Ο «Κανένας» ξεπέρασε και με διαφορά τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στο ερώτημα της καταλληλότητας

Ο κύβος ερρίφθη χθες, η πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης κατατέθηκε και τα όργανα έπαιζαν από νωρίς καρσιλαμά.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε την αποχώρησή από την αίθουσα όπως το κάνει κάθε φορά που στριμώχνεται. Το είδαμε να συμβαίνει και στην αντίστοιχη συζήτηση για τις υποκλοπές.

Σίγουρα αυτό που δεν περίμεναν στην Κυβέρνηση ότι χθες θα βρίσκονταν πάλι στο Σύνταγμα και σε άλλες πόλεις της χώρας χιλιάδες πολίτες αναζητώντας Δικαιοσύνη. Κατά συνέπεια το πράγμα είναι ακόμα ανεξέλεγκτο και στην κυβέρνηση δεν βλέπω να έχουν κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για το πως θα το διαχειριστούν.

Εκτός και αν το σχέδιο είναι να γίνονται επεισόδια -όπως χθες- ώστε να βρει η Κυβέρνηση αφορμή και να ανεβάσει στροφές για την καταστολή.

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε

Τα επιχειρήματα της Κυβέρνησης δεν πείθουν κανέναν, παρά μόνον τους πιο φανατικούς υποστηρικτές της κυβέρνησης. Δηλαδή, όταν στο αίτημα για τη μη συγκάλυψη και την απόδοση δικαιοσύνης απαντάς με την αξιολόγηση στο Δημόσιο, τότε μάλλον ο πολιτικός σου σχεδιασμός για τη διαχείριση της κρίσης που αντιμετωπίζεις είναι για τα μπάζα…

Κάν’το όπως ο Μασκ

Βέβαια είναι γνωστό ότι από παλιά ο κ. Μητσοτάκης – από τότε που ήταν υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – είχε ένα θέμα με τους δημοσίους υπαλλήλους. Αλλά κάποιοι νόμισαν ότι με το πέρασμα του χρόνου αυτό ξεχάστηκε. Ήρθε όμως τώρα και το «κούμπωσε» με τα Τέμπη, μήπως και κατορθώσει να αλλάξει την ατζέντα – μπορεί να τον βοήθησε κι ο … Ελον Μασκ, υπουργός Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος πραγματοποιεί πογκρόμ δημοσίων υπαλλήλων στις ΗΠΑ.

Ποσοστά

Ο φόβος πάντως του πρωθυπουργού είναι εμφανής. Χθες ήταν μόνος εναντίον όλων. Κι όπως μου έλεγε προσεκτικός παρατηρητής απέναντι του ήταν … η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου! Ηταν η μόνη διακόπτουσα την ομιλία του και της απευθύνθηκε πολλές φορές.

Οι διαρροές του Μαξίμου

Θα προσέξατε επίσης ότι οι διαρροές του Μεγάρου Μαξίμου των προηγούμενων ημερών περί εκλογών, περίπου «καθίστε καλά γιατί θα κάνω εκλογές» – και πως η «δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα» που ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο – χάθηκαν αυθωρεί και παραχρήμα! Κι όλες του οι αναφορές στην κυβερνητική δραστηριότητα παραπέμπουν στο 2027. Γιατί; Γιατί κανείς δεν «τσίμπησε». Κι αν φιλολογία περί πρόωρων εκλογών συνεχιζόταν θα φαινόταν ο πρωθυπουργός ως «παράγοντας αποσταθεροποίησης». Θα την πάθαινε όπως ο Μακρόν! Έτσι το «μάζεψε» και πάμε σαν άλλοτε….

Η εμπειρία

Ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι το πράγμα μπορεί να το τραβήξει έως το 2027, ελπίζοντας πως ως τότε τα πάθη θα έχουν καταλαγιάσει και ότι το θέμα θα έχει ξεχαστεί. Αυτή του η εκτίμηση βασίζεται στην εμπειρία του 2023 όταν λίγους μήνες μετά την τραγωδία κατάφερε να πετύχει μια μεγάλη νίκη. Βέβαια, τότε επίσης θεωρούσε ότι τα Τέμπη αποτελούσαν ήδη παρελθόν και ήρθε η ζωή να του ανατρέψει τα δεδομένα. Αν πιστεύει λοιπόν πως τα ίδια θα συμβούν και σε δύο χρόνια και η ιστορία θα επαναληφθεί, μάλλον κάνει τεράστιο λάθος.