Όταν αγαπήσεις πολύ μια ταινία στον κινηματογράφο, καταλαβαίνεις γρήγορα πως δεν στηρίζεται η επιτυχία της μόνο στις καλές ερμηνείες, αλλά και στην μοναδική προσέγγιση της εικόνας, της σκηνοθεσίας και φυσικά του σεναρίου. Όλα αυτά συνηγορούν ώστε μια ταινία σου μένει αξέχαστη.
Τι συμβαίνει τώρα στη μουσική. Εκεί όπου χρόνια πολλά με την παρέα τραγουδήσαμε τον «Γυάλινο Κόσμο», χορέψαμε το «Είμαι αητός χωρίς φτερά», αλλά μάθαμε πολύ μετά ποια ήταν η στιχουργός Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου που έγραψε αυτά τα αριστουργήματα…
Τον Νίκο Μωραΐτη τον γνώρισα πρόσφατα, όχι μέσα από τα πολιτικά του άρθρα που φέρνουν αναταραχή, αλλά όταν σιγοτραγουδούσα το «Γι’ αυτούς τραγουδάω» με την φωνή της Αλέκας Κανελίδου… σε πρόσφατο σήριαλ στην τηλεόραση. Αναζήτησα τους συντελεστές του τραγουδιού κι έπεσα πάνω σε έναν τύπο που είχε σπουδάσει Νομική, έκανε μεταπτυχιακά στην Επικοινωνία και τα ΜΜΕ, κέρδισε υποτροφία, αλλά τελικά αποφάσισε να γράψει το 1997 «Τα Χάρτινα» της Δήμητρας Γαλάνη κι εμείς να ταξιδεύουμε μαζί του μέσα από άπειρους στίχους.
Πρόσφατα οι καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε του αφιέρωσαν μια διήμερη συναυλία στην Αθήνα, μόνο για τον ίδιο τις οποίες παρακολούθησαν πάνω από 6000 θεατές. Τι άλλο λοιπόν θα μπορούσες να ζητήσεις από έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει τον χειμώνα καλοκαίρι, να γίνει εκατό φορές κομμάτια, να σβήσει το φεγγάρι, αλλά να σου κολλήσει τελικά τα σπασμένα κομμάτια της καρδιάς. Συναντιέσαι μαζί του, μιλάς για τόσα πράγματα, για πολιτική, για δημοσιογραφία, για ραδιόφωνο και σταματάς στην υπέροχη δουλειά του. Την στιχουργική…
ΕΡΩΤ.: Τι είναι για σένα μουσική και στίχος; Τι είναι αυτό που σε εμπνέει;
ΑΠΑΝΤ.: Μουσική και στίχος -το τραγούδι δηλαδή- για μένα είναι μία αναγκαία συναισθηματική λειτουργία του οργανισμού μου. Από παιδάκι, αυτός ήταν ο τρόπος μου να εισπράττω ή να μεταφράζω το συναίσθημα. Και πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει σε πολλούς, γι’ αυτό το τραγούδι έχει τόσο κυρίαρχη θέση στη ζωή των ανθρώπων. Τώρα, ως προς την έμπνευση, είναι κάτι που δεν το έχω απαντήσει μέσα μου. Είναι κάτι που έρχεται αυτόματα και ανεξέλεγκτα και σε βρίσκει χωρίς καν να το σκεφτείς.
ΕΡΩΤ.: Από την νομική και την δημοσιογραφία πως έφτασες να γράφεις στίχους τόσο πλούσιους; Πού ήταν κρυμμένο αυτό το ταλέντο;
ΑΠΑΝΤ.: Η αγάπη για το τραγούδι υπήρχε πάντα. Δεν εξαρτάται από σπουδές και επαγγέλματα. Όταν άρχισα να γράφω στίχους, σιγά σιγά μού έγινε συνείδηση ότι αυτό θέλω να γίνω, αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου.
ΕΡΩΤ.: Ποιο πράγμα φοβάσαι περισσότερο και που θα μοίραζες την αγάπη σου;
ΑΠΑΝΤ.: Φοβάμαι τον θάνατο. Την αγάπη τη δίνεις στους δικούς σου ανθρώπους. Με την έννοια όμως της προσφοράς, της αλληλεγγύης, θα ήθελα να μπορούσα να τη δείχνω σε όσο γίνεται περισσότερο κόσμο που έχει ανάγκη.
ΕΡΩΤ.: Λένε πως ο καλλιτέχνης “κάτι έχει” για να δημιουργεί και να δίνει τόσο συναίσθημα. Ακόμη και την αγάπη την βάζουν κάποιοι στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή. Μήπως έχουμε πολλούς εαυτούς κι αυτό βολεύει;
ΑΠΑΝΤ.: Ο καλλιτέχνης έχει πολύ ευαίσθητες κεραίες. Πιάνει σήματα που περνούν κάτω από τα ραντάρ των άλλων. Γι’ αυτό γράφουμε και μας λένε «είναι σαν να ξέρεις τη ζωή μου».
Για το θέμα των «πολλών εαυτών», το έχω γράψει αυτό σε ένα στίχο. «Πόσοι εαυτοί κρυμμένοι μέσα σου». Όλοι έχουμε πολλούς εαυτούς, κουβαλάμε πολλές γενιές μέσα μας, και αυτό δεν είναι πάντα βολικό. Νομίζουμε ότι γεννιόμαστε και είμαστε «λευκή σελίδα». Δεν είμαστε. Κουβαλάμε τους γονείς μας, τους παππούδες, τους προγόνους μας – κατά μία έννοια και τους επόμενους από εμάς. Αυτό έχει ένα βάρος. Ποτέ δεν είσαι απόλυτα ελεύθερος.
ΕΡΩΤ.: Ποια είναι για σένα η διαδρομή ενός τσιγάρου, στην ζωή σου;
ΑΠΑΝΤ.: Δεν κάπνισα ποτέ, οπότε μετράω αλλιώς τις αποστάσεις. Μου αρέσει όμως η αίσθηση του τσιγάρου στο τραγούδι. Στα δάχτυλα, στα χείλη, σε ένα τασάκι. Ο καπνός που ανεβαίνει…
ΕΡΩΤ.: “Βγάλε τα φτερά από τη ράχη…στα δυο σου χέρια πιστεύω” λες σε έναν στίχο σου. Πιστεύεις στους αγγέλους και πόσο μοναδικό θεωρείς τον άνθρωπο;
ΑΠΑΝΤ.: Γενικά εμένα μου αρέσει και να βγάζω τα φτερά από τη ράχη των ηρώων των τραγουδιών μου, και να τους τα φοράω (γέλια)!Είναι αυτό το παιχνίδι της έκπτωσης και της επιστροφής στον παράδεισο. Γιατί σίγουρα ο άνθρωπος έχει πολύ θεό μέσα του.
ΕΡΩΤ.: Θεωρείς πώς το σπασμένο γυαλί μπορεί να κολλήσει, στην σχέση, στην φιλία, στις πολιτικές σχέσεις;
ΑΠΑΝΤ.: Θα ήθελα να πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί, όμως δε μου έχει συμβεί. Στη ζωή μου, ό,τι έσπασε δεν ξανακόλλησε, όσο κι αν προσπάθησα.
ΕΡΩΤ.: Έχεις γράψει στίχους για εκ διαμέτρου διαφορετικούς μουσικά καλλιτέχνες. Πώς γίνεται αυτό; Πώς το καταφέρνεις;
ΑΠΑΝΤ.: Δεν είναι κάποιο επίτευγμα. Απλώς έτσι είμαι. Μου άρεσαν καλλιτέχνες από διάφορους μουσικούς χώρους – με αφετηρία μου όμως το «έντεχνο» τραγούδι. Οπότε απλώς τόλμησα -σε εποχές που τα σύνορα ήταν σχεδόν απαράβατα– να φτιάξω έναν δικό μου μουσικό χάρτη και να κινούμαι σ’ αυτόν.
ΕΡΩΤ.: Τα τραγούδια σου στον “Παράδεισο των Κυριών” ήταν εξαιρετικά. Όταν γράφεις για τίτλους σήριαλ το κάνεις με βάση το σενάριο και τις εντολές του σκηνοθέτη;
ΑΠΑΝΤ.: Στον «Παράδεισο των κυριών» υπήρχε το σεναριακό περίγραμμα. Τίποτα άλλο δεσμευτικό.
ΕΡΩΤ.: Είσαι ένας νέος άνθρωπος με πολλές επιτυχίες σχεδόν από την αρχή. Πώς δέχτηκε το σινάφι σου την τόσο επιτυχία; Υπήρξαν πισώπλατες μαχαιριές;
ΑΠΑΝΤ.: Όταν κάποιος μπαίνει πολύ νέος σε έναν χώρο δυναμικά, γεννιούνται περίεργα βλέμματα: «Τι είναι αυτός τώρα, ποιος μας τον φόρεσε;». Σιγά σιγά αναγκάζονται να σε συνηθίσουν…
ΕΡΩΤ.: Θα μπορούσες να πεις πώς έχεις φίλους στον χώρο; Καλούς και αληθινούς φίλους;
ΑΠΑΝΤ.: Δεν έχω φίλους στον χώρο, γιατί με τους φίλους μου θέλω να αποφορτίζομαι από συζητήσεις σχετικές με τον χώρο. Στο τραγούδι έχω πολύ καλούς συνεργάτες και μερικούς «συγγενείς».
ΕΡΩΤ.: Το τελευταίο διάστημα δεν διστάζεις να εκφράζεις δημόσια τις πολιτικές θέσεις και διαφωνίες σου. Πώς και γιατί προέκυψε αυτή η ανάγκη; Θα σκεφτόσουν ποτέ την πολιτική καριέρα;
ΑΠΑΝΤ.: Αυτό είναι κάτι που το κάνω τουλάχιστον 14 χρόνια. Και δε μ’ ενδιαφέρει να είμαι… influencer. Δε θέλω να επηρεάσω κανέναν. Θέλω να μπορώ να λέω τη γνώμη μου. Κι αν έχουν κάποια απήχηση αυτά που γράφω, είναι επειδή ο κόσμος ξέρει ότι δε με ενδιαφέρει να γίνω πολιτικός.
ΕΡΩΤ.: Υπάρχει κάτι που ετοιμάζεις; Νέο τραγούδι; Νέα συνεργασία;
ΑΠΑΝΤ.: Υπάρχουν αρκετά πράγματα. Ένας δίσκος με τη Λένα Πλάτωνος. Ένας με τον Γιώργο Νταλάρα σε μουσική του Νίκου Μερτζάνου. Και, πάντα, τραγούδια για τον Αντώνη Ρέμο. Επίσης, σε λίγες εβδομάδες θα κυκλοφορήσει το live cd «Εκατό φορές κομμάτια», από τις συναυλίες στο Christmas Theater, με τα τραγούδια μου από ερμηνευμένα από τους Δήμητρα Γαλάνη, Γλυκερία, Κώστα Μακεδόνα, Γιώτα Νέγκα, Μαρία Παπαγεωργίου, Μίλτο Πασχαλίδη, Αντώνη Ρέμο, Μιχάλη Χατζηγιάννη κ.α.
ΕΡΩΤ.: Ποια η ευχή σου για τη νέα χρονιά;
ΑΠΑΝΤ.: Για το συλλογικό – πολιτικό κομμάτι δεν έχω κάτι να ευχηθώ. Η ελπίδα τέλειωσε. Να σώσουμε λοιπόν ό,τι σώζεται γύρω μας και μέσα μας. Να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε αληθινά.
Κάντε το πρώτο σχόλιο