Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: «Σταματήστε τις μαζικές σφαγές. Εμβολιασμός τώρα για να σωθεί η κτηνοτροφία»

Ο αφθώδης πυρετός, οι μαζικές σφαγές, οι ταφές ζώων, η καταστροφή γάλακτος, τα κλειστά τυροκομεία και η απουσία ενός καθαρού σχεδίου για την επόμενη μέρα έχουν φέρει την κτηνοτροφία του νησιού στα όριά της.

Με επιστολή τους καταγγέλλουν και προτείνουν οι:

   – Χαράλαμπος Κοτζαμπάσης  Δασολόγος ΑΠΘ,  Κτηνοτρόφος

   – Αγγελική Αϊναλίδου,  Γεωπόνος, ΑΠΘ

   – Αικατερίνη Καραμανώλη  Γεωπόνος, Καθηγήτρια Τμήματος Γεωπονίας, ΑΠΘ

Σήμερα στη Λέσβο εξελίσσεται μια από τις πλέον καταστροφικές για την επιβίωση του νησιού, συνθήκη. Σε έναν τόπο όπου μέχρι πρόσφατα η κτηνοτροφία ήταν ένας από τους τρεις πυλώνες της  τοπικής ανάπτυξης, μαζί με τον τουρισμό και τις υπηρεσίες, σήμερα ο αφθώδης πυρετός και πρωτίστως η ολιγωρία και η ανικανότητα των μέτρων της Πολιτείας για τον έγκαιρο και αποτελεσματικό περιορισμό της ζωονόσου έχει φέρει το νησί σε δεινή κατάσταση.

Ύποπτο κρούσμα αφθώδους πυρετού εντοπίστηκε τυχαία, στις 15-3-2026. Προτού ακόμα επιβεβαιωθούν εργαστηριακά τα δείγματα και παρότι ο αφθώδης πυρετός δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο και δεν αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία, όλο το νησί εντάχθηκε  σε συνθήκες ολικής καραντίνας για τα γαλακτοκομικά του προϊόντα. Στη συνέχεια, αμέσως μετά την επιβεβαίωση του κρούσματος  στις 16-3-2026 και χωρίς περαιτέρω έλεγχο, ξεκίνησαν αλόγιστες σφαγές όλων των ζώων στο κοπάδι που εντοπίζεται κρούσμα άσχετα με το αν αυτά νοσούν ή όχι, σύμφωνα με ένα αυστηρό και αμφισβητούμενο πρωτόκολλο προστασίας.

Δεν είναι όμως, η πρώτη φορά που εμφανίζεται ο αφθώδης πυρετός στο νησί. Η ασθένεια είχε εμφανιστεί στην Λέσβο και το 1994. Σύμφωνα με μαρτυρίες των κτηνοτρόφων και τότε εφαρμόστηκε καθεστώς καραντίνας και γίνονταν σφαγές μόνο όμως των επιβεβαιωμένων μέσω κλινικής εξέτασης, ασθενών ζώων . Και τότε όπως και τώρα τα ζώα εμφάνιζαν ελάχιστα έως καθόλου  συμπτώματα και δεν καταγράφηκε θνησιμότητα στα κοπάδια.  Η διαφορά του τώρα με το τότε, είναι ότι τότε  τα κοπάδια και η οικονομική ζωή του τόπου επανήλθαν στην κανονικότητα σε εύλογο χρονικό διάστημα καθώς δεν εφαρμόστηκαν κλείσιμο τυροκομείων και σφαγείων, δεν έγινε καταστροφή του γάλακτος, ούτε και εκτεταμένη σφαγή κοπαδιών, όπως τώρα…..

Μια σφαγή, η οποία πέραν της οικονομικής κατάρρευσης των κτηνοτρόφων, και λοιπών εμπλεκομένων επαγγελματιών έχει πολλαπλές επιπτώσεις καθώς: 

  • δεν αφορά μόνο στον κίνδυνο να συρρικνωθεί ο πληθυσμός της τοπικής φυλής  προβάτων που μπορεί να οδηγήσει στην  απώλεια εθνικού γενετικού πόρου,
  • δεν αφορά μόνο στην περιβαλλοντική επιβάρυνση, στον κίνδυνο για την  δημόσια υγεία και στη διαταραχή της βιοποικιλότητας από τις μέχρι πρότινος ανεξέλεγκτες  ταφές σφαγμένων ζώων στο χωράφι και τις  αποχύσεις  ανεπεξέργαστου γάλακτος σε ανοικτούς λάκκους στο έδαφος,
  • δεν αφορά μόνο στα ελλιπή μέτρα βιοασφάλειας και στον ανεπαρκή αριθμό ειδικών επιστημόνων που αδυνατούν να περιορίσουν την εξάπλωση της ζωονόσου, η οποία ούτως ή άλλως έχει πολλαπλούς τρόπους μετάδοσης και στην έλλειψη σχεδιασμού για την επόμενη μέρα της κτηνοτροφίας στο νησί,
  • αφορά πρωτίστως την ανελέητη θυσία υγιών ζώων και εντέλει τον «αιφνίδιο θάνατο» της κτηνοτροφίας στο βωμό της πρόληψης, η οποία ωστόσο δεν έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στο νησί.

Αντίθετα έχει προκαλέσει ξεκλήρισμα κοπαδιών, έχει επιφέρει οικονομική, ψυχολογική και κοινωνική επιβάρυνση, ανασφάλεια και απογοήτευση στους κτηνοτρόφους.

Όπως αναφέρεται και στο ψήφισμα του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστήμιου Αιγαίου, η κρίση είναι πολυεπίπεδη, καθώς πέρα από την αποδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα, αποτελεί πλήγμα  στην τοπική οικονομία, στην κοινωνική συνοχή, στο περιβάλλον και στην ίδια την πολιτισμική ταυτότητα της Λέσβου.

Σε μια  εξαιρετικά δυσοίωνη πραγματικότητα, οι κτηνοτρόφοι έχουν να αναμετρηθούν με ένα αβέβαιο αύριο, στο οποίο δύσκολα θα επενδύσουν υλικά και ψυχικά για την αναγέννηση του ζωικού τους κεφαλαίου, χωρίς σχεδιασμένη και πολλαπλή κρατική συνδρομή.

Έως σήμερα όμως η συνδρομή αυτή δεν είναι ικανοποιητική καθώς (α) οι αποζημιώσεις για τα ζώα που σφαγιάζονται είναι μικρότερες από τις αναμενόμενες και (β) υπάρχει μεγάλη δυσκολία ανταπόκρισης των μικρών τυροκομείων στα μέτρα που εξαγγέλθηκαν

Σε αυτό το διατοπικό τοπίο όμως μπορεί να υπάρξει διέξοδος όπως έχει ήδη προταθεί από ειδικούς επιστήμονες, η οποία περιλαμβάνει τον εμβολιασμό αντί των μαζικών  σφαγών υγιών ζώων, και είναι συμβατή με τις κοινοτικές οδηγίες .

Αυτήν την διέξοδο ενισχύει και  το πρόσφατο ψήφισμα του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (έκθεση Fidanza,), το οποίο όπως έχει ήδη γραφτεί στο σημείο 93 «παροτρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να στηρίξουν και να συνεργαστούν με τις περιφερειακές αρχές και να διαβουλεύονται με τους γεωργούς για την κατάρτιση και την εφαρμογή σχεδίων πρόληψης, εμβολιασμού και μετριασμού των εν λόγω ασθενειών αποφεύγοντας, συνάμα, όσο το δυνατόν περισσότερο τη θανάτωση ζώων»·

Τέλος, ακόμα και τα οικονομικά σενάρια αντιμετώπισης της κρίσης, δείχνουν πολύ πιο συμφέρουσα τη λύση που περιλαμβάνει τον εμβολιασμό, από αυτή των μαζικών σφαγών 

Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμε (α) όλους τους εμπλεκόμενους φορείς  να συνταχθούν με τις προτάσεις των ειδικών που προκρίνουν την στρατηγική λύση των εμβολιασμών και σχετικών παρεμβάσεων και (β) απευθύνουμε έκκληση στην Πολιτεία να σταματήσει τώρα τις μαζικές σφαγές ζώων, να επιτρέψει τον εμβολιασμό των υγιών ζώων σύμφωνα με τα σχετικά πρωτόκολλα  και να ενισχύσει άμεσα όλες τις κτηνοτροφικές και τυροκομικές μονάδες ανάλογα με το μέγεθος τους, ώστε να ανταπεξέλθουν σε αυτές τις συνθήκες κρίσης.

Θεωρούμε ότι είναι κατεπείγουσα ανάγκη  σε μια Ελλάδα, όπου σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη ο αγροτικός τομέας καταγράφει  υποχώρηση της Ακαθάριστης  Προστιθέμενης Αξίας (ΑΠΑ) περίπου 1% κάθε χρόνο  να αποτραπεί η περαιτέρω συρρίκνωση του πρωτογενούςτομέα και ο οικονομικός στραγγαλισμός του τρίτου μεγαλύτερου νησιού με τη συγκεκριμένη γεωπολιτική θέση.

Θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στις τοπικές κοινωνίες  που σε πολλές περιοχές του νησιού επιβιώνουν σχεδόν αποκλειστικά από την κτηνοτροφία να επανέλθουν στην κανονικότητα αποφεύγοντας  τον κοινωνικό μαρασμό και την ερήμωση.

Συναγερμός στη Λέσβο για νερό γεώτρησης κοντά σε ταφές ζώων.

Τι καταγγέλλει αγροκτηνοτρόφος

Σοβαρό ζήτημα για την ποιότητα νερού γεώτρησης σε περιοχή της Λέσβου, όπου το προηγούμενο διάστημα πραγματοποιήθηκαν σφαγές και ταφές ζώων στο πλαίσιο των μέτρων για τον αφθώδη πυρετό, θέτει επώνυμη καταγγελία που έχει στη διάθεσή του το Lesvosnews.net

Σύμφωνα με την καταγγελία, γεώτρηση που βρίσκεται σε ευρύτερη περιοχή όπου έχουν γίνει ταφές ζώων άρχισε από χθες να παρουσιάζει εμφανή μεταβολή στην ποιότητα του νερού. Η πρώτη αλλαγή που παρατηρήθηκε, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη, είναι η μεταβολή στο χρώμα του νερού, ενώ καταγράφεται και ελαφριά δυσάρεστη οσμή.

Το απαράδεκτο είναι πως χιλιάδες ζώα θανατώθηκαν και θάφτηκαν χωρίς κανόνες υγειονομικής ταφής, ούτε απολυμάνσεις, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η ταφή ήταν τόσο επιφανειακή που προέκυψαν  παράξενες αλλοιώσεις στο έδαφος.

Το στοιχείο που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία είναι ότι, σύμφωνα πάντα με τον αγροκτηνοτρόφο, το νερό της γεώτρησης, το οποίο μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσε και για το πότισμα των προβάτων του, πλέον τα ζώα δεν το πίνουν. Όπως αναφέρει, τα πρόβατα σταμάτησαν να πίνουν το συγκεκριμένο νερό, γεγονός που τον οδήγησε να κινηθεί άμεσα.

Το Lesvosnews.net είχε αναδείξει με σημερινό πρωτοσέλιδο θέμα του σοβαρά ερωτήματα για το αν τηρήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα κατά τις διαδικασίες θανάτωσης και ταφής ζώων. Η νέα αυτή καταγγελία, εφόσον επιβεβαιωθεί από τις αναλύσεις, μπορεί να ανοίξει ένα ακόμη πιο σοβαρό κεφάλαιο: αυτό των πιθανών περιβαλλοντικών συνεπειών.

Παράλληλα, είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη να υπάρξει παρέμβαση της Δικαιοσύνης, ώστε να ελεγχθεί πλήρως αν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα, ποιοι έδωσαν εντολές, ποιοι εκτέλεσαν τις διαδικασίες και αν υπήρξε οποιαδήποτε παράλειψη που μπορεί να έθεσε σε κίνδυνο το περιβάλλον, την αγροτική παραγωγή και τους κατοίκους της περιοχής, κάτι που δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει…

 

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.


*