Τα τελευταία χρόνια η νέα γενιά μπαμπάδων ασχολείται όλο και περισσότερο με την ανατροφή των παιδιών τους. Στα νέα ζευγάρια ο ρόλος του πατέρα έχει την δική του διάσταση και σίγουρα δίνει γερά βήματα ψυχολογικής ενηλικίωσης.Γιατί τελικά κι αυτοί έχουν ιδιαίτεροι σχέση με τα παιδιά τους. Είναι οι άνθρωποι που τα κάνουν να γελούν και ενισχύουν σημαντικά τον ασφαλή συναισθηματικό δεσμό και να απολαμβάνουν το παιχνίδι. Είναι η ασφάλεια και η δύναμή τους για τα παιδιά και πραγματικά προσφέρουν πολλά.
Εμείς συζητάμε με δυο μπαμπάδες που τους βλέπουμε συχνά με τα μικρά τους. Συναντήσαμε τον Μιχάλη Μουταφτσή, πατέρα τριών αγοριών των 4χρονων διδύμων Αντώνη και Παναγιώτη και του μόλις ενός και κάτι μηνών Άγγελου…Ιδιοκτήτης του PeatStop, κατάστημα εστίασης στα Γιαννιτσά, είχε μάθει να ξενυχτάει με την δουλειά, τώρα ξενυχτάει με το παιχνίδια και τις αϋπνίες των υιών του. Πατέρας ενός μικρού αγοριού, του Γιάννη, ο Κωνσταντίνος Βαβουλίδης, οδοντοτεχνίτης στο κύριο επάγγελμα, αλλά και μέλος της ομάδας CupCmeCoffee τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας, συμμετέχει ενεργά στο μεγάλωμα του παιδιού του.
Τι μπορείς λοιπόν να συζητήσεις με δυο μπαμπάδες…
ΕΡΩΤ.: Τι σημαίνει για σένα η Γιορτή του Πατέρα (και σαν μπαμπάς και σαν παιδί)
ΜΙΧΑΛΗΣ: Είναι μια υπενθύμιση για το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος αυτός. Σου δίνει χαρά και δύναμη να προσπαθήσεις ακόμη περισσότερο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Ως παιδί, μου ήταν αδιάφορη,δεν της είχα δώσει ποτέ σημασία…τώρα ως πατέρας πάλι δεν νομίζω ‘ότι ασχολούνται πολλοί, απλά χαίρομαι που το παιδί μου, μου λέει «χρόνια πολλά μπαμπά».
ΕΡΩΤ.: Πότε έγινες πρώτη φορά πατέρας και πώς ένοιωσες όταν έμαθες πως θα γίνεις μπαμπάς;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Έγινα πατέρας για πρώτη φορά 40 χρονών. Σίγουρα ήταν τεράστια η χαρά, απλά δεν ήταν το ξαφνικό, γιατί είχαμε μπει στην διαδικασία εξωσωματικής και ήταν η 3η προσπάθεια. Περιμέναμε λοιπόν…
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Στα 38 μου έγινα μπαμπάς. Ανάμεικτα συναισθήματα χαράς,προσμονής αλλά και άγχους.
ΕΡΩΤ.: Ποια ήταν η πρώτη πραγματικά δύσκολη στιγμή;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Η πιο δύσκολη στιγμή ήταν η μέρα που γεννήθηκαν τα δίδυμα. Το ένα από τα παιδιά είχε στην πλάτη του στον τελευταίο σπόνδυλο, έναν όγκο σαν μπάλα του χάντμπολ. Η διάγνωση ήταν λιπομυελομηνιγγοκήλη, έτσι μας είπαν. Πολύ δύσκολη επέμβαση γιατί είχε να κάνει με τα νεύρα. Εποχή κορονοϊού και καραντίνας, που το έκανε ακόμη πιο δύσκολο. Μας ενημέρωσαν για τις πιθανές επιπλοκές σε περίπτωση που δεν πήγαινε καλά το χειρουργείο. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Η πρώτη φορά που αρρώστησε ο μικρός μας. Αντιλαμβάνεσαι πόσο όλα εξαρτώνται από σένα και επιβάλλεται ψυχραιμία.
ΕΡΩΤ.: Πότε είπες στον εαυτό σου «ώπα, τώρα είμαι μπαμπάς»;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Δεν νομίζω κανείς να έχει πει ότι είναι έτοιμος. Έρχεται εκείνη η ώρα και προσαρμόζεσαι όποιες κι είναι οι συνθήκες. Προστατεύεις τους ανθρώπους σου…
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Την πρώτη μέρα που ήρθε ο μικρός μας στο σπίτι. Αντιλαμβάνεσαι την ευθύνη που έχεις γι’ αυτό το ανυπεράσπιστο πλασματάκι.
ΕΡΩΤ.: Πώς αλλάζει την ψυχολογία και την φιλοσοφία σου για τη ζωή η ιδιότητα του πατέρα;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Προσωπικά έγινα πιο προσεκτικός από εκείνη τη στιγμή. Στην οδήγηση, στη δουλειά, ακόμη και στα χόμπι μου. Πιο υπεύθυνος, γιατί δεν είμαι μόνος μου.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Το παιδί μπαίνει πάνω από το «εγώ» και το αίσθημα της υπευθυνότητας και προστατευτικότητας βγαίνουν στην επιφάνεια…πλέον κάθε στιγμή αποκτά ουσία και σκοπό.
ΕΡΩΤ.: Τι σου αρέσει να κάνεις μαζί τους, πώς είναι ο χρόνος σου μαζί τους; Διαβάζεις ας πούμε παραμύθια με τα παιδιά σου;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Μου αρέσει πολύ να τους κάνω να γελάνε. Κάνουμε μαζί χαζομάρες. Είμαι ο κλόουν τους. Παραμύθια δεν τους διαβάζω συχνά. Το βράδυ ετοιμάζω το γάλα τους και τις βιταμίνες τους και τα βάζουμε για ύπνο. Αναλαμβάνει η μαμά τους γιατί εγώ πρέπει να πάω στο μαγαζί.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Μου αρέσει να περνάω χρόνο μαζί του. Να βγαίνω για περπάτημα μαζί του και να συζητάμε…Η γυναίκα μου, του διαβάζει κι εμένα με παίρνει ο ύπνος μαζί με τον μικρό ακούγοντας τα…!!!
ΕΡΩΤ.: Πιστεύεις πώς υπάρχει η ιδανική ηλικία για να γίνει κάποιος μπαμπάς;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Έτσι πως βλέπω και βιώνω τα πράγματα μαζί τους και δίπλα τους, ιδανικά πρέπει να γίνεσαι μπαμπάς νωρίτερα. Χρειάζεται αυτή η σχέση αντοχές και πολύ υπομονή.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ: Δεν νομίζω ότι υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση…όταν νιώσεις πραγματικά ότι θες να δώσεις αγάπη,στοργή και να αφιερώσεις χρόνο για να μεγαλώσεις ένα παιδί…απλά είσαι έτοιμος. Νιώθεις έτοιμος.
ΕΡΩΤ.: Πώς γιορτάζεις ως μπαμπάς τη Γιορτή του Πατέρα;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Νομίζω πως γιορτάζουμε κάθε μέρα. Κάθε μέρα θα βγούμε νωρίς το απόγευμα, εκτός από Τρίτη που είναι το ρεπό του μαγαζιού και είμαστε όλη τη μέρα μαζί. Παιχνίδι, πάρκο, βόλτες με πατίνι, κούνιες και φαγητό.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ:Δεν την γιορτάζω αυτή την γιορτή με αυτή την έννοια. Η μέρα μου ξεκινάει με ένα «χρόνια πολλά μπαμπά» και αυτό μου αρκεί,δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο εκείνη την μέρα!!! Περνάω και πάλι χρόνο με τον μικρό.
ΕΡΩΤ.: Τι όνειρα κάνεις για τα παιδιά σου;
ΜΙΧΑΛΗΣ: Πέρα από την έννοια να είμαστε όλοι υγιείς κι ευτυχισμένοι, θέλω τα αγόρια μου να μάθουν μια τέχνη. Να γίνουν άνθρωποι που πιάνουν τα χέρια τους. Κι ας φύγουν στο εξωτερικό. Η αλήθεια είναι ότι τώρα το παίζω άνετος. Όταν έρθει εκείνη η ώρα δεν ξέρω. Ας έχουν υγεία κι όλα θα γίνουν.
ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ:Να είναι ένα χαρούμενο παιδί και ένας χαρούμενος ανθρώπων στο μέλλον…
Γιορτή του Πατέρα λοιπόν, ή γιορτή του Μπαμπά
Μοναδική γεμάτη αγκαλιές και αγάπη για τον ήρωα της ζωής των παιδικών μας χρόνων
Χρόνια Πολλά μπαμπά…
Κάντε το πρώτο σχόλιο