της κυβέρνησης που έκαναν πάνω από 10 χρόνια να πάρουν πτυχίο φιλοσοφικής…
Το σημαντικό πρόβλημα της δημόσιας εκπαίδευσης δεν είναι ο «αιώνιος» φοιτητής που τελικά δεν επιβαρύνει κανέναν, παρά μόνο την οικογένειά του και τον ίδιο. Αξίζει να πούμε πως από πάντα στα δημόσια πανεπιστήμια ο φοιτητής που ξεπερνά κατά δυο χρόνια τα επίσημα έτη σπουδών της σχολής του, δεν δικαιούται ούτε φοιτητικό πάσο, ούτε πρόσβαση στις εστίες ή την λέσχη σίτισης.
Σύμφωνα λοιπόν με τα δεδομένα η διάταξη απαντά σε ουσιαστικά ερωτήματα.
Ποιο θα είναι το ανώτατο όριο φοίτησης;
Η ανώτατη χρονική διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα.
Στην περίπτωση προγραμμάτων σπουδών των οποίων ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα.
Αυτό σημαίνει ότι θα δούμε διαγραφές φοιτητών ;
Αυτό σημαίνει ότι μετά το ανώτατο όριο φοίτησης, οι φοιτητές θα διαγράφονται από το Πανεπιστήμιο.
Οι διαγραφές αφορούν και τους ήδη φοιτούντες στα ελληνικά Πανεπιστήμια, το ακ. έτος 2020-21, όταν ψηφίστηκαν οι σχετικές διατάξεις;
Η ρύθμιση θα ισχύσει για τους εισερχόμενους φοιτητές τους ακαδημαϊκού έτους 2021- 22, ενώ για τους ήδη φοιτούντες το ακ. έτος 2020-21 υπάρχει μεταβατική διάταξη.
Τι θα ισχύσει για τους ήδη εγγεγραμμένους το ακ. έτος 2020-21, αλλά δεν είχαν τότε υπερβεί τον ελάχιστο χρόνο φοίτησης ;
Για τους φοιτητές που ήταν ήδη εγγεγραμμένοι το ακ. έτος 2020-21 και δεν έχουν υπερβεί την ελάχιστη χρονική διάρκεια φοίτησης, ο υπολογισμός της ανώτατης διάρκειας φοίτησης εκκινεί από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2021-22 και εκτείνεται μέχρι τη συμπλήρωση της ελάχιστης διάρκειας φοίτησης, προσαυξημένης κατά τέσσερα εξάμηνα για τους τετραετούς φοίτησης και κατά έξι εξάμηνα για πενταετή ή εξαετή τμήματα.
Παράδειγμα εάν ένας φοιτητής που θα είναι στο 3ο έτος το επόμενο ακαδημαϊκό έτος 2021-22, σε τετραετές τμήμα, έχει υπόλοιπο έξι (4+2) χρόνια. Μετά διαγράφεται.
Αντίστοιχα εάν το τμήμα είναι πενταετούς φοίτησης έχει υπόλοιπο οκτώ (5+3) χρόνια, αρχίζοντας τον υπολογισμό αυτό από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος 2021-2022.
Τι θα ισχύσει για τους φοιτητές που ήδη έχουν υπερβεί τον ελάχιστο χρόνο φοίτησης ;
Οι φοιτητές που ήδη έχουν υπερβεί τον ελάχιστο χρόνο φοίτησης τους δίνεται επιπλέον χρόνος φοίτησης ίσος προς την ελάχιστη χρονική διάρκεια φοίτησης του τμήματός τους, ξεκινώντας τον υπολογισμό από το επόμενο ακ. έτος 2021-22.
Για παράδειγμα εάν ένας φοιτητής βρίσκεται (το ακ. έτος 2020-21) στο δέκατο έτος σε τμήμα τετραετούς φοίτησης έχει δικαίωμα φοίτησης, άλλα τέσσερα χρόνια, ξεκινώντας από το επόμενο ακ. έτος 2021-22. Αντίστοιχα εάν το τμήμα είναι πενταετούς φοίτησης έχει άλλα πέντε χρόνια.
Γιατί το υπ. Παιδείας δίνει περισσότερο συνολικό χρόνο φοίτησης σε όσους είναι ήδη εγγεγραμμένοι σε έτος εντός της ελάχιστης διάρκειας φοίτησης, καθώς και στους λεγόμενους “αιώνιους” φοιτητές, σε σχέση με αυτούς που θα εισαχθούν από την επόμενη χρονιά;
Εδώ υπάρχει νομικό ζήτημα. Υπήρξε εκτίμηση νομικών του υπ. Παιδείας ότι θα μπορούσε να προσβληθεί η διάταξη, για έλλειψη δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς το Κράτος, εάν το όριο φοίτησης για τους ήδη εγγεγραμμένους φοιτητές ήταν πολύ στενό.
Θα υπάρξουν διαγραφές φοιτητών;
Η ανώτατη διάρκεια φοίτησης σε ένα πρόγραμμα σπουδών πρώτου κύκλου με ελάχιστη διάρκεια οκτώ (8) ακαδημαϊκών εξαμήνων για την απονομή του τίτλου σπουδών, είναι ο χρόνος αυτός, προσαυξημένος κατά τέσσερα (4) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Σε πρόγραμμα σπουδών του οποίου ο ελάχιστος χρόνος υπερβαίνει τα οκτώ (8) ακαδημαϊκά εξάμηνα, η ανώτατη διάρκεια φοίτησης είναι ο ελάχιστος χρόνος σπουδών, προσαυξημένος κατά έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Μετά από τη συμπλήρωση της ανώτατης διάρκειας φοίτησης, με την επιφύλαξη των επόμενων παραγράφων, το Διοικητικό Συμβούλιο του Τμήματος εκδίδει πράξη διαγραφής
Εάν ένα Πανεπιστήμιο αρνηθεί να διαγράψει φοιτητές, όπως έγινε και στο παρελθόν με το νόμο 4009/11, θα υπάρξουν επιπτώσεις;
Γι’ αυτά τα Πανεπιστήμια θα υπάρξει «ποινή» ως προς τη χρηματοδότηση.
Εάν ένας φοιτητής έχει προβλήματα υγείας διαγράφεται;
Με τον εσωτερικό κανονισμό του ΑΕΙ καθορίζονται διαδικαστικές λεπτομέρειες και τα δικαιολογητικά για την κατ’ εξαίρεση υπέρβαση της ανώτατης χρονικής διάρκειας φοίτησης για σοβαρούς λόγους υγείας, που ανάγονται στο πρόσωπο του φοιτητή ή στο πρόσωπο συγγενούς πρώτου βαθμού εξ αίματος ή συζύγου ή προσώπου με το οποίο ο φοιτητής έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Κάτι που ίσχυε πάντα.
Εάν ένας φοιτητής έχει αντικειμενικούς λόγους που δεν επιτρέψουν την ολοκλήρωση των σπουδών στον χρόνο που προβλέπει η παραπάνω ρύθμιση, θα διαγραφεί;
Οι φοιτητές που αποδεδειγμένα εργάζονται τουλάχιστον είκοσι (20) ώρες την εβδομάδα, οι φοιτητές με αναπηρία καθώς και οι αθλητές κατά τη διάρκεια των σπουδών τους ανήκουν σε αθλητικά σωματεία εγγεγραμμένα στο Μητρώο της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και
για όσα έτη καταλαμβάνουν διακρίσεις, τότε κι εκεί υπάρχουν ανάλογες ρυθμίσεις.
Τι ισχύει για τους φοιτητές που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς μερικής φοίτησης;
Για τους φοιτητές που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς μερικής φοίτησης κάθε εξάμηνο στο οποίο φοιτούν υπό το καθεστώς αυτό, προσμετράται ως μισό ακαδημαϊκό εξάμηνο και δεν μπορούν να δηλώσουν προς παρακολούθηση και να εξετάζονται σε αριθμό μεγαλύτερο από το ήμισυ των μαθημάτων του εξαμήνου που προβλέπει το πρόγραμμα σπουδών.
Οι φοιτητές μπορούν να τη διακόψουν τη φοίτηση τους;
Οι φοιτητές μπορούν, ύστερα από αίτηση τους προς την κοσμητεία της σχολής τους, να διακόψουν τη φοίτησή τους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη. Η φοιτητική ιδιότητα αναστέλλεται κατά το χρόνο διακοπής της φοίτησης (όσον αφορά τις όποιες δωρεάν παροχές).
Φυσικά τα ερωτήματα σε γονείς, αλλά και φοιτητές είναι αν αυτό το μέτρο διαγραφής απλά των παιδιών που για πολλούς λόγους γίνονται «αιώνιοι» φοιτητές, αν λοιπόν αυτό το μέτρο, αλλάξει την ποιότητα των σπουδών; Μειώσει κάποια δαπάνη; Κάνει καλύτερους τους άλλους φοιτητές;
Η επιλογή να σπουδάζει 10 χρόνια ένας άνθρωπος δεν ενοχλεί κανέναν. Δεν πρέπει να ενοχλεί κανέναν παρά μόνο τον ίδιο που μπαίνει ακόμη πιο αργά στην «απίθανη» αγορά εργασίας που έτσι κι αλλιώς είναι αφιλόξενη. Τι κακό έχει άραγε μια φοιτήτρια που πιθανόν στην διάρκεια των σπουδών της γίνεται μαμά και αποφασίζει κάποια χρόνια μετά να πάρει πτυχίο; Πώς ένας μαθητής γ’ λυκείου τα παρατάει στη μέση της χρονιάς και μετά όποτε θέλει και σε όποια ηλικία μπορεί να πάρει απολυτήριο πηγαίνοντας μόνο στην γ’ λυκείου;
Γονείς και ακαδημαϊκοί μιλούν για απαράδεκτη πελατειακή ρύθμιση που εξυπηρετεί μόνο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και όχι την ελληνική κοινωνία. Δεν γνωρίζουν οι ιθύνοντες ότι η πλειονότητα των φοιτητών -ειδικά της επαρχίας -σήμερα αναγκάζονται να εργαστούν σε βάρος των σπουδών τους, γιατί με τη φτωχοποίηση που έχει επέλθει ειδικά μετά την κρίση και λόγω ακρίβειας και λόγω στασιμότητας μισθώνδεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα έξοδα;
Ο φοιτητής που χρωστά μαθήματα δεν κοστίζει τίποτα στο κράτος, δεν του παρέχονται δωρεάν συγγράμματα και άλλες παροχές. Στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, η απόφαση της κυβέρνησης να διαγράφει φοιτητές δείχνει τουλάχιστον αντικοινωνική. Πολλά παιδιά αναγκάζονται να εργάζονται για να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, ενώ οι καταλήψεις και οι διπλές εξεταστικές μειώνουν την απόδοσή τους.Ο νόμος πλήττει δυσανάλογα φοιτητές από οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες και μειώνει την ακαδημαϊκή αριστεία, λόγω της πίεσης για γρήγορη ολοκλήρωση των σπουδών, ειδικά σε δύσκολες σχολές των θετικών επιστημών. Χρειάζεται αναθεώρηση αυτού του μέτρου και πιο δίκαιες και λογικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της δημόσιας παιδείας…
Κάντε το πρώτο σχόλιο