Ελληνικός Καφές και στο τραπέζι ξανά η συζήτηση για πρόωρες εκλογές αλλά και το πρόβλημα Τριαντόπουλου από το xray του ethnos.gr
Μου λένε πως σε ορισμένα γαλάζια πηγαδάκια ξαναγύρισε τελευταία μια παλιά κουβέντα. Εκείνη για τις πρόωρες εκλογές. Όχι ότι αλλάζει κάτι στον σχεδιασμό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο ίδιος έχει πει δημόσια ότι δέχθηκε τέτοιες εισηγήσεις και έχει επίσης κλείσει πολλές φορές το θέμα. Οι κάλπες θα στηθούν την άνοιξη του 2027. Απλώς κάποιοι θυμούνται τώρα τι έλεγαν πριν από μήνες. Και το θυμούνται επειδή το τοπίο έχει γίνει πιο σύνθετο, με νέα κόμματα να κάνουν την εμφάνισή τους, πίεση στα δεξιά της ΝΔ, ακρίβεια που δεν λέει να φύγει από την πρώτη γραμμή και βουλευτές που όσο περνά ο καιρός κοιτάζουν περισσότερο την περιφέρειά τους. Όχι, ο Μητσοτάκης δεν έχει μετανιώσει. Μην γράψουμε πράγματα που δεν υπάρχουν. Μου λένε ότι εκείνοι που του εισηγούνταν άλλη διαδρομή σήμερα αισθάνονται κάπως πιο δικαιωμένοι.
Όταν αρχίζουν οι λογαριασμοί των εδρών
Έχει αρχίσει και μια άλλη συζήτηση μέσα στη Νέα Δημοκρατία. Οι έδρες. Οι βουλευτές παρακολουθούν με αγωνία τις δημοσκοπήσεις. Άλλο να βλέπει κανείς το κόμμα δύο μονάδες πάνω ή κάτω και άλλο να υπολογίζει αν αυτό σημαίνει μία λιγότερη έδρα στη δική του περιφέρεια. Εκεί αλλάζει το πράγμα. Κάπως έτσι εξηγείται και η υπερδραστηριότητα που θα βλέπουμε από εδώ και πέρα. Περισσότερες εκδηλώσεις, περισσότερες τοπικές παρεμβάσεις, λίγο πιο συχνά και τα καρφιά.
Στην Α’ Αθήνας όλοι κοιτούν όλους
Σας το έγραφα και τις προάλλες. Η Α’ Αθήνας θα έχει πολύ πράγμα. Δεν θα σας πουλήσω ως βεβαιότητα σειρά κατάταξης από μετρήσεις που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Τα ονόματα αρκούν. Πιερρακάκης, Κικίλιας, Κεφαλογιάννη, Πλεύρης, Κακλαμάνης, Συρίγος είναι σήμερα οι έξι βουλευτές της ΝΔ στην περιφέρεια. Βάλτε τώρα στην εξίσωση και τους νέους υποψηφίους και καταλαβαίνετε πόσο στενό γίνεται το γήπεδο. Ο Πιερρακάκης έχει έτσι κι αλλιώς ισχυρή κεντρική παρουσία, ο Κικίλιας και η Κεφαλογιάννη είναι ισχυρές υποψηφιότητες, ο Κακλαμάνης, που ακούγεται ωστόσο για το Επικρατείας, διατηρεί δεκαετίες σχέσης με την Αθήνα, οι Πλεύρης και Συρίγος έχουν τα δικά τους ακροατήρια. Ωστόσο, για κανέναν δεν θα είναι περίπατος η εκλογική μάχη, η μάχη του σταυρού.
Η Σδούκου το έκανε ακόμη πιο στενό
Βάλτε στην εξίσωση και την Αλεξάνδρα Σδούκου. Η υποψηφιότητά της στην Α΄ Αθήνας έχει ανακοινωθεί επισήμως. Αν και είναι αουτσάιντερ, σε μία πολύ δύσκολη περιφέρεια, η ίδια έχει το πλεονέκτημα της καθημερινής δημόσιας παρουσίας λόγω του ρόλου της ως εκπροσώπου της ΝΔ και θα έχει πολλούς μήνες μπροστά της για να δουλέψει στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Το αν η προσπάθειά της αυτή θα μεταφραστεί σε σταυρούς είναι άλλη ιστορία. Δεν είναι μόνο ότι έχει να αντιμετωπίσει στο πεδίο του εκλογικού ανταγωνισμού κάποια από τα πιο ισχυρά ονόματα της ΝΔ, είναι και εκείνοι στο γαλάζιο οικοσύστημα που υπενθυμίζουν ότι η Αλεξάνδρα δεν είναι και τόσο… ΝΔ. Θα μου πείτε “και άλλοι δεν είναι”. Ναι, αλλά η Σδούκου έχει αφήσει το αποτύπωμά της ακόμη και όταν κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού υπηρέτησε ως τεχνοκράτισσα στη δημόσια διοίκηση για μικρό διάστημα το 2015 επί Λαφαζάνη. Αυτό ελάχιστοι το ξεχνούν. Κάποιοι άλλοι λένε ότι ίσως θα ήταν καλύτερο να δοκιμαστεί στα Γρεβενά, όπου ήταν ο αρχικός σχεδιασμός.
Απόψε θα κοιτάξω προς Περιστέρι
Μιας και αναφέρθηκα σε πρόσωπα που προέρχονται από εκτός της ΝΔ πολιτικούς χώρους και θα είναι υποψήφιοι με το κυβερνών κόμμα, να σας ενημερώσω ότι απόψε στις 19:00 ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έχει ανοιχτή εκδήλωση στο Περιστέρι. Δεν θα σταθώ τόσο στην εκδήλωση όσο στον τρόπο που στήνεται. Ο υπουργός δεν πάει για την κλασική ομιλία σε μία τυπική προεκλογική συγκέντρωση, όπου θα μιλήσει για καμιά ώρα, από κάτω θα χειροκροτούν στο τέλος και μετά θα πάνε όλοι στα σπίτια τους. Το βάρος πέφτει στη συζήτηση με τους πολίτες και στις ερωτήσεις τους. Και επειδή ο Χρυσοχοΐδης θα διεκδικήσει την ψήφο στον Δυτικό Τομέα, σε λαϊκές συνοικίες, νομίζω ότι αξίζει να προσέξουμε περισσότερο τι θα ακούσει απόψε παρά τι έχει έτοιμο να πει.
Ο Δένδιας πάει Άλιμο και αρχίζουν πάλι τα σενάρια
Την Παρασκευή στις 20:00, στο Akanthus Summer Club στον Άλιμο, ο Νίκος Δένδιας κάνει τη δική του ανοιχτή συνάντηση με πολίτες των νοτίων προαστίων. Χαλαρή κουβέντα, ανταλλαγή απόψεων, χωρίς το βαρύ σκηνικό μιας τυπικής κομματικής συγκέντρωσης. Να πω εδώ και κάτι γιατί το βλέπω να γίνεται συχνά. Κάθε φορά που κινείται ο Δένδιας, κάποιοι ψάχνουν πίσω από την κίνηση τρεις επόμενες κινήσεις. Δεν χρειάζεται πάντα. Είναι υπουργός Εθνικής Άμυνας, βουλευτής του Νοτίου Τομέα και έχει κάθε λόγο να βρίσκεται στην περιφέρειά του.
Ο Τριαντόπουλος, το Ειδικό Δικαστήριο και η κάλπη
Ο Χρήστος Τριαντόπουλος παραπέμπεται πλέον σε δίκη ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου για παράβαση καθήκοντος, σχετικά με όσα έγιναν στον χώρο της τραγωδίας των Τεμπών. Και σχεδόν αμέσως έκανε και την πολιτική του κίνηση. Ενημέρωσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι δεν θα είναι υποψήφιος στη Μαγνησία στις επόμενες εκλογές. Το Μαξίμου υπενθυμίζει ότι η παραπομπή είναι ενδιάμεσο δικαστικό στάδιο και ότι ισχύει απολύτως το τεκμήριο αθωότητας. Σωστό. Κρατήστε όμως και την άλλη εικόνα. Ο ίδιος ο Τριαντόπουλος, παρότι δηλώνει αθώος και λέει ότι θα αντικρούσει την κατηγορία, έκρινε ότι Ειδικό Δικαστήριο και προεκλογική εκστρατεία δεν πάνε μαζί. Ισχύει λοιπόν το τεκμήριο αθωότητας, αλλά, όπως και να το κάνεις, είναι μία πολιτική εξέλιξη με αρνητικό φορτίο για το Μαξίμου.
Ο Τριαντόπουλος είναι (και θα είναι) βάρος δυσβάσταχτο για το Μαξίμου
Υπάρχει μία πλευρά της υπόθεσης Τριαντόπουλου που στο Μέγαρο Μαξίμου δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν σαν μια συνηθισμένη δικαστική εκκρεμότητα ενός πρώην υφυπουργού. Ο Χρήστος Τριαντόπουλος δεν υπήρξε απλώς κυβερνητικό στέλεχος. Από το 2021 μέχρι το 2023 ήταν Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό, με αρμοδιότητα την κρατική αρωγή και την αποκατάσταση από φυσικές καταστροφές. Δηλαδή άνθρωπος με θεσμική θέση πολύ κοντά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τώρα παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος στην υπόθεση της αλλοίωσης του χώρου των Τεμπών. Δεν ισχυρίζομαι ότι η παραπομπή προδικάζει την ενοχή του. Σημειώνω, όμως, ότι πολιτικά η υπόθεση δύσκολα απομονώνεται από το Μαξίμου. Όσο προχωρά η δικαστική διαδικασία, αυτό θα αποτελεί ένα βάρος που η κυβέρνηση θα πρέπει διαρκώς να διαχειρίζεται.
Η ατάκα του Φλωρίδη απέκτησε δεύτερη ζωή
Δεν ξέρω αν ο Γιώργος Φλωρίδης όταν είπε στη Βουλή ότι όσοι μιλούν για «μπαζώματα» είναι «για τα μπάζα» φανταζόταν ότι η φράση θα τον ακολουθούσε δυόμισι χρόνια μετά. Τον ακολουθεί. Μετά το βούλευμα για Τριαντόπουλο, η αντιπολίτευση την ξέθαψε ολόκληρη. Ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε χθες μάλιστα την παραίτηση του υπουργού και, αν δεν παραιτηθεί, την αποπομπή του από τον πρωθυπουργό. Οι πολιτικές ατάκες έχουν ένα κακό. Δεν παραγράφονται εύκολα. Και αυτή η συγκεκριμένη, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, θα παίζει ξανά και ξανά. Φαντάζομαι ότι ο Φλωρίδης το έχει ήδη καταλάβει.
Η Λινού, η χειραψία και το ανοιχτό παράθυρο
Η φωτογραφία της Αθηνάς Λινού με τον Αλέξη Τσίπρα στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο είχε ό,τι χρειάζεται ένα καλό πολιτικό πηγαδάκι. Μια θερμή χειραψία και αρκετά σενάρια γύρω της. Το όνομα της ανεξάρτητης βουλευτού ακούγεται για πιθανή υποψηφιότητα της ΕΛ.Α.Σ. στον Βόρειο Τομέα. Προσέξτε, όμως, μια λεπτομέρεια, γιατί προκληθεί σύγχυση. Ο Τσίπρας έχει πει ότι εν ενεργεία βουλευτές που εξελέγησαν με άλλα κόμματα δεν θα γίνονται μέλη της ΕΛ.Α.Σ. Για τα ψηφοδέλτια έχει αφήσει την απόφαση για αργότερα. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Η ίδια η Λινού, άλλωστε, έχει ήδη ρίξει ένα ακόμη ξύλο στη φωτιά: όταν ρωτήθηκε για συνεργασία ΕΛ.Α.Σ.–ΠΑΣΟΚ, απάντησε ότι «θα την ενθουσίαζε». Η χειραψία λοιπόν είναι το εύκολο κομμάτι. Τα δύσκολα έρχονται μετά.
Ο χειμώνας άρχισε πριν ανάψουν τα καλοριφέρ
Ο Παύλος Μαρινάκης έχει ήδη δώσει τις ημερομηνίες. Σήμερα, 30 Σεπτεμβρίου, ανακοινώσεις για τα καύσιμα κίνησης και στις 14 Οκτωβρίου οι παρεμβάσεις για το πετρέλαιο θέρμανσης. Δεν θα σας γράψω από τώρα τι θα περιλαμβάνει το σημερινό πακέτο. Σε λίγες ώρες θα το ξέρουμε όλοι. Θα πρέπει να σας πληροφορήσω πάντως, ότι στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να μετρούν τον χειμώνα πριν ακόμη μπει. Και είναι λογικό. Γιατί η ενέργεια έχει ένα πολιτικά δυσάρεστο χαρακτηριστικό, δεν μένει ποτέ στην ενέργεια. Ξεκινά από τη βενζίνη ή το ρεύμα, περνά στις μεταφορές, μετά στην αγορά και στο τέλος προσγειώνεται στο ράφι. Εκεί ο πολίτης δεν βλέπει τι διεθνείς τιμές πετρελαίου, τα δημοσιονομικά περιθώρια και τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Βλέπει πόσα χρήματα έφυγαν από την τσέπη του. Ο φετινός χειμώνας, λοιπόν, στο κυβερνητικό ημερολόγιο έχει ήδη αρχίσει.
Πατήθηκε το τελευταίο κουμπί – Τώρα έρχεται ο λογαριασμός
Με το τελευταίο αίτημα πληρωμής του «Ελλάδα 2.0» ολοκληρώνεται το μεγάλο επιχειρησιακό κομμάτι του Ταμείου Ανάκαμψης για την Ελλάδα. 123 ορόσημα και στόχοι, περίπου 6,7 δισ. ευρώστο τελικό αίτημα και συνολικό πρόγραμμα σχεδόν 36 δισ. ευρώ. Προσοχή μόνο στους «τίτλους τέλους». Τα έργα και τα ορόσημα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί έως τις 31 Αυγούστου, τα τελευταία αιτήματα υποβάλλονται μέχρι σήμερα και στη συνέχεια ακολουθούν η αξιολόγηση της Κομισιόν και οι τελικές εκταμιεύσεις έως το τέλος του έτους. Εγώ αλλού θα κοιτάξω από εδώ και πέρα. Τι έμεινε πίσω από τα 36 δισ.; Ποια επένδυση άλλαξε παραγωγικά τη χώρα, ποιο έργο φαίνεται στην καθημερινότητα, ποια μεταρρύθμιση έμεινε όρθια. Εκεί αρχίζει ο ενδιαφέρων απολογισμός.
Τα 11,5 δισ. που δεν χωρούν εύκολα στα πανηγύρια
Οι ελληνικές τράπεζες είναι σήμερα πολύ πιο υγιείς από την εποχή της μεγάλης κρίσης. Αυτό είναι πραγματικότητα. Κερδοφορία, λιγότερα κόκκινα δάνεια, καλύτερη ρευστότητα. Υπάρχει όμως ένας αριθμός που καλό είναι να μην τον βάζουμε κάτω από το χαλί όταν διαβάζουμε τα success stories: 11,5 δισ. ευρώ DTC στο τέλος του 2025. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, αντιστοιχούσαν στο 43,4% των κεφαλαίων CET1. Δηλαδή παραμένει πολύ μεγάλη η συμμετοχή της αναβαλλόμενης φορολογίας στη βασική κεφαλαιακή βάση των τραπεζών. Δεν θα γράψω, όπως κάνουν ορισμένοι, ότι αυτά «δεν είναι κεφάλαια». Προσμετρώνται κανονικά. Το πρόβλημα είναι η ποιότητα και η σύνδεσή τους με το Δημόσιο, την οποία επισημαίνει και το ίδιο το ΔΝΤ. Οι τράπεζες έχουν διανύσει τεράστια απόσταση. Απλώς έχουν ακόμη μαζί τους μια βαριά αποσκευή από την προηγούμενη κρίση. Και είναι μεγάλη. Πολύ μεγάλη.
Μέρισμα σήμερα, DTC αύριο
Από τη μια πλευρά έχουν επιστρέψει τα μερίσματα και οι επαναγορές μετοχών. Οι μέτοχοι περίμεναν χρόνια και οι διοικήσεις θέλουν, λογικά, να τους ανταμείψουν. Από την άλλη πλευρά παραμένει η ανάγκη να καθαρίσει ταχύτερα η κεφαλαιακή βάση από το μεγάλο βάρος των DTC. Οι ίδιες οι συστημικές τράπεζες έχουν πλέον μηχανισμό επιταχυνόμενης εποπτικής απόσβεσης, με στόχο η εποπτική απομείωση να ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα από το αρχικό χρονοδιάγραμμα του 2041. Μέχρι εδώ καλά. Τα ερωτήματα αρχίζουν όταν βάλει κανείς και τα δύο μαζί. Όσο υπάρχουν τα σημερινά ισχυρά κέρδη, χωρούν και διανομές και δημιουργία κεφαλαίου. Αν ο κύκλος γυρίσει, το μαξιλάρι στενεύει. Εκεί θα φανεί πόσο εύκολα μπορεί κανείς να κάνει ταυτόχρονα δύο δουλειές, δηλαδή να δίνει περισσότερα έξω και να κρατά αρκετά μέσα. Οι καλές χρονιές, βλέπετε, λύνουν πολλές εξισώσεις.
Κάντε το πρώτο σχόλιο