Η Γκίλφοϊλ που δεν την γλύτωσε και οι αριθμοί που δε βολεύουν ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ

Ελληνικός Καφές με τη Γκίλφοϊλ που δεν την γλύτωσε και οι αριθμοί που δε βολεύουν ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ στο xray του ethnos.gr

Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που ο Μάρκο Ρούμπιο μιλούσε με ιδιαίτερα θετικά λόγια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τη συμβολή της στην προώθηση των αμερικανικών ενεργειακών συμφερόντων στην περιοχή. Οι δημόσιοι έπαινοι του υπουργού Εξωτερικών είχαν προβληθεί ιδιαίτερα κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Στη συνέχεια, όμως, ήρθαν τα δημοσιεύματα, οι καταγγελίες και η ολοένα μεγαλύτερη πίεση προς την Αμερικανίδα πρέσβειρα. Ο Ρούμπιο απέφυγε να τοποθετηθεί επί της ουσίας των καταγγελιών, ενώ δημοσιεύματα του Associated Press αποκάλυψαν τη δυσαρέσκεια της αμερικανικής ηγεσίας. Χθες ο Λευκός Οίκος ζήτησε την παραίτησή της και η Γκίλφοϊλ αποχώρησε από τη θέση της. Η ίδια αρνείται τις κατηγορίες και δηλώνει αποφασισμένη να υπερασπιστεί τη φήμη της. Η εξέλιξη έχει, πάντως, το δικό της πολιτικό ενδιαφέρον. Ο υπουργός που εξήρε δημοσίως το έργο της δεν μπόρεσε, ή δεν θέλησε, να αποτελέσει ασπίδα απέναντι στην απόφαση της Ουάσιγκτον.

Η παραίτηση δεν κλείνει τον φάκελο Μαραφάτσου

Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ αποχώρησε από την αμερικανική πρεσβεία, αλλά τα ερωτήματα για τις δραστηριότητες του λομπίστα Χρήστου Μαραφάτσου παραμένουν. Η γερουσιάστρια Τζιν Σαχίν έχει ζητήσει από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απαντήσεις για τη συμμετοχή του σε επίσημες διπλωματικές συναντήσεις και για τον τρόπο με τον οποίο γνωστοποιούνταν η επαγγελματική του ιδιότητα και τα συμφέροντα που εκπροσωπούσε. Ο Δημοκρατικός βουλευτής Γκρέγκορι Μικς ζήτησε να εμφανιστεί η Γκίλφοϊλ ενώπιον μελών της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων και να απαντήσει ενόρκως σε ερωτήσεις. Τα αιτήματα αυτά αποτυπώνουν το ενδιαφέρον του αμερικανικού Κογκρέσου για όσα συνέβαιναν στις επαφές της πρεσβείας. Ποιος συμμετείχε, με ποια εξουσιοδότηση και ποια οικονομικά συμφέροντα εκπροσωπούσε; Δεν είμαι σε θέση ακόμη να εκτιμήσω αν η αλλαγή προσώπου στην Αθήνα θα απαντήσει τελικά σε κάποιο από αυτά τα ερωτήματα.

Ο Τραμπ έβγαλε την Γκίλφοϊλ και από το οικογενειακό κάδρο

Θυμάστε τις αμέτρητες αναφορές στην ιδιαίτερη σχέση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ με την οικογένεια Τραμπ; Ε, ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος φρόντισε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. «Δεν ήταν μέλος της οικογένειάς μου», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, υπενθυμίζοντας ότι η πρέσβειρα διατηρούσε στο παρελθόν σχέση με τον γιο του. Η αποσαφήνιση αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν θυμηθεί κανείς πόσο είχε προβληθεί στην Αθήνα η προσωπική της πρόσβαση στο προεδρικό περιβάλλον. Ο Τραμπ αναγνώρισε ότι η Γκίλφοϊλ έκανε καλή δουλειά στην Ελλάδα, πρόσθεσε όμως ότι δεν του άρεσαν όσα διάβαζε για εκείνη. Στην ερώτηση αν είχε επικοινωνήσει προσωπικά μαζί της, απάντησε αρνητικά. Η πρώην αρραβωνιαστικιά του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ διαπίστωσε δημόσια τα όρια της παλιάς οικογενειακής οικειότητας. Και αυτό συνέβη με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, διά στόματος του ίδιου του προέδρου.

Ο αποχαιρετισμός του Εξάρχου στην Κίμπερλι και οι παλιές γνωριμίες

Τη συμβολή της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ στον Κάθετο Διάδρομο επέλεξε να εξάρει ο Αλέξανδρος Εξάρχου, μετά την απόφαση για την απομάκρυνσή της. Ο επικεφαλής της AKTOR και της Atlantic SEE LNG Trade αναφέρθηκε στη συνέπεια με την οποία υποστήριξε το ενεργειακό εγχείρημα. Οι δυο τους είχαν αναπτύξει στενή συνεργασία, με κοινές εμφανίσεις και επαφές γύρω από το αμερικανικό LNG. Θυμίζω ότι το όνομα του Εξάρχου είχε περιληφθεί και στα πρόσφατα δημοσιεύματα της Wall Street Journal για ταξίδια της πρέσβειρας και σχέσεις με Έλληνες επιχειρηματίες. Ο Εξάρχου, πάντως, επέλεξε να αναγνωρίσει δημόσια το έργο της.

Ο αριθμός που δεν βολεύει τον Τσίπρα

Ένα εύρημα της νέας δημοσκόπησης της Interview αξίζει περισσότερη προσοχή από όση συγκεντρώνει η μάχη για τη δεύτερη θέση. Ο Αλέξης Τσίπρας περιορίζεται στο 13,2%, από 15,7% στην προηγούμενη μέτρηση, στην ερώτηση για τον πολιτικό αρχηγό που εμπιστεύονται περισσότερο οι πολίτες για τη διακυβέρνηση της χώρας. Πρόκειται για απώλεια 2,5 ποσοστιαίων μονάδων, την ώρα που η εκλογική επιρροή της ΕΛΑΣ δεν παρουσιάζει αντίστοιχη υποχώρηση. Εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον. Το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού έχει οικοδομηθεί γύρω από το πρόσωπό του, σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν είναι λίγοι εκείνοι που το χαρακτηρίζουν κόμμα Ι.Χ.. Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς η προσωπική του απήχηση να ακολουθεί την ίδια πορεία με τα κομματικά ποσοστά. Η συγκεκριμένη μέτρηση δείχνει κάτι διαφορετικό. Και επειδή στην Αμαλίας γνωρίζουν πολύ καλά πόσο εξαρτάται το εγχείρημα από τον ιδρυτή του, φαντάζομαι ότι το 13,2% δεν θα αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό.

Το 61% που χαλάει τους υπολογισμούς ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ

Στη Χαριλάου Τρικούπη μπορούν να επισημαίνουν ότι προηγούνται της ΕΛΑΣ στην αξιολόγηση της αντιπολιτευτικής αξιοπιστίας. Στην Αμαλίας, πάλι, μπορούν να αντιτείνουν ότι το κόμμα Τσίπρα διατηρεί υψηλότερο ποσοστό στην εκτίμηση ψήφου. Υπάρχει, ωστόσο, ένα εύρημα που δυσκολεύει και τους δύο. Το 61% των ερωτηθέντων στην Interview δεν επιλέγει κανένα από τα δύο κόμματα ως πιο αξιόπιστη αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 24% και η ΕΛΑΣ μόλις 15%. Μιλάμε, ασφαλώς, για σύγκριση των δύο συγκεκριμένων σχηματισμών και όχι για συνολική αξιολόγηση της αντιπολίτευσης. Ακόμη κι έτσι, το αποτέλεσμα έχει τη σημασία του. Την ώρα που οι δύο ηγεσίες επιδίδονται σε ατελείωτο πόλεμο ανακοινώσεων, περισσότεροι από έξι στους δέκα συμμετέχοντες στην έρευνα δεν δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης σε κανέναν τους στο συγκεκριμένο ερώτημα. Αυτό το ποσοστό θα έπρεπε να τους απασχολεί περισσότερο από τη μεταξύ τους διαφορά.

Ο Μητσοτάκης δεν έχει κανέναν λόγο να τους χωρίσει

Αν ήμουν στη θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα παρακολουθούσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσα συμβαίνουν ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ. Και κυρίως δεν θα έκανα τίποτα για να σταματήσει ο καβγάς. Τα δύο κόμματα, που διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στην προσπάθεια αλλαγής της κυβέρνησης, έχουν αναγάγει την αμοιβαία αμφισβήτηση σε καθημερινή πολιτική δραστηριότητα. Κερδισμένη από αυτή την εικόνα είναι, αντικειμενικά, η κυβέρνηση. Υπάρχει και μια σοβαρότερη παράμετρος. Όσο περισσότερο οξύνεται η αντιπαράθεση, τόσο δυσκολότερη γίνεται οποιαδήποτε μελλοντική συνεννόηση. Πώς θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι πολιτικές ηγεσίες που σήμερα ανταλλάσσουν τόσο βαριές κατηγορίες; Δεν γνωρίζω αν στο Μέγαρο Μαξίμου ασχολούνται ιδιαίτερα με το ζήτημα. Εκείνο που βλέπω είναι ότι οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη τού προσφέρουν καθημερινά επιχειρήματα που ο ίδιος δεν χρειάζεται καν να αναζητήσει.