Το δώρο του Μητσοτάκη στον Σαμαρά και στους δελφίνους και η έξυπνη κίνηση Ανδρουλάκη

Ελληνικός Καφές με το δώρο του Μητσοτάκη στον Σαμαρά και στους δελφίνους και η έξυπνη κίνηση Ανδρουλάκη στο xray του ethnos.gr

Σας έγραφα τις προάλλες ότι ο Αντώνης Σαμαράς ζητά το κεφάλι του Γιώργου Γεραπετρίτη μετά τις εξελίξεις με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Έγραφα, επίσης, ότι στο Μαξίμου δεν συζητούν καν την απομάκρυνση του υπουργού Εξωτερικών. Η συνέχεια ήρθε από τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό. Με άρθρο του στην «Εστία», επανήλθε ακόμη πιο σκληρά, χαρακτηρίζοντας την αποπομπή Γεραπετρίτη μονόδρομο για την αλλαγή της εξωτερικής πολιτικής. Δεν πρόκειται, πλέον, για μία περιστασιακή διαφωνία. Ο Σαμαράς έχει επιλέξει συγκεκριμένο στόχο και επιμένει. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι πόσο καιρό μπορεί το Μαξίμου να αντιμετωπίζει αυτή την ευθεία σύγκρουση σαν μια συνηθισμένη πολιτική γκρίνια.

Τα πυρά φτάνουν στον Μητσοτάκη

Υπάρχει μια λεπτομέρεια στο νέο άρθρο του Αντώνη Σαμαρά που αξίζει μεγαλύτερη προσοχή από τις βαριές εκφράσεις για τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν περιορίζει την επίθεσή του στον υπουργό Εξωτερικών. Μεταφέρει ευθέως την ευθύνη στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αμφισβητεί την πολιτική των «ήρεμων νερών» και ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου και τη Λιβύη. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ο Γεραπετρίτης είναι το πρόσωπο που ζητά να απομακρυνθεί, η πραγματική διαφωνία αφορά στον ίδιο τον προσανατολισμό της κυβέρνησης. Το Μαξίμου, όπως σας έγραφα, δεν εξετάζει αλλαγή υπουργού. Ο Σαμαράς όμως επιμένει να ανεβάζει το πολιτικό κόστος αυτής της επιλογής.

Το προσωπικό «ευχαριστώ» έχει πολιτικό βάρος

Πάντως στην κυριακάτικη παρέμβαση Μητσοτάκη υπάρχει μια φράση που απαντά σε όσους ζητούν αλλαγή στο υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρωθυπουργός ευχαρίστησε προσωπικά τον Γιώργο Γεραπετρίτη για τον συντονισμό της προσπάθειας γύρω από τη Μονή Σινά. Δεν περιορίστηκε σε μια υπηρεσιακή αναφορά στα υπουργεία που συμμετείχαν. Έδωσε το όνομα του πολιτικού υπευθύνου και του πίστωσε αποτέλεσμα. Κατά τη γνώμη μου, αυτό λειτουργεί ως δημόσια κάλυψη σε μια περίοδο που ο υπουργός δέχεται ισχυρή πίεση. Όποιος επιμένει στην απομάκρυνσή του συναντά πλέον και την προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού να τον υπερασπιστεί. Όμως, αυτό σημαίνει ότι η συζήτηση μεταφέρεται αναπόφευκτα από την επάρκεια ενός υπουργού στη συνολική εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Φυσικά και η ευθύνη μεταφέρεται από το υπουργείο Εξωτερικών στο Μέγαρο Μαξίμου.

Η συμφωνία του Σινά και η τελευταία φράση

Στη δήλωση του Γιώργου Γεραπετρίτη για τη Μονή του Σινά, η είδηση είναι η συμφωνία της Μονής με το αιγυπτιακό Δημόσιο. Κατά τον υπουργό, κατοχυρώνει τον θρησκευτικό χαρακτήρα της και προβλέπει άδειες μακράς παραμονής για τους μοναχούς. Το ενδιαφέρον, και μάλιστα σε πολιτικό επίπεδο, βρίσκεται και στις ευχαριστίες προς τον Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι για την προσωπική παρέμβασή του. Ο Γεραπετρίτης παρουσιάζει τη διευθέτηση ως χειροπιαστή απόδειξη της σχέσης με το Κάιρο. Θα σημείωνα, όμως, και το κλείσιμό του για έργα αντί για «έπεα πτερόεντα». Αυτή η φράση ακούγεται περισσότερο ως απάντηση στην εσωτερική κριτική παρά ως διπλωματική ευγένεια. Ο υπουργός διεκδικεί πολιτικό αποτέλεσμα και το λέει χωρίς να περιορίζεται στο εκκλησιαστικό σκέλος.

Το ταξίδι Γεραπετρίτη στη Νέα Υόρκη και ο μεγάλος πονοκέφαλος του Μαξίμου

Πολύ ενδιαφέρον έχει το ταξίδι του Γιώργου Γεραπετρίτη στη Νέα Υόρκη, και όχι μόνο για όσα αναγράφονται στο επίσημο πρόγραμμα. Προεδρίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας, συνάντηση με τον Αντόνιο Γκουτέρες και, στο τέλος, η συνεδρίαση για τη θαλάσσια ασφάλεια υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα εστίαζα περισσότερο στο τι θα ειπωθεί για το Δίκαιο της Θάλασσας και ποιες χώρες θα στηρίξουν ουσιαστικά τις ελληνικές θέσεις. Διότι ο υπουργός ταξιδεύει με το τουρκολιβυκό μνημόνιο να έχει προκαλέσει πολιτική θύελλα στην Αθήνα και τον Αντώνη Σαμαρά να ζητά πλέον ευθέως την αποπομπή του. Οι φωτογραφίες στη Νέα Υόρκη θα είναι πολλές. Το Μαξίμου, όμως, χρειάζεται διπλωματικά αποτελέσματα που να μπορεί να υπερασπιστεί και στο εσωτερικό.

Η παγίδα της Άγκυρας στη Θράκη και το ελληνικό χτύπημα εκεί που πονάει

Προσέξτε τι επιχειρεί η Άγκυρα με τη νέα παρέμβασή της για τους μουφτήδες στη Θράκη. Ξεκινά αμφισβητώντας τη διαδικασία ανάδειξής τους και επιχειρεί, για ακόμη μία φορά, να περάσει από την πίσω πόρτα τον χαρακτηρισμό «τουρκική μειονότητα», αντί της μουσουλμανικής που αναγνωρίζει η Συνθήκη της Λωζάννης. Το ελληνικό ΥΠΕΞ αυτή τη φορά επέλεξε να χτυπήσει την τουρκική επιχειρηματολογία στην ουσία της. Πώς γίνεται η Τουρκία να απαιτεί εκλογή μουφτήδων στην Ελλάδα, όταν η ίδια διορίζει τους δικούς της; Και γιατί αποσιωπά ότι στην ελληνική διαδικασία συμμετέχουν μέλη της μειονότητας, ακόμη και γυναίκες; Θα σημειώσω μάλιστα ότι η πραγματική μάχη δεν δίνεται μόνο στη Θράκη. Δίνεται και στο διεθνές ακροατήριο, όπου η Άγκυρα επιχειρεί συστηματικά να εμφανίζεται ως δήθεν προστάτιδα μιας μειονότητας που αποτελείται από Έλληνες πολίτες.

Ο Ανδρουλάκης, το ακίνητο στην Ομόνοια και το αδύνατο σημείο του Μαξίμου

Θα σας γράψω τώρα κάτι που έχει ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έκανε μια έξυπνη κίνηση με ένα ακίνητο του ΕΦΚΑ στην Ομόνοια. Αντί να περιοριστεί στις γνωστές καταγγελίες για τα πανάκριβα ενοίκια, έδειξε ένα συγκεκριμένο δημόσιο κτίριο και έβαλε την κυβέρνηση να απολογείται για τις επιλογές αξιοποίησης της κρατικής περιουσίας. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έμεινε στην κριτική. Παρουσίασε το σχέδιο GenRent για 40.000 νέες και ανακαινισμένες κατοικίες, μαζί με παρεμβάσεις στην αγορά ενοικίων. Σας το λέω, αυτή είναι μια αντιπαράθεση που αξίζει να παρακολουθήσουμε. Διότι στις μεγάλες πόλεις, όπου οι νέοι εργάζονται για να πληρώνουν το νοίκι τους, ο Ανδρουλάκης αγγίζει ένα πραγματικό κοινωνικό αδιέξοδο και δείχνει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει συγκεκριμένες προτάσεις. Το Μαξίμου καλείται πλέον να απαντήσει επί της ουσίας.

Η λέξη που διάλεξε ο Δούκας για τη Φώφη

Διάβασα την ανάρτηση του Χάρη Δούκα για τη Φώφη Γεννηματά και στάθηκα στην αναφορά του σε μια παράταξη ανοιχτή στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Μαζί με τη συγκίνηση και την προσωπική μαρτυρία, ο δήμαρχος Αθηναίων επέλεξε να θυμίσει συγκεκριμένη πολιτική παρακαταθήκη. Την προσπάθεια να αποκτήσει η Δημοκρατική Παράταξη ξανά πλειοψηφικό χαρακτήρα. Η αναφορά αποκτά ενδιαφέρον όσο το ΠΑΣΟΚ διευρύνει το προσκλητήριό του και αναζητά ποιοι χωρούν στο επόμενο βήμα. Η διεύρυνση έχει ιστορία μέσα στο ίδιο το κόμμα, δεν χρειάζεται κάθε φορά να εμφανίζεται ως ξένη συνταγή. Η Φώφη παραμένει ένα κοινό σημείο αναφοράς για διαφορετικές εσωκομματικές διαδρομές, σε μια στιγμή που η διεύρυνση γίνεται ξανά κεντρικό πολιτικό ζητούμενο.

Τα ψηφοδέλτια προηγούνται του συνεδρίου

Άλλο το προγραμματικό συνέδριο και άλλο η στιγμή που μοιράζονται οι θέσεις στα ψηφοδέλτια. Στην ΕΛΑΣ οι δύο διαδικασίες δεν συμπίπτουν. Οι πρώτες προτάσεις υποψηφίων στο προσεχές Εθνικό Συμβούλιο, τοποθετούνται πριν από το συνέδριο των αρχών του νέου έτους. Προσέχω τη σειρά, επειδή όποιος αποκτά εγκαίρως εκλογική αποστολή μπαίνει και στον προσυνεδριακό διάλογο με διαφορετικό βάρος. Η Αμαλίας σχεδιάζει παράλληλα εβδομαδιαίες περιοδείες μέχρι τα Χριστούγεννα και συμμετοχή πολιτών στην ψηφιακή πλατφόρμα. Το ερώτημα είναι πόσο ανοιχτή θα μείνει η διαδικασία όταν αρχίσουν οι επικυρώσεις προσώπων. Ο Τσίπρας χρειάζεται οργανώσεις που να δουλεύουν αφού φύγουν θα φύγουν οι κάμερες που θα τον ακολουθούν στην περιοδεία. Είναι και αυτό ένα σημείο στο οποίο θα δοκιμαστεί η διαφορά ανάμεσα σε ένα προσωπικό ακροατήριο και σε ένα λειτουργικό κόμμα.

Η ανανέωση συναντά τους παλιούς λογαριασμούς

Η υπόσχεση του καινούργιου γίνεται δύσκολη όταν χρειάζεσαι τις οργανώσεις και την αναγνωρισιμότητα των παλιών. Υπάρχει βλέπετε η τριβή παλαιών και νέων στελεχών στην ΕΛΑΣ, με φόντο τις τελευταίες μετρήσεις και την υποδοχή προσώπων από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Αν ο Τσίπρας στηριχθεί ξανά κυρίως στους γνώριμους συνεργάτες του, θα δυσκολευτεί να εξηγήσει τι ακριβώς ανανεώθηκε. Αν τους κρατήσει στο περιθώριο, ποιος θα σηκώσει την κομματική δουλειά στην περιφέρεια; Η ισορροπία δεν λύνεται με συνθήματα. Θα φανεί στην κατανομή ευθυνών και στη δυνατότητα των νέων προσώπων να αποκτήσουν δικό τους πολιτικό βάρος, πέρα από την επιλογή του αρχηγού.

Τρεις τηλεοπτικοί αστέρες στο μεταγραφικό στόχαστρο του Μητσοτάκη

Μαθαίνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία έχουν βάλει στο μάτι τουλάχιστον τρεις πασίγνωστους τηλεοπτικούς δημοσιογράφους, τους οποίους βολιδοσκοπούν για να κατέβουν υποψήφιοι στις επόμενες εκλογές. Και όταν λέω πασίγνωστους, εννοώ πρόσωπα με μεγάλη αναγνωρισιμότητα και οι δύο τουλάχιστον έχουν ισχυρή παρουσία στην τηλεόραση. Η πληροφορία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς δείχνει ότι στο κυβερνητικό στρατόπεδο αναζητούνται υποψηφιότητες που μπορούν να προκαλέσουν θόρυβο και να προσελκύσουν ψηφοφόρους πέρα από τα στενά κομματικά όρια. Βέβαια, άλλο πράγμα να δέχεται κάποιος μια πολιτική πρόταση και άλλο να αποφασίζει να εγκαταλείψει την τηλεοπτική του καριέρα. Το ενδιαφέρον είναι ποιοι από τους τρεις θα πουν τελικά το «ναι». Γιατί, αν προχωρήσουν αυτές οι μεταγραφές, θα έχουμε αρκετές εκπλήξεις στα ψηφοδέλτια της ΝΔ.

Ο Μητσοτάκης έβαλε μόνος του το 25% στο τραπέζι της διαδοχής

Ειλικρινά, θα ήθελα να γνωρίσω τον φωτεινό εγκέφαλο που σκέφτηκε ότι ήταν καλή ιδέα να συζητήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης δημοσίως το ενδεχόμενο αποχώρησής του από την ηγεσία της ΝΔ. Διότι στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Άρη Πορτοσάλτε δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες απαντήσεις. Έβαλε συγκεκριμένο αριθμό, το 25%, παραδεχόμενος ότι ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα θα δικαιολογούσε την αμφισβήτησή του. Και κάπως έτσι, ο άνθρωπος που εμφανιζόταν ως αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος της παράταξης και της πολιτικής ζωής του τόπου άνοιξε μόνος του τη συζήτηση για τη διαδοχή. Χωρίς να τον πιέσει κανείς από το εσωτερικό του κόμματος. Τέτοια δώρα στους πολιτικούς αντιπάλους σπανίως γίνονται.

Το δώρο του Μητσοτάκη στον Σαμαρά και στους δελφίνους

Θα σας πω γιατί θεωρώ πολιτικά επικίνδυνη για τον Μητσοτάκη την αναφορά στο 25%. Μέχρι πρότινος, όποιος άνοιγε συζήτηση για την επόμενη ημέρα της Νέας Δημοκρατίας μπορούσε εύκολα να κατηγορηθεί ότι υπονομεύει τον πρωθυπουργό. Τώρα υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Τη συζήτηση τη νομιμοποίησε ο ίδιος ο Μητσοτάκης. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να αντιληφθεί κανείς πόσο χρήσιμο μπορεί να αποδειχθεί αυτό για τον Αντώνη Σαμαρά, τους δυσαρεστημένους γαλάζιους και όσους σκέφτονται την επόμενη ηγεσία. Προσέξτε μάλιστα την παγίδα. Όσο περισσότερο συζητείται ή διαπιστώνεται η εκλογική υποχώρηση της ΝΔ, τόσο συχνότερα θα επιστρέφει το ποσοστό που επέλεξε να θέσει ως κόκκινη γραμμή ή ως πήχη ο πρωθυπουργός. Το 25% έχει πλέον την υπογραφή του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Καμμένος δήλωσε ξανά διαθέσιμος

Ο Πάνος Καμμένος βρήκε σε νέα του συνέντευξη τον τρόπο να εμφανιστεί ταυτόχρονα ως αντίπαλος του Σαμαρά και διαθέσιμος συνομιλητής του Τσίπρα. Δήλωσε ότι θα ενεργοποιηθεί εάν ο πρώην πρωθυπουργός ιδρύσει κόμμα, επιβεβαίωσε ότι μιλά με τον παλιό κυβερνητικό του εταίρο και προέβλεψε ανασύνθεση της Αριστεράς μετά την πρώτη κάλπη. Η φράση που ξεχωρίζω είναι ότι ο Τσίπρας έχει και στα δεξιά συνομιλητή. Ο Καμμένος δεν προσέφερε απλώς μια πρόβλεψη, υπενθύμισε τη δική του διαθεσιμότητα. Για την Αμαλίας, βέβαια, η υπενθύμιση έχει κόστος. Όσο επιχειρεί να προβάλει καινούργια πολιτική ταυτότητα, ο παλιός εταίρος επαναφέρει δημοσίως το προηγούμενο μοντέλο συνεργασίας. Άλλο η ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας και άλλο μια πρόταση διακυβέρνησης που θα πρέπει να εξηγηθεί στους ψηφοφόρους.

Μετά την Pizza Fan, οι φούρνοι «Χωριάτικο» και τα επόμενα μεγάλα ψάρια

Πάνω που ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανέφερε τη φράση για τα «μεγάλα ψάρια» με αφορμή την υπόθεση της Pizza Fan, προέκυψε νέα αστυνομική επιχείρηση με επίκεντρο μια πασίγνωστη αλυσίδα της αγοράς τροφίμων. Στους φούρνους «Χωριάτικο», ο ιδιοκτήτης Άγγελος Γιαννακόπουλος και ένας λογιστής συνελήφθησαν, ενώ οι έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη. Το ενδιαφέρον μου δεν περιορίζεται στις συλλήψεις. Θέλω να δω τι θα αποκαλύψει ο έλεγχος στα οικονομικά μιας αλυσίδας με δεκάδες καταστήματα, ποιο θα είναι το τελικό αντικείμενο της δικογραφίας και πόσο βαθιά θα φτάσει η έρευνα. Ο πρωθυπουργός, πάντως, ανέβασε μόνος του τον πήχη μιλώντας για μεγάλα ψάρια. Και επειδή το πολιτικό βάρος αυτής της δήλωσης είναι μεγάλο, περιμένω να δω αν το μικροσκόπιο των αρχών θα στραφεί και σε ακόμη ισχυρότερα επιχειρηματικά ονόματα.

Η Pizza Fan, τα 35 εκατομμύρια και η μεγάλη υπόσχεση Μητσοτάκη

Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η υπόσχεση για τα «μεγάλα ψάρια». Στην υπόθεση της Pizza Fan, η ΕΛ.ΑΣ. ανακοίνωσε 23 συλλήψεις, εκτιμώμενη ζημιά του Δημοσίου άνω των 35 εκατομμυρίων ευρώ και αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη μεγαλύτερη των 150 εκατομμυρίων. Το εντυπωσιακότερο είναι ο μηχανισμός που περιγράφεται στη δικογραφία. Ένα λογισμικό με την επιλογή «κέρασμα» φέρεται να επέτρεπε την ολοκλήρωση παραγγελιών χωρίς απόδειξη. Το νήμα της έρευνας ξεκίνησε από καταγγελία για πιθανές εργασιακές και ασφαλιστικές παραβάσεις, όπως περίπου είχε συμβεί στην υπόθεση Καμπούρη.

Το ερώτημα πίσω από τα τραπεζικά εννεάμηνα

Οι ανακοινώσεις του εννεαμήνου ανοίγουν με προσδοκίες για ισχυρά αποτελέσματα και πιθανές αναβαθμίσεις στόχων. Eurobank, Alpha Bank και Πειραιώς βρίσκονται στην πρώτη σειρά του ημερολογίου. Εγώ, πάντως, θα διάβαζα τις παρουσιάσεις τους έχοντας δίπλα την τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος. Καταγράφει ανθεκτικότητα, αλλά και μικρή επιδείνωση στην ποιότητα των δανείων, με τον δείκτη μη εξυπηρετούμενων στο 3,4% στο τέλος του πρώτου εξαμήνου, από 3,3% στο τέλος του 2025. Το ερώτημα προς τις διοικήσεις γίνεται συγκεκριμένο. Πόση νέα χρηματοδότηση μπορούν να δώσουν, με τι αποδόσεις και με ποιες προβλέψεις για επισφάλειες, όταν αυξάνεται το κόστος χρήματος; Τα υψηλότερα έσοδα από τόκους είναι η μία πλευρά. Η άλλη βρίσκεται στον πελάτη που πληρώνει τη δόση. Θα αναζητούσα λοιπόν τις ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των τραπεζικών σχεδίων.

Το κέρδος της Μάλτας που υπολόγισε η Βρεττού

Στην τελευταία γενική συνέλευση της CrediaBank, η Ελένη Βρεττού έδωσε στους μετόχους κάτι περισσότερο από έναν ακόμη στόχο ανάπτυξης. Υπολόγισε σε τουλάχιστον 235 εκατ. ευρώ το έκτακτο κέρδος που αναμένει από την εξαγορά της HSBC Malta, όταν αυτή ολοκληρωθεί. Προσοχή στη λεπτομέρεια που έχει σημασία για το τραπεζικό παιχνίδι. Πρόκειται για λογιστικό όφελος από την απόκτηση κάτω από την ενσώματη καθαρή θέση και όχι για κέρδη που θα παραχθούν από νέες χορηγήσεις. Το τίμημα είναι 200 εκατ. ευρώ και η ολοκλήρωση τοποθετείται στο δεύτερο τρίμηνο του επόμενου έτους. Βλέπω λοιπόν μια διοίκηση που βάζει από τώρα ψηλά τον πήχη της σύγκρισης. Μετά το κλείσιμο, όμως, θα μετρηθεί και η καθημερινή λειτουργία του μεγαλύτερου σχήματος.