Συνεχίζονται οι έντονες αντιδράσεις για την απόφαση του πρωθυπουργού να αναθέσει την προστασία του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Η απόφαση μάλιστα χωρίς καμία ενημέρωση προς τον αρμόδιο υπουργό Νίκο Δένδια και πάρθηκε μια μέρα μετά την δικαίωση του απεργού Πάνου Ρούτσι και την συμπαράσταση χιλιάδων πολιτών καθημερινά επί 23 ημέρες.
Αντιπολίτευση, κόμματα και απλοί πολίτες δηλώνουν πως η εμπλοκή του Στρατού πάνω από την πλατεία Συντάγματος και κάτω από την Βουλή των Ελλήνων είναι απαράδεκτη. Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ανήκει στον λαό, στους ανώνυμους αγωνιστές των πολέμων, αλλά των αγωνιστών για δημοκρατία, ισονομία και δικαιοσύνη. Η προαναγγελθείσα νομοθέτηση συνιστά ευθεία βολή στη δημοκρατία από μια κυβέρνηση που έχει χάσει κάθε λαϊκό έρεισμα, κάθε νομιμοποίηση.
Να θυμίσουμε πως το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (εναλλακτική γραφή “Αγνώστου Στρατιώτου”) βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος, μπροστά από το κτίριο της Βουλής των Ελλήνων. Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1930 και, όπως όλα τα μνημεία αυτού του τύπου, είναι ένα κενοτάφιο προς τιμή των πεσόντων στους πολέμους. Το πρώτο μνημείο στον άγνωστο στρατιώτη του αγώνα του 1821 στήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1858, με απόφαση του Δήμου Ερμούπολης Σύρου.
Η ιστορία όμως και η απόφαση του πρωθυπουργού, που δίνει εντολή στον στρατό πια να παρεμβαίνει σε μια δημοκρατική διαμαρτυρία, μας φέρνει στη μνήμη πολλά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο συγκεκριμένο μνημείο. Εκεί λοιπόν μπροστά στο κτίριο της Βουλής είναι το ίδιο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, που ο δωσίλογος πρωθυπουργός Ράλλης με τον Τσολάκογλου που κρατάει τη σημαία, ορκίζανε τους ταγματασφαλίτες το 1943 εν μέσω κατοχής της χώρας από τους ναζί.
Είναι το ίδιο μνημείο όπου με ευκολία οι πρωθυπουργοί της χώρας δένουν τα κορδόνια τους και το ίδιο ακριβώς μνημείο με το κενοτάφιο για τους πεσόντες που του πέταξαν μπογιές και χώματα βανδαλίζοντας την σημασία του, οι ένθερμοι διαδηλωτές στις διαμαρτυρίες για την Συμφωνία Των Πρεσπών. Το μοναδικής σημασίας μνημείο για τους αγώνες και την ανεξαρτησία των λαών είναι και το σημείο όπου ο ελληνικός λαός μια μέρα του Οκτωβρίου του 1944 (που η Αθήνα απελευθερώθηκε από τους Ναζί) γονάτισε μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, για να αποδώσει τη δέουσα τιμή στους νεκρούς, στους αγωνιστές που απελευθέρωσαν την πατρίδα.
Και σήμερα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη που σκοτώθηκε για τον λαό, την ελευθερία και την δημοκρατία, που ανήκει στον λαό, ανήκει σε κάθε πολίτη της χώρας, έφτασε δυστυχώς να ανήκει στις 57 ψυχές που δολοφονήθηκαν στα Τέμπη. Δεν το ήθελε κανείς αυτό. Ούτε το επιδίωξε, λένε οι συγγενείς και η ομάδα «Μέχρι Τέλους» με τα νέα παιδιά που βρίσκονται κάθε μέρα και νύχτα στην πλατεία και φωνάζουν τα 57 ονόματα των νεκρών.
Θέση για την απόφαση πήρε και ο Σύλλογος Συγγενών των Θυμάτων με την Μαρία Καρυστιανού να χαρακτηρίζει ντροπιαστική την πρόταση του πρωθυπουργού και δηλώνει «Πόσο αλαζονικό να στέλνεται για συζήτηση στη Βουλή μια άκρως αντιδημοκρατική πρόταση, ως “τιμωρία” απέναντι στην κοινωνική διαμαρτυρία! Δεν μπορεί να επιχειρεί ο πρωθυπουργός μιας δημοκρατίας να στρατιωτικοποιήσει το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη που ‘’φιλοξένησε’’ το κύμα αλληλεγγύης στην 23ήμερη απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, φέρνοντας νόμο που θα μεταβιβάζει την ευθύνη του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.Κάτω τα χέρια από το μνημείο όλων μας! ξεκαθαρίζει η Πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών.
«Όταν ο λαός μίλησε, έδειξε την αγάπη του και αγκάλιασε τον ιερό αγώνα του Πάνου Ρούτσι για τη δικαίωση του παιδιού του και όλων των θυμάτων των Τεμπών, αποφασίσατε και διατάξατε να περιφραχθεί και αποκλειστεί η πρόσβαση στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη!», καταγγέλλει σε ανάρτησή της.«Μην τολμήσετε να οικειοποιηθείτε και το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, γιατί θα μας βρείτε απέναντι», καταλήγει.
Σφοδρές αντιδράσεις από σύσσωμα τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχίζει να προκαλεί η προαναγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη μεταφορά της αρμοδιότητας της προστασίας του Μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, την επαύριο της πολυήμερης απεργίας πείνας που πραγματοποίησε στον χώρο ο τραγικός πατέρας, Πάνος Ρούτσι.Με αλλεπάλληλες και σκληρές ανακοινώσεις τους το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Νέα Αριστερά αλλά και πολυάριθμα στελέχη της αντιπολίτευσης συνεχίζουν να στηλιτεύουν την απόφαση του πρωθυπουργού.Μάλιστα, οι διευκρινίσεις στις οποίες προχώρησε η κυβέρνηση στη συνέχεια, κάθε άλλο παρά διασκέδασαν τις ανησυχίες της αντιπολίτευσης, η οποία χαρακτηρίζει επικίνδυνη οποιαδήποτε ενδεχόμενη εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων σε ζητήματα που αφορούν όχι εξωτερική απειλή, αλλά το εσωτερικό της χώρας.
Πότε κατασκευάστηκε το Μνημείο
Η απόφαση για την ανέγερση ενός μνημείου στον άγνωστο στρατιώτη ελήφθη από τη δικτατορία του Θεόδωρου Πάγκαλου. Με απόφαση του ίδιου, σαν υπουργού Στρατιωτικών, στις 3 Μαρτίου 1926 προκηρύχθηκε καλλιτεχνικός διαγωνισμός στην εφημερίδα Εσπέρα «διά την υποβολήν μελέτης ανεγέρσεως τάφου Αγνώστου Στρατιώτου εις την έμπροσθεν των Παλαιών Ανακτόρων Πλατείαν, καταλλήλος προς τούτο διαρρυθμιζομένην». Στις 9 Οκτωβρίου 1926 το Υπουργείο Στρατιωτικών ενέκρινε και βράβευσε κατά πλειοψηφία τη μελέτη του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Λαζαρίδη.
Η θέση του Μνημείου είχε υποδειχθεί από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα στη θέση των Παλαιών Ανακτόρων (σημερινή Βουλή των Ελλήνων) και με πρόταση του Πάγκαλου, ο οποίος επιθυμούσε στο κτίριο των παλαιών ανακτόρων να στεγαστεί το Υπουργείο Στρατιωτικών. Όμως, μετά από έντονες αντιδράσεις και συνεχείς συνεδριάσεις, το 1929 στην Ζ΄ συνεδρίαση της Βουλής ο Ελευθέριος Βενιζέλος, τότε πρωθυπουργός, παραμερίζοντας τη διαφωνία του με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, αποφάσισε ότι η καλύτερη θέση ήταν η αρχική στην Πλατεία Ανακτόρων, θεωρώντας ότι το μνημείο πρέπει να είναι στο κέντρο της πόλης, όπως το αντίστοιχο της Γαλλίας.
Η επιτροπή ανέγερσης είχε δώσει όλη την ευθύνη κατασκευής στον αρχιτέκτονα Μανώλη Λαζαρίδη. Αρχικά είχε συνεργαστεί με τον γλύπτη Θωμά Θωμόπουλο, ο οποίος είχε προτείνει ως κεντρικό γλυπτό την παράσταση γιγαντομαχίας όπου μια μορφή αγγέλου, που θα συμβόλιζε την Ελλάδα, θα παραλάμβανε στοργικά τον νεκρό στρατιώτη. Παρά την αρχική συμφωνία με τον Θωμόπουλο, ο Λαζαρίδης, ως επιβλέπων όλων των εργασιών, τον παραμέρισε από το έργο εξαιτίας χρηματικής ασυμφωνίας. Το 1930 τον αντικατέστησε με τον γλύπτη Φωκίωνα Ροκ με ομόφωνη απόφαση της επιτροπής ανέγερσης, η οποία στη συνέχεια ενέκρινε νέα πρόταση για το έργο, με έναν οπλίτη «εκτάδην κείμενο» (ξαπλωμένο στο έδαφος). Την πρόταση χαρακτήρισε ταιριαστή, επειδή προσδίδει ηρεμία και απλότητα.
Η έμπνευση για το μνημείο προέρχεται από το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη μέσα στο αββαείο του Γουέστμινστερ του Λονδίνου και το αντίστοιχο μνημείο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι. Και τα δυο μνημεία σε αντίθεση με το ελληνικό κενοτάφιο, έχουν θαμμένους, μη αναγνωρισμένους στρατιώτες που έπεσαν σε μάχες του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
Το γλυπτό παριστάνει μια γυμνή ανδρική μορφή ενός νεκρού πολεμιστή ξαπλωμένη σε κάποια έξαρση του εδάφους. Ο νεκρός πολεμιστής στο αριστερό χέρι κρατάει κυκλική ασπίδα, στο κεφάλι φοράει αρχαίο κράνος με το πρόσωπο γυρισμένο από τα πλάγια να θυμίζει αρχαίο νόμισμα. Η απόδοση του σώματος του νεκρού από τον καλλιτέχνη δίνει την εντύπωση στο θεατή ότι ο Άγνωστος Στρατιώτης αναπαύεται ζωντανός, έτοιμος να σηκωθεί.
Ιστορικής σημασίας κάθε λέξη μάχης που έχει χαραχθεί στον τοίχο του.
Τον τοίχο περιβάλλουν εκατέρωθεν πελεκημένοι πωρόλιθοι όπου είναι χαραγμένα, κατά ενότητες, τα ονόματα τόπων που έδωσε πολύνεκρες μάχες ο ελληνικός στρατός στη νεότερη ιστορία. Στα αριστερά της σύνθεσης περιλαμβάνονται οι μάχες του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Στο κέντρο του μνημείου, στους πωρόλιθους που υπάρχουν στις κλίμακες, περιλαμβάνονται μάχες του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου και της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Στα δεξιά της σύνθεσης συγκρούσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και επιχειρήσεις του Ελληνικού Στρατού στη Ρωσία. Μετά την απελευθέρωση το 1944 πάνω στο κενοτάφιο προστέθηκαν τα πεδία των μαχών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και αργότερα οι επιχειρήσεις στην Κορέα.
Το 1994 με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων προστέθηκε και το όνομα «Κύπρος».
Το 2015, μετά από εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και σχετική απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων και του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, στο Μνημείο προστέθηκαν οι λέξεις «Αιγαίο», «Ιόνιο», «Μεσόγειος» και «Ατλαντικός» σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον άγνωστο Έλληνα ναύτη που έπεσε εν καιρώ πολέμου. Οι λέξεις «Αιγαίο», «Ιόνιο» και «Μεσόγειος» αποτελούν πεδία μεγάλων ναυμαχιών και σημαντικών ναυτικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια των εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων των Ελλήνων, ενώ η λέξη «Ατλαντικός» προστέθηκε σε ένδειξη αναγνώρισης των θυσιών των πληρωμάτων του Εμπορικού Ναυτικού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην προσπάθεια ανεφοδιασμού της Ευρώπης από την Αμερική.
Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου έγιναν στις 25 Μαρτίου 1932 από τον αντιπρόεδρο της τότε κυβέρνησης Ανδρέα Μιχαλακόπουλο με μεγάλη επισημότητα και συμμετοχή πολλών ξένων αντιπροσωπειών.
Την τιμητική φύλαξη του μνημείου ανέλαβε ειδικός στρατιωτικός λόχος της Φρουράς του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος και μετονομάστηκε σε Φρουρά του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη. Το 1935 με την επάνοδο του Γεωργίου Β΄ ο λόχος ονομάστηκε σε Βασιλική Φρουρά, ενώ από το 1973 ονομάστηκε επίσημα Προεδρική Φρουρά και έχει την ευθύνη της εικοσιτετράωρης τιμητικής φύλαξης του Μνημείου.
Κάντε το πρώτο σχόλιο